¶ Ronologion

aliquid ita vt adinuicē magis at minusaut equaliter dicant̉. per aliud dicunturqd̓ non aliud ⁊ aliud ſed idem intelligit̉in diuerſis ſiue in illis. equaliter ſiue inequaliter cōſideret̉. ¶ Nam quecūqꝫ iuſta dicuntur adinuicem ſiue pariter ſiuemagis vel minus nō poſſunt intelligi iuſta niſi ꝑ iuſticiā que nō eſt aliud et alid̓Ergo cuꝫ certū ſit ꝙ oīa bona ſi adinuicem cōferant̉ aut equaliter aut in equaliter ſint bona neceſſe eſt vt oīa ſint ꝑ aliquid bona quod intelligit̉ idē in diuerſis bonis licet aliqn̄ videant̉ bona dici alia ꝑ aliud. Per aliud em̄ videt̉ dici bonus equus qꝛ velox eſt. Cum em̄ videatur dici bonus ꝑ fortitudinē et bonus ꝑvelocitatē nō tamē idē videt̉ eſſe velocitas et fortitudo. ¶ Ueꝝ ſi equus qꝛ ēfortis aut velox bonꝰ eſt quomodo fortis et velox latro malus eſt. Pocius igitur quēadmodum fortis et velox: latroideo malus quia noxiꝰ eſt ita fortis ⁊ velox equus idcirco bonus eſt quia vtiliseſt? Et quidē nihil ſolet putari bonumniſi aūt ꝓpter vtilitatē aliquaꝫ vt bonadicit̉ ſalus et que ſaluti ꝓſunt: aut ꝓpt̓quālibet hōeſtatē ſicut pulchritudo eſtimat̉ bōa et q̄ pulchritudinē iuuant. Sꝫquō iam proſpecta racio nll̓o poteſt diſſolui pacto neceſſe eſt omne quoqꝫ vtilevel honeſtū ſi vere bona ſunt per ipſumeſſe bona ꝑ qd̓ neceſſe eſt cūcta eſſe bonaquicquid illud ſit. Quis autē dubitet illud ipſum per quod cūcta ſunt bona eēmagnū bonū. ¶ Illud igit̉ eſt bonū perſeipſum quomodo omnē bonū eſt ꝑ ipſum ergo conſequit̉ vt omnia alia bonaſint per aliud quā qd̓ ipſa ſunt ⁊ ipſuꝫ ſolū per ſe ipſuꝫ aut nullū bonū qd̓ ꝑ alid̓eſt equale aut maius equale aut maiuseſt eo bono quod per ſe eſt bonū. Illuditaqꝫ ſoluꝫ eſt ſummū bonū Id em̄ ſummū bonū ē qd̓ ꝑ ſe eminet alijs ita vt necpar habeat nec preſtancius ſed qd̓ ē ſūme bonū eſt etiā ſumme magnū Eſt igi

tur vnum aliquid ſumme magnū ⁊ ſumme bonū .i. ſumme omniū que ſūt.¶ De eadem rei. ¶ Capitulū. II.Uemadmodū aūt inuētū ē ali-quid eſſe ſūmū bonū qm̄ cunctabōa ꝑ vnuꝫ aliquid ſunt bōa qd̓eſt bonū ꝑ ſeip̄m ſic ex neceſſitate colligitur aliquid eſſe ſūne magnū quō quecūqꝫ magna ſūt ꝑ vnū aliqͥd magna ſūtqd̓ magnū eſt ꝑ ſe ip̄m. ¶ Dico aūt nonmagnū ſpacio vt eſt corpus aliqd̓ ſed ꝙquāto maius tāto melius aut digniꝰ vteſt ſapiētia. Et qm̄ non poteſt eſſe ſumme magnuꝫ niſi id quod eſt ſūme bonūneceſſe eſt aliquid eē maximū ⁊ optimūid eſt ſummū omniū que ſūt.¶ Ꝙ ⁊ q̄dā natura ꝑ quā ē quicquid ēq̄ ꝑ ſe eſt et eſt ſummū oīm que ſūt. III.Eniqꝫ nō ſolū oīa bona ꝑ idemdaliquid ſūt bōa et om̄ia magnaꝑ idē aliquid ſūt magna ſed qͥcqͥd eſt ꝑ oīm aliquid videt̉ eſſe. Omenamqꝫ qd̓ aūt eſt aūt eſt ꝑ aliqͥd aut pernihil ſed nihil eſt ꝑ nihil. Non em̄ ē velcogitari poteſt vt ſi aliqͥd non ꝑ aliquidQuicquid igit̉ ē nō niſi ꝑ aliqͥd ē qd̓ cūita ſit aut ē vnū aūt ſūt plura ꝑ que ſuntcūcta que ſūt Sꝫ ſi ſūt plura tūc ip̄a referūt̉ ad vnū aliqͥd ꝑ qd̓ ſūt aut eadē plura ſingula ſūt ꝑ ſe aut ip̄a ꝑ ſemuicē ſūtAt ſi plura ipſa ſt̓ ꝑ vnū iā nō ſūt oīa ꝑplura ſꝫ pociꝰ ꝑ illud vnū ꝑ qd̓ plura ſūtSi ꝟo ip̄a plura ſingl̓a ſūt ꝑ ſe vtiqꝫ eſtvna aliqͣ vis vl̓ naturā exn̄di ꝑ ſe quā habēt vt ꝑ ſe ſint. Nō ē aūt dubiū ꝙ ꝑ ip̄mvnū ſint ꝑ qd̓ habent vt ſicut ꝑ ſe. Uerius gͦ ꝑ ip̄m vnū cūcta ſunt qm̄ ꝑ plura q̄ſine eo vno eē nō poſſunt vt ꝟo plura ꝑſeinuicē ſint nulla patit̉ ratō quā irratōlis cogitatō ē vt aliqua res ſit ꝑ illd̓ cuidat eē nā nec ip̄a relatīa ſic ſūt ꝑ inuicē.Nam cum dominus et ſeruus referāturadinuicem ⁊ ip̄i homines qui referūturomnino nō ſunt perinuicem ⁊ ip̄e relationes quibus referūtur nō omnino ſūt