Cur deus homo

Uapropter ſicut eoꝝ que ſupraqdicta ſūt rationē aperuiſti ſicutpeto vt eoꝝ que ſū adhuc queſiturꝰ rationē on̄das. Primū ſcilicet qualiter de maſſa peccatrice ⁊ hūano genere ꝙ totū infectum erat pctō hoīem ſinepctō quaſi aſinū de fermētato deus aſſūpſit. Nā licet ip̄a hoīs eiuſdē cōceptōſit mūda ⁊ abſqꝫ carnalis delectationispctō virgo tn̄ ip̄a vnde aſſūptus ē in eſtiniqͥtatibus cōcepta ē et in pctīs concepit eā mr̄ eius: ⁊ cū origīali peccato nata eſt qꝛ et ip̄a in adā peccauit ī quo omnes peccauerūt. A ¶ Poſtqͣꝫ cōſtat hominē illū eſſe deū et peccatorū recōciliatorē dubiū nō eſt eū oīno ſine pctō eſſe:hoc aūt eſſe nō valet niſi abſqꝫ peccatode maſſa peccatrice ſit aſſūptꝰ. Qua ratōe vero ſapiētia dei hoc fecit ſi nō poſſumꝰ intelligere non debemꝰ mirari ſedcū veneratōe tollerare aliqͥd eē in ſecretis tāte rei qd̓ ignoremꝰ. Quippe mirabilius deꝰ reſtaurauit humana naturāquā inſtaurauit. Eqͣliter em̄ vtrūqꝫ deofacile ē ſed hō anteqͣꝫ eēt nō peccauit vtfieri nō deberet. Poſtqͣꝫ vero factus eſtpeccādo meruit vt qd̓ ⁊ ad quod factuserat ꝑderet: quāuis nō ꝑdiderit omnīoqd̓ factꝰ erat vt eſſet qd̓ puniret̉ aut cuideꝰ miſeret̉. Neutrū enī horū fieri poſſet ſi ī nihilū redactꝰ eēt. Tanto gͦ mirabiliꝰ deꝰ illū reſtituit qͣꝫ īſtituit qͣꝫto hͦ depeccatore nec ꝯtra meritū fecit. Quātūetiā ē deū ⁊ hoīem ſic in vnū conuenirevt ẜuata ītegritate vtriuſqꝫ nature ideꝫſit hō qͥ deus. Quis gͦ p̄ſumat vel cogitare qd̓ hūanus intellectꝰ valeat penetrare quā ſapiēter quā mirabilit̓ tam inſcrutabile opꝰ factū ſit. B ¶ Aſſētior qꝛnullꝰ hō poteſt in hac vita tm̄ ſecretumpenitꝰ aperire nec peto vt facias: quodnullꝰ hō facere poteſt: ſed tātū quātumpōtes. Plus em̄ ꝑſuadebis alciores inhac re ratōes latere ſi aliqͣꝫ te mōſtraueris videre quā ſi te nullā in ea rationeꝫ

intelligere nihil dicendo ꝓbaueris. AUideo me ab īportunitate tua non poſſe liberari. Sed ſi aliquatenꝰ potero qd̓poſtulas oſtēdere gratias agamus deoSi vero non potero ſufficiāt ea que ſupra probata ſunt. Cum em̄ conſtat deūhoīem fieri oportere dubium nō eſt ſapiētiam ⁊ potētiam illi non de eſſe vt hͦſine peccato fiat. B ¶ Sic libēter accipio. A ¶ Oportuit vtiqꝫ vt illa redēptōquā xp̄s fecit prodeſſet non ſolum illisqui eo tempore fuerunt ſed et alijs. Sitenim rex aliquis cui totus populus ſuecuiuſdam ciuitatis ſic peccauit exceptovno ſolo qui tamen eſt de illorū generevt nullus eorū facere poſſit vnde mortis dāpnatōm euadat. Ille aūt qui ſolē innocēs tantā apud regē habeat gratiam vt poſſit ⁊ tantā dilectionem ergareos vt velit omnes qui credēt ſuo conſilio recōciliare: quodā ſeruitio ip̄i regivalde placituro quod facturus eſt dieſecūdū volūtatem regis ſtatuto: et quonia non omnes poſſūt qui reconciliandi ſunt ad diem illā conuenire conceditrex propter magnitudinē ſeruicij illiusvt quicūqꝫ vel ante vel poſt diē illā cōfeſſi fuerint ſe velle per illd̓ opus quodea die fiet veniā impetrare: et ad pactūcōſtitutū ibi accedere ab om̄i culpa ſintabſoluti p̄terita: et ſi cōtigerit vt pꝰ hācveniā iterū peccēt ſi digne ſatiſfacere etcorrigi deinceps voluerint per eiuſdempacti efficatiā iterū veniā recipiāt: ſic tamē vt nullus palatiū eius ingrediaturdonec factum ſit: vnde culpe relaxāturSecūdum hac ſimilitudinē quoniā nōpotuerunt oēs homīes qui ſaluādi erātpreſētes eſſe: quādo redēptionē illā criſtus fecit: tāta fuit vis in eius morte vtetiam in abſētes vel loco vl̓ tꝑe: eius ꝓtēdatur effectus. Quod autē non ſolūp̄ſentibus ꝓdeſſe debeat hinc facile cognoſcit̉: quia nō tot p̄ſētes eius eē morti potuerūt quot ad ſuperne ciuitatꝭ cō-