Cur deus homo
ſent. Sequit̉ itaqꝫ: qꝛ in angelis anteqͣꝫquidā illoꝝ caderēt nō erat ille ꝑfectusnūerꝰ: alioqͥn neceſſe erat vt aut homines aūt angeli aliqui caderēt quoniamextra numeꝝ ꝑfectū ibi nullus manerepoterat. B ¶ Non nihil effeciſti. AEſt ⁊ alia ratio vt mihi videt̉ q̄ nō parū ſuffragat̉ illi ſententie: que angelosnō eſſe factos in ꝑfecto numero exiſtīatB ¶ Dic illā. A ¶ Si angeli in illo ꝑfecto numero facti ſunt: ⁊ nullatenꝰfacti ſunt homīes: niſi ꝓ reſtaurationeꝑditoꝝ angelorū: palā eſt qꝛ niſi illi angeli ab illa beatitudīe cecidiſſent. homines ad illā nō aſcenderēt. B ¶ Hocconſtat. A ¶ Si quis ergo dixerit qꝛtm̄ letabunt̉ electi homīes de angelorūꝑditione quantū gaudebūt de ſua aſſūptione quoniā abſqꝫ dubio hec nō eſſetniſi illa fuiſſet quomodo potuerunt abhac ꝑuerſa gratulatōne defendi. Aut qͦmodo dicemꝰ angelos qui ceciderūt inhominibꝰ reſtauratos: ſi illi ſine hoc vicio ꝑmanſuri erāt. ſi nō cecidiſſent: id ēſine gratulatiōe de caſu alioꝝ: iſti veroſine illo eſſe nō potuerūt: īmo qͣliter cuꝫhoc vicio beati eſſe debebūt: Deinde qͣaudacia dicemꝰ deū nō velle aūt nō potuiſſe hanc reſtauratōem ſine hoc viciofacere B ¶ Nonne ſimiliter ē in gentibus que ad fidē vocate ſunt: qꝛ illā iudei repulerūt? A ¶ Non: nam ſi oēsiudei credidiſſent: gētes tamē vocarēt̉:qꝛ in omni gēte qui timet deū et operat̉iuſticiā: acceptus eſt illi Sed quoniā iudei apl̓os cōtempſerūt: ea tunc fuit occaſio vt ad gentes illi cōuerterētur.B ¶ Nullo modo video quid cōtrahoc dicere poſſim. A ¶ Unde tibi videt̉ accedere ſingulis illa leticia de alienō caſu. B¶ Unde niſi qꝛ certus eritvnuſquiſqꝫ quoniā vbi erit nullatenuseſſet ſi alius inde non cecidiſſet. A¶ Si ergo hāc certitudinē nullꝰ haberetnō eſſet vnde vllus de alieno dāno gau
deret. B Ita videt̉. A ¶ Putas ne aliquē illoꝝ habituꝝ hāc certitudinē ſi multo plures erūt quā ceciderūtB ¶ Nequaquā poſſum opinari quodeā habeat aut habere debeat. Quomōnamqꝫ qͥs poterit ſcire: vtrū ꝓ reſtaurādo qd̓ imminutū erat aut pro cōplendoquod nondū ꝑfectū erat: de illo numero ꝯſtituēde ciuitatis ſit factus: ſed omnes certi erūt ſe factos eſſe ad ꝑficiendāillā ciuitatē. A ¶ Ergo ſi plures erūtquā reprobi angeli nullꝰ poterit aut debebit ſcire ſe nō eſſe ibi aſſumptū niſi ꝓalieno caſu. B ¶ Uerū eſt. ANon igit̉ habebit aliquis cur gauderedebeat de alterius perditione. BIta ſequit̉. A ¶ Cuꝫ itaqꝫ videamꝰquia ſi plures erūt homines electi quaꝫſint reprobi angeli: illa nō ſequit̉ inconuenientiā quā ſequi neceſſe eſt ſi pluresnō erūt: ⁊ cum impoſſibile ſit vllū in illaciuitate futuꝝ incōueniēs videt̉ neceſſeeſſe vt angeli nō ſint facti in illo ꝑfectonumero ⁊ plures futuri ſint beati homines quā ſint miſeri angeli. B ¶ Nōvideo qua ratione hoc negari queat.A ¶ Aliā adhuc eiuſdē ſententie poſſedici puto rationem. B ¶ Hāc quoqꝫꝓferre debes. A ¶ Credimꝰ hāc mudi molē corporeā in melius renouandānec hoc futuꝝ eſſe donec impleat̉ numerus electoꝝ hominū. et illa beata perficiat̉ ciuitas nec pꝰ eiꝰ ꝑfectionē hoc differendum. Unde colligi poteſt deū abinicio ꝓpoſuiſſe vt vtrūqꝫ ſimul perficeret: quatenus ⁊ minor que deū nō ſentiret natura ante maiorē que deo frui deberet nequaquā ꝑficeret̉: ⁊ ī maioris ꝑfectione mutata in melius ſuo quodammodo quaſi cōgratularet̉: ymo omniscreatura de tā glorioſa ⁊ tā ammirabiliſui cōſumatiōe ipſi creatori ⁊ ſibi inuicēqueqꝫ ſuo modo eterne cōgaudēdo iocundaret̉: quatenꝰ ꝙ volūtas in ratiōabili natura ſpōte facit hoc ⁊ iam inſenſi