RDe
ſcribi ꝑ. c. ⁊ vnū. u. ſicut cur. ⁊ ita cōit̓ ſcribitur ẜm modernos.Racha ē interiectio affectū indignātis oſtēdens. ſicut cū dolemus. dicimꝰ heu ⁊ cū lętamur vah. ⁊ ſil̓iter cū indignamur dicimracha. Uel racha .i. inanis ⁊ vacuus. quēvulgata iniuria abſqꝫ ſenſu vel abſqꝫ cerebro dicere poſſumꝰ. ⁊ ē hebręū. ⁊ acuit̉ ī fine. Sꝫ pͥus dictū melius valet.Radicatus. aduerbiuꝫ .i. funditus vſqꝫ adradicem.Rancorditer. adu̓ .i. iraſcibiliter.Raptim. aduerbium .i. feſtinanter. violent̓quaſi ruptim.Raro. adu̓ .i. interdū. aliqn̄.Re. p̨̄poſitio īſeꝑabilis aliqn̄ notat reiterationē. Vnde. hęc tria re ſigͣt. ſurſuꝫ retroqꝫcontra.Repente .i. cito. ſubito.Reuera .i. certe. veracit̓. adu̓. ⁊ ē cōpoſituꝫvel ſunt duę ꝑtes poſitę ꝓ vna.Retro. adu̓. loci. Et cōponit̉ cū de. vt Deretro. Et cor. re. naturaliter. Vnde in Aurora dicitur. De retro reſpiciat animo quicunqꝫ reliquit.Retrorſum .i. de ſūmo vſqꝫ ad infimū deorſum. vel tergotenus.Rite .i. recte. ẜm Priſtianum. ⁊ dicit̉ a rituPap̄. v̓o dicit. Rite. recte. iuxta moreꝫ legitime. probe.Ripatim. adu̓ .i. ꝑ ripas. vel de ripa in ripā⁊ deſigͣt locū riparū. ſic̄ oſtiatim oſtiorum.Roſim. adu̓ .i. mordaciter. a rodo. dis.Rurſus vel rurſum .i. denuo. iterum.Sagaciter .i. prudenter ingenioſe.Saltem. ꝯiunctio aduerſatiua. cū diminution ꝑ ſyncopā fit a ſalutē. ⁊ eſt tractū a captiuis. qͥ qn̄ capti erāt ex timore nō valēteſloqͥ integre dicebāt. Saltē. ſaltē. ſaltē. quaſi dicerēt. vt vitā ⁊ ſalutem nō amitteret.Itē inuenit̉ ſaltim ꝑ. j. ⁊ d̓r a ſaltū. Un̄ dic̄Priſtianus in xvj. lib̓. Saltu. ſaltuatimvel ſaltim .i. ſaltando. ⁊ eſt aduerbiū qualitatis. Vnde. Saltim ſaltando. ſed ſaltē diminuendo.Sane .i. certe. bene. recte.Sat. adu̓. ꝑ apocopā fit a ſatis. et ponit̉ loco noīs. vt ſat ē .i. ſufficit ẜm Pap̄.Satyrice .i. rep̄henſorie.Satis. adu̓. qualitatis. Sꝫ ponit̉ qn̄qꝫ pro
ſufficiens. Vnde Lucanꝰ. Tu ſatis ad vires romana in carmina dandas. Et inde ꝑapocopam ſal.Satius .i. meliꝰ. adu̓. comꝑandi. ⁊ d̓r a ſatꝭ.Un̄ dicit Priſtianꝰ in tractatu aduerbioꝝSatius ꝓ meliꝰ. Un̄ Augꝰ. Satiꝰ eſt morfame qͣꝫ veſci idolotito. Et ſcribit̉ ꝑ. t. qd̓accipit ſonū de. c. Quidā legūt ibi ſauciusꝑ. u. ſꝫ male ⁊ corrupte.Scilicet .i. ſcire licꝫ. nimirū. adu̓. ē affirmandi. vel coniunctio copulatiua vel expoſitiua ẜm quoſdā.Se. p̨̄poſitio ē. ⁊ inuenit̉ ſolū ꝑ cōpoſitiōeꝫSex em̄ ſunt p̨̄poſitiones q̨̄ non inueniunt̉niſi ī cōpoſitiōe .ſ. di. dis. re. ſe. an. con. Etſigͣt ſe aliqn̄ ſine. vt ſegnis qͣſi ſine igne. Etſedulus. ſine dolo. Aliqn̄ ſeorſum vt ſeduco. qͣſi ſeorſū duco. Item ſe etiā ē ꝓnomen⁊ geminat̉ ſeſe.Secretim. ſecreto. vel ſecrete .i. occulte.Secūdū illud nomē ponit̉ loco aduerbij loci. vel qualitatis. vel potiꝰ ſil̓itudinis. Cūd̓r. Scd̓m Lucam. vbi gręci dicunt. CataLucam.Secus a ſe p̨̄poſitiōe deriuat̉. ⁊ deſeruit accuſatiuo caſui. vt Secus Petruꝫ .i. iuxtaPetrū. Pōt etiā eē adu̓. ⁊ ē ſecꝰ idē qd̓ aliter vel alias. vel ꝓpe vel iuxta. Et ẜm qͦſdam idē d̓r ſecius. Itē in gręciſmo d̓r. Dicſecus eſſe aliter iuxtaqꝫ localit̓ vnū. Dicesaſt aliud tu dices qualitatiue.Sed ꝯiūctio ē aduerſatiua. ⁊ debet ſcribi ꝑd. Antiqͥ em̄ dicebant ſedū ꝓ ſed. Nos vero duas lr̄as vltimas abſcindimꝰ ⁊ dicimꝰſed ꝑ apocopā.Sedecies .i. ſedecim vicibꝰSedenim vna ꝑs. vl̓ loco vnius ꝑtis ē. Un̄in v̓ſibꝰ Syllabę legit̉. Sanctorū ſꝫ em̄ cūctę lux libera carni. Un̄. ij. Machab̓. vij.Sedem̄ mūdi creator. ⁊c̄Sedtamen .i. at contra. aliqn̄ ſunt duę ꝑtesaliqn̄ ē dictio cōpoſita. ⁊ tūc grauat̉ ta. vl̓eſt ꝗ̨dā irregularis vocuꝫ congeries. q̨̄ ponit̉ ꝓ vna dictione.Sedulo. aduer .i. inceſſanter. iterato frequēter. aſſidue.Segniter. adu̓. i. pigriter.Segregatim .i. diuiſim. ſeꝑatim.Semel. adu̓. numeri .i. vna vice.Semꝑ. adu̓. tꝑis .i. oī tꝑe.Senſim .i. paulatim. adu̓. remiſſiuū. ⁊ dicit̉a ſenſus. Nā q̨̄ morāt̉ ⁊ paulatī tēdūt ſenſum faciūt. ⁊ cū ſenſu fin̄t. Itē ſenſim .i. ſen