¶ De conceptu virginali
aīam habet rationaleꝫ quicqͥd prius incorpore nō dum ſic aīatū factuꝫ ſit vt eſtaliquā mēbroꝝ corruptio: vel poſt ſiue īaīa ſiue in corpore futurū ſit qd̓ ꝓpt̓ predictas eſtimo rationes in oībus infantibus naturaliter ꝓpagatis eſſe equale etoēs qͥ in illo ſolo moriunt̉ equaliter dāpnari: ſiquidē quicqͥd peccati ſuꝑ illd̓ addit̉ ꝑſonale eſt: ⁊ ſicut ꝑſona ꝓpter naturā peccatrix naſcitur ita natura ꝓpterꝑſonam magis peccatrix reddit̉ qꝛ cumpeccat ꝑſona quelibet peccat homo.¶ Quid ſit originale peccatū ꝙ in om̄ibus ſit equale. ¶ Capitulū. XXV.Oc pctm̄ ꝙ origīale dico aliudintelligere nequeo in ip̄is infātibꝰ niſi ip̄am quā ſupra poſui facta ꝑ inobediētiā ade iuſtitie debite nuditatē ꝑ quā oēs filij ſūt ire: qm̄ ⁊ naturā accuſat ſpōtanea quā fecit in adā iuſtitie deſertio nec ꝑſonas excuſat vt dictum eſt recuperādi ī potētia quā comitatur beatitudinis quoqꝫ nuditas: vt ſicut ſūt ſine oī iuſticia ita ſint abſqꝫ oī btītudīe ꝑ qͣs duas nuditates ī huꝰ vite exilio expoſiti ſūt ⁊ parētes pctīs ⁊ miſeriis inceſſāter vbiqꝫ occurrētibꝰ ⁊ vndiqꝫirruētibꝰ niſi qͣꝫtū diuīa defēdunt̉ diſpoCōtra illos qui non putāt (ſitione.infā tes non debere dāpnari ¶ XXVI.Unc quorū animus infātes debere dapnari qui ſine baptiſmomoriūtur ob ſolā iniuſtitiā quaꝫdixi non vult accipere qm̄ nullus hō iudicat eos rep̄hendēdos de pctō aliēe ꝑſone: ⁊ qꝛ nōdum ſūt iuſti et intelligētesin tali etate nec putāt deū diſtrictiꝰ innocētes debere iudicare quā iudicāt hoīesQuibus dicēdū ē qꝛ aliter deꝰ erga infātes debeat agere aliter hō. Nā hō nōdebet exigere a natura ꝙ ip̄e nō dedit etꝙ ſibi nō debet̉. Nec iuſte redarguit hōhominē cū cl̓pa naſci ſine qua ip̄e nō naſcit̉ ⁊ de qua nō niſi ꝑ aliū ſanat̉. Deusꝟo recte exigit a natura qd̓ dedit ⁊ ꝙ ſi-
bi iuſte debet̉. Sed ⁊ hoc iudiciū qͥ infātes dāpnātur nō eſt alienū multū ſi cōſideret̉ ab hoīm iuditio. Si qͥs em̄ vir etvxor eius ad magnā quādā dignitatē ⁊poſſeſſionē nullo ſuo merito ſed gr̄a ſola ꝓfecti ſimul crimē graue inexcuſabiliter cōmittūt ⁊ ꝓ eo iuſte deiciuntur: etin ſeruitutē redigūtur qͥs dicet filios qͦspoſt dāpnatōem generāt eidē nō debere ſubiacere ſeruituti: ſed potiꝰ ad bonaq̄ parētes iuſte ꝑdiderūt gratis oportere reſtitui. Tales pͥmi parētes ⁊ filij eoꝝqͦs iuſte ꝓ culpa ſua de beatitudīe in miſeriā dāpnati in eodē generāt exilio Deſimilibus itaqꝫ ſimile debet eſſe iuditiuꝫſed de illis tāto diſtrictiꝰ quātū delictuꝫeoꝝ ꝓbari poteſt improperabilibus Deniqꝫ oīs hō aut ſaluat̉ aut dāpnat̉: oīshō qui ſaluat̉ ad regnū celorū admittit̉et oīs qͥ dāpnat̉ ab eo excludit̉. Qui vero admittit̉ ꝓuehit̉ ad ſimilitudinē angeloꝝ in qͥbus nll̓ū vnqͣꝫ fuit aut erit peccatū ꝙ fieri nequit qͣꝫdiu eſt in eo aliquamacl̓a pctī. Impoſſibile itaqꝫ ē aliquemhoīeꝫ cū aliquo qͣꝫuis ꝓ vno pctō ſaluari. Quare ſi qͥd dixi origīale pctm̄ ē aliqd̓ pctm̄ neceſſe ē omnē hominē ī eo natum in illo nō dimiſſo dampnari.¶ Quō impotētia habēdi iuſtitiā excuſet eos poſt baptiſma. ¶ Ca. XXVII.Ixi in potētiā habēdi iuſticiamPnō excuſare iniuſticiā infātium.Queret gͦ aliqͥs forſitan dicēs.Si in infāte pctm̄: id eſt: iniuſticia ē ātebaptiſmū nō excuſat̉ impotētia habēdiiuſticiā ſicut dicis ⁊ ī baptiſmo nō remittit̉ pctm̄ niſi qd̓ priꝰ erat cū poſt baptiſmū ſit ſine iuſticia quādiu infās ē nec intelligere p̄t iuſtitiā quā ſeruet. Siquidēē iuſticia rectitudo volūtatis propt̓ ſe ẜuata quō non ē iniuſtꝰ etiā poſtqͣꝫ baptitizatꝰ ē. Si gͦ baptizatꝰ morit̉ in infātianō ſtatim poſt baptiſma cū penitere nōdū ſcit qm̄ non habet debitā iuſticiā necexcuſat̉ impotentia: iniuſtꝰ trāſit de hac