De caſu dyaboli

quia ego dedi non tamē idcirco conſequi illū qui nō accepit: ideo non accepiſe quia ego nō dedi: ⁊ tamē conſequi: qꝛſi ego nō dedi ille nō accepit. D ¶ Uideo et placet. mihi quia video. MAn amplius dubitas: qꝛ ſicut angelꝰ qͥſtetit: ideo accepit ꝑſeuerātiā qꝛ deꝰ dedit tta non ſtatim idcirco deus non dedit: qꝛ ille nō accepit. D ¶ Nondummihi hͦ oſtēdiſti: ſed illud tm̄ ſufficiēterdemōſtraſti ſcilicet nō eſſe cōſequēs exeo: qꝛ bonus angelus ideo accepit quiadeus dedit: malū ideo non accepiſſe: qꝛdeus nō dedit. Si em̄ vis aſſerere deuꝫilli ideo non dediſſe qꝛ nō accepit: quero cur nō accepit. Aut qꝛ nō potuit: autqꝛ non voluit. Nā ſi non habuit ptāteꝫaut volūtatem accipiēdi: deus nō deditSi em̄ deus dediſſet ꝓ certo habuiſſet.Quare ſi nō potuit habere ptātem: autvolūtatem accipiēdi ꝑſeuerātiam: niſidāte deo quid peccauit ſi nō accepit: qd̓deus illi nō dedit: poſſe aut velle acciꝑeM ¶ Deus dedit illi poteſtatem ⁊ volūtatem accipiendi ꝑſeuerātiā. D 1Accepit igit̉ quod deus dedit et habuit quod accepit. M ¶ Uere habuit ⁊accepit. D ¶ Accepit ergo et habuitperſeuerātiam. M ¶ Non accepit ⁊ideo non habuit. D ¶ Nōne dixiſtideū illi dediſſe et illū accepiſſe poteſtatem ⁊ volūtatem accipiēdi ꝑſeuerātiaꝫM Dixi ſed nō dixi deū illi dediſſe accipere ꝑſeuerātiam: ſed tm̄ velle ⁊ poſſeꝑſeuerātiaꝫ accipere. D ¶ Ergo ſi voluit et potuit accepit ꝑſeueratiā. MNon eſt neceſſariū conſequēs. DNō video cur n̄ niſi mihi oſtēdas. MIncepiſti unqͣꝫ aliqͥd cū volūtate ⁊ poteſtate ꝑficiendi: quod tamē voluntateante finem rei mutata nō ꝑfeciſti. Z¶ Sepe. M ¶ Uoluiſti igit̉ et potuiſti ꝑſeuerare in quo nō ꝑſeueraſti. DUolui vtiqꝫ ſed non ꝑſeueraui in volūtate et ideo nō ꝑſeueraui in actōe. M

Quare non ꝑſeueraſti in volūtate. DQuia nō volui. M ¶ Nonne qͣꝫdiuvoluiſti ꝑſeuerare in actōe voluiſti ꝑſeuerare in ip̄a volūtate. D ¶ Nō poſſū negare. M ¶ Cur ergo dicis nō voluiſſe ꝑſeuerare in illa. D ¶ Item reſpōderem: quia ꝑſeuerare volui ſed nōꝑſeueraui in hac volūtate niſi reꝫ viderem in infinitū ꝓcedere te ſemꝑ idip̄minterrogāte ⁊ me eadē reſpōdente. MNon ergo debes dicere ideo non voluiꝑſeuerare in volūtate huius volūtatis.Sed cum querit̉: quare non ꝑſeueraſtiin actōe in qua voluiſti ⁊ potuiſti ꝑſeuerare reſpōdere potes vel debes: qꝛ nonꝑſeueraui in volūtate. Quod ſi querit̉iteꝝ quare non ꝑſeueraſti in voluntatealia cauſa reddēda eſt: vnde ſcilicet cōtigerit defectus illius volūtatis qͣꝫ quianon ꝑſeueraſti velle volūtatem. Nō em̄reſpondēdo aliud oſtendis qͣꝫ idip̄m ꝙq̄ritur: id eſt non ꝑſeueraſti in volūtatate ꝑſeuerādi in actōe. D ¶ Uideoquia nō videbam quid dicerem. M¶ Dic ergo vno verbo quid ſit ꝑſeuerare:qͣꝫtum res exigit in faciēdo aliqͥd. DPerficere. Nam ꝑſeuerare in ſcribēdoaliud dicimus ꝑſcribere inducēdo ꝑducere. M ¶ Dicamus igit̉ ſimilit̓: etiāſi nō ſit ī vſu ꝙ ꝑſeuerare in volūtate ſitꝑſe. velle. D ¶ Ita fiat. M ¶ Cūergo non ꝑfeciſti ꝙ voluiſti: et potuiſticur non ꝑfeciſti. D ¶ Qꝛ nō. ꝑſe. volui. M ¶ Ita ergo dic̄ quia dyabolꝰqui accepit velle et poſſe accipere ꝑſeuerātiam et velle et poſſe ꝑſeuerare: ideonon accepit nec ꝑſeuerauit qꝛ non. ꝑſe.voluit. D ¶ Itē quero quare nō. ꝑſe.voluit Cū em̄ dicis quia nō. ꝑſe. voluitquod voluit: tale eſt ac ſi dicas qd̓ voluit prius poſtea nō voluit. Qm̄ ergo nōvoluit quod prius voluit: quare nō voluit niſi quia nō habuit volūtateꝫ ¶ Nōdico volūtatem: quā priꝰ habuit cū voluerit ſꝫ quā non habuit cum non voluit

k iiij