Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

De proceſſione

Olcamus igit̉ quia ſpūſſāctus ꝓcedit a patre filiū ꝓcedit et a filio ſimiliter ſicut que facta ſūt a pr̄e verbū fctāſūt ſimiliter ab ip̄o verbo. Niſi forte intelligūt ſpm̄ſāctū ꝓcedere de pr̄e filium quēadmodū fons fluit in riuū etriuus colligit̉ in lacuꝫ dicit̉ lacus defonte riuū. Sed ibi eſt riuꝰ in fonte ſed extra fontem: ſicut eſt filiꝰ in pr̄enon extra pr̄em. Quare ſic eſt ſpūſſanctꝰ de pr̄e filiū ſicut eſt lacus dete riuū. Si tamē ſic eſt negari neqͥtde filio qͣꝫuis ſit de pr̄e filiū ſicut fatēdum eſt lacū eſſe de riuo: qͣꝫuis ſit dete riuū. Qui em̄ negat lacū eſſe de riuo qm̄ prius eſt de fonte riuꝰ dicat ſeeſſe de pr̄e ſuo ſed de adā: quo patreꝫſuū eſt de adā. Dicat etiā filiū virginis de maria nec de dauid nec de abraham quō iſti prius fuerūt de adā: et dicat fl̓m eſſe qd̓ dictū eſt abrahe. In ſeīetuo benedi. o. g. ad dauid defuc..t. p. ſ. ſe. tuā. Et ad maria Bn̄dictꝰ fructꝰ vētrꝭ tui Dicatqꝫ xp̄m ſeme ho vel fructu ſed ade quō iſti ab illo deſcēdunt. Sed neqꝫ de adā eſt filiꝰ ꝟgī gſcd̓m hūc ſēſū: ſed de limo de quo factiē adā. at inferēt: bn̄dicimꝰ ſpm̄ſāctūꝓcedere de filio ſed de pr̄e et filio: ſicutdicis lacū eſſe de fonte de riuo. Deceſſionis nāqꝫ verbo queſtio eſt int̓ nosquā vos aſſeritis de filio nos negamꝰEcce em̄ videtis riuū de fonte ꝓcederequaſi de origīali pͥncipio: lacꝰ aūtcedit ſed colligit̉ de riuo: qͣꝫuis habeateſſe de illo. Ita igit̉ etiā: ſi ſpūſſāctꝰ habeat eſſe de filio tamē ꝓcedere ꝓpriedicit̉ de filio ſed de pr̄e quaſi de principio forſitan diceret̉ recte ſi filiꝰ naſcēsde pr̄e ꝓcedere extra pr̄em et medio ſpacio interueniēte priꝰ intelligeret̉eſſe ſpūſſāctꝰ de pr̄e qͣꝫ de filio: ſicut riuꝰde fōte fluens extra fontē ꝓcedit quo interuallo in lacū colligit̉ priꝰ ē lacꝰ de fōte qͣꝫ de riuo ideo ē de fōte ri-

de riuo fontē. Uerū eſt filiꝰnaſcēs de pr̄e exeat extra pr̄em: ſꝫ inip̄o manēs nec loco nec tꝑe nec eſſentiadiuerſꝰ ſit a pr̄e vnū ſit idēqꝫ pr̄i exfilio id vnde ꝓcedit ſpūſſāctꝰ nec intelligi poteſt nec dici p̄t ſpm̄ſāctū ꝓcederede pr̄e de filio. Non videt̉ rōedicat̉ ſpūſſāctꝰ ꝓcedere de filio: ſꝫ depr̄e filiū: etiā ſi filiū nequeat nonde filio. Si qͥs tn̄ vult dicere filiū de patre ꝓcedere magis ꝓprie: qͣꝫ ſpm̄ſāctuꝫde filio qͣꝫuis ſpūſſāctus de illo ſit: ſicutriuus magis illi videt̉ procedere dete qͣꝫ lacus de riuo non cōcedat ſpm̄ſanctum procedere de filio de quo habet eſſe ſicut lacꝰ de riuo nos non negamusnaſcēteꝫ aliquomō procedere de illo: dequo naſcitur et ſpm̄ſanctum aſſerimusſuo non quaſi de duobus fontibusſed vere de vno fonte ꝓcedere ita tamēvt nomē neceſſitatis: nec proceſſio filijamittat: nec ſpūſſancti proceſſio recipiat. Non eſt igit̉ cur magis dici debeatfilius procedere de patre: qͣꝫ ſpūſſanctꝰde filio.Iligētius cōſideremus quō laDcus ſit de fōte pariter de riuovt per ſit per temporale locale aliquid poteſt intelligi qd̓ eternumeſt cognoſcamꝰ ſpm̄ ſāctuꝫ eſſe de patreet filio. Multa em̄ in horū cōſideratōeſicut in epl̓a ad venerabil̓ memorie vrbanum de incarnatōe verbi ſcripſi inueniūtur que vni deo tribus ꝑſonis perqͣꝫdā ſimilitudinē aptātur. Conſtat em̄quia vna eademqꝫ aqua eſt: que et fōset riuus lacus dicit̉ non tres aque qͣꝫuis tres ſint fons riuus et lacꝰ. Diſcernamus itaqꝫ inter fontem riuum lacuet videamus quomodo ſingula hectria ſint in vna intelligantur aqua. Infonte quidem de abiſſo aſcendēs aquaebullit in riuo de fonte deſcēdens: fluitin lacum colligit̉ manet. Per fontemergo intelligitur aqua de abiſſo ebulli-