SecundusLiber

ſtructionē neceſſarij ſūt: etiā ſi oēs qͥ eiꝰdem mortis tꝑe vbicūqꝫ erāt ad illā redeptōem admitterētur Plures em̄ ſuntdemones quā de quibus reſtaurādꝰ eſtnumerus eoruꝫ ea die viuerēt homīes.Nec credēdū eſt ex quo factꝰ eſt homovllū tp̄s fuiſſe quo mūdus iſte cū creaturis ſuis (que facte ſūt ad vſus hoīm)ſic vacuus fuiſſet: vt nullꝰ eſſet in illo exhūano genere ad hoc ꝑtinēs ꝓpter qd̓factus eſt hō. Uidet̉ em̄ incōueniēs qd̓deus vel vno momēto ꝑmiſerit hūanūgenꝰ ⁊ ea que fecit ꝓpter vſū eorū (de qͥbus ſuperna ciuitas ꝑficiēda eſt quaſi)fruſtra extitiſſe. Naꝫ aliquatenus inuanū eē viderētur quādiu nō ad hoc ꝓpt̓quod maxīe fctē eſſēt viderētur ſubſiſtere. B ¶ Cōgruēti ratione ⁊ cui nihil repugnare videt̉ mōſtras nullū vnqͣꝫ tēpꝰ fuiſſe: ex quo fctūs eſt hō: abſqꝫ aliqͦqͥ ad eā ꝑtineret (ſine qua factꝰ eēt vaneoīs hō) recōciliationē qd̓ nō ſolū cōuenire ſed etiā nccē eſſe poſſumꝰ ꝯcludereSi em̄ cōueniētiꝰ ⁊ rationabiliꝰ eſt hocqͣm aliquādo nullū fuiſſe de quo (intentio dei qͣ hoīem fecit) ꝑficeret̉ nec ē aliqͥd qd̓ huic obuiet rationi: nccē ē ſemꝑaliquē ad p̄dictā recōciliatōem ꝑtinētēfuiſſe. Unde adā ⁊ euā ad illā ꝑtinuiſſeredēptōem dubitādū nō ē qͣꝫuis hoc auctoritas diuina aꝑte nō ꝓnunciet. AIncredibile quoqꝫ videt̉ quādo deꝰ illos fecit ⁊ ꝓpoſuit immutabilit̉ facere d̓illis oēs hoīes. quos ad celeſtē ciuitatēaſſūpturꝰ erat qd̓ illos duos ab hͦ excluſerit ꝓpoſito. B ¶ Imo illos maxīe adhͦ feciſſe credi debet: vt eēt de illis ꝓpt̓qͦs facti ſūt. ¶ Bene cōſideras. Nulla tn̄ aīa ante mortē xp̄i paradiſū celeſtēingredi potuit ſicut ſupra dixi de regispalacio. R Sic tenemꝰ. A ¶ Uirgoaūt illa de qua ille hō aſſūptꝰ eſt de quoloqͥmur: fuit de illis qͥ ante nccītatē eiꝑ eū mūdati ſūt a pctīs et in eiꝰ ip̄a mūdicia de illa aſſūptus eſt. B ¶ Placeret

mihi multū qd̓ dicis niſi cū ip̄e debeat aſeip̄o habere mūdiciā a pctō: videt̉ eaꝫhabere a mr̄e ⁊ ꝑ ſe mūdꝰ nō eē ſed ꝑ illā. A ¶ Nō ita ē. Sed quomō mr̄is mūditia ꝑ quā mūdꝰ eſt nō fuit niſi ab illo:ip̄e quoqꝫ ꝑ ſe ip̄m et a ſe md̓s fuit. BBene eſt de illo: verū adhuc mihi aliudvidet̉ querēdum. Diximꝰ em̄ ſupra qꝛnon nccītate moriturus erat ⁊ nūc videmus quia mater eius ꝑ eius mortē futurā mūda fuit: ꝙ niſi illa fuiſſet ip̄e de illaeē nō potuiſſꝫ Quō nō nccītate mortuꝰeſt qui non niſi quia moriturus erat potuit eſſe. Nā ſi moriturus nō eſſet virgode qua aſſumptus eſt munda nō fuiſſetqm̄ hoc nequaqͣꝫ valuit eſſe niſi verā eiꝰmortem credendo nec ille de illa potuitaliter aſſumi. Quare ſi non mortuus ēex nccītate poſtqͣꝫ aſſūptus ē de virgīe:potuit nō eſſe aſſūptus de virgīe poſtqͣꝫeſt aſſūptus: quod nō eſt poſſibile. A¶ Si bene que ſupradicta ſūt ꝯſideraſſeshāc queſtionē in illis vt puto ſolutā intellexiſſes. B ¶ Non video quomodoA ¶ Nōne quādo queſiuimus vtrū illementiri potuerit: mōſtrauimus in mētiendo duas eē ptātes: vnā videlicet volendi mētiri: alterā mētiēdi ⁊ qm̄ cū mēciēdi ptātem haberet hoc a ſeip̄o habuit vt nō poſſet velle mētiri idcirco d̓ ſuaiuſticia qua veritatem ſeruauit: eſſe euꝫlaudādum. B ¶ Ita ē. A ¶ Similitereſt in ſeruando vitā: ptās volendi ſeruare: ⁊ ptās ſeruandi. Cū aūt querit̉ vtrūidem deꝰ hō potuerit ſeruare vitā ſuamvt nunqͣꝫ moreret̉ dubitādum non eſt:quia ſemꝑ habuit ptātem ſeruādi: quāuis nequiuerit velle ſeruare vt nūqͣꝫ moreretur: ⁊ quomō hoc a ſeip̄o habuit vtſcilicet velle non poſſet non n̄ceceſſitateſed libera poteſtate animā ſuam poſuitB ¶ Non omnino ſimiles fuerūt in illoiſte poteſtates mentiēdi ſcilicet et ſeruādi vitam. Ibi enim ſequit̉ quia ſi velletpoſſet mētiri hic aūt videtur quia ſi nō