RUAntē
hoc rubellū li. ſubſtātiuū genꝰ ruberrimi vini.Rubeta te .i. rana: in rubis manes. ⁊ d̓r a rubUn̄ Iuuena. Porrectura viro miſcꝫ ſitiēte rubeta. Sꝫ hͦ rubetūī ti. d̓r locꝰ vbi rubi creſcūt.Rubia bie .f. s. q̄dā herba ⁊ d̓r a rubeo bes. eoꝙ radix eiꝰ ſit rubea. vn̄ ⁊ corolare lanas ꝑhibetur. In rubeatꝰ ta. tū .i. rubia tinctus.Rubicūdus da. dū. i. ſil̓is rubeti vel rubeus.In̄ rubicundulꝰ la. lum .i. aliquātulū rubeusRubigo ginis. f. t. ē vitiū ferri ⁊ ſegetuꝫ ⁊ d̓r arodo. dis. qͣi rodigo. eo ꝙ rodat vel a rubeo besqꝛ facit aliqͥd rubere In̄ rubingineꝰ nea. neū.id eſt de rubigine ern̄s. Et rubiginoſus ſa. ſūid eſt rubigine plenus.Rubiliana ne .ſ. p. d̓r vitis vel vua. dicta a rubeo bes. qꝛ eius materia rubet.Rubos indeclīabile. quoddā oppidū. ex abūdantiā ruboꝝ dictū. In̄ rubeꝰ bea. beū. nomēpatriū prima ꝓducta.Rubeꝰ bea. beū. etiā pōt deriuari a rubeo beset idē eſt qd̓ rubicundus.Rubrica ce. f. p. regula vel filū rubro tīctuꝫ qͦaliqͥd dirigit̉. et d̓r a ruber bra. bru. Et rubrica. ce. ipſa tictio. vel terra illa rubra. vel qd̓ fitde illa tinctura Un̄ Perſius. Nō cecꝰ ac ī oculo rubrica dirigat vno.Rubrica etiā d̓r qͥdā color rubeꝰ Un̄ Iſido.etymo. xix. Rubrica vocata. eo ꝙ ſit rubra etſanguineo ꝓxima. hec loqͥ pl̓imīs gignitur. ſꝫoptima ponto vn̄ et pontica d̓r.Rubus bi. m. s. eſt genꝰ ligni ſpīoſi de qͦ dicitIſidorus etymo xvij. Rubū latini appellāteo ꝙ fructus vel virgula eiꝰ rubeat. Hec arbora grecꝭ morꝰ d̓r In̄ hͦ rubetū ti. locꝰ vbi creſcitrubus. Un̄ dicit Ouidiꝰ in pͥmo meta. de pͥmitiuis hoībꝰ. Cōtētiqꝫ cibis nullo cogete creatꝭ Arboreos fetꝰ motanaqꝫ fraga legebat Cornaqꝫ ⁊ in duris herentia mora rubetis.Ruceus cea. ceu .i. ſordidus. et d̓r a rus.Ructa cte. ē eminās ꝑs gutturis vide infra īrumē. In̄ ructꝰ ctus. ctui. ē cū ſapor cibi ad rumē reducit̉. In ructī aduer. et ructatim. ⁊ ructāter. Et ructuoſus ſa. ſū. .i. plenꝰ ructibꝰ In̄hec ructuoſitas tatis.Rudēs dētis. d̓r chorda rudis Un̄ d̓t Iſidoetymo. xix. Rudētes ſūt funes qͥbꝰ velu ſurſūtrahit̉. ⁊ dicūtur ſic ex nimio ſtridore quē faciunt. Un̄ ij. Petri. ij. d̓r. Sed rudētibꝰ īfernidetractos in tartarū tradidit cruciādos.Ruditꝰ tus. tui. clamor aſini. vel alteriꝰ aīal̓et d̓r a rudio dis.Rudis dis ꝯͣ. t. ⁊ hͦ de .i. nouꝰ indoctꝰ vel nouiter inſtructꝰ. qͥ qͣi adhuc rudit ⁊ d̓r a rudio dis
In̄ ruditer aduer. Et hͨ ruditas tatꝭ .i. nouitatvel noua īſtructō. vel idiotatio. inſipiētia Inuenit̉ etiā rudis dis .i. ꝟga p̄toris. q̄ ſerui tacti efficiebātur liberi Uel rudꝭ erat q̄ dabaturemeritis in ſignū ſue emeritiōis Et ſepe ponit̉ꝓ libertate. Un̄ Breciſ. Uirga rudis. rudis ēīcuriꝰ ⁊ ſine laude Et rudis qnꝫ nouū. qd̓ ſepeRudimetū ti .i. nouū initiuꝫ. reꝑtū eſt.noua inſtructio. ⁊ d̓r a rudio dis.Rudiſta ſte ꝯͣ. p. qͥ l̓ q̄ rudera de humo eijcitRudꝰ rudi d̓r a rus. Et rudi dicūt̉ lapides cōtūſi. ⁊ rotūdi. ⁊ calce admixti qͥ ī pauim̄tꝭ faciēdis ſuꝑfūdūt̉ ⁊ dicunt̉ ſic a rure qꝛ in terra ponūt̉ ⁊ dicūt̉ ſic a duritia vt deriuatio ſumaturab vltīa lr̄a rudi qͣi duri qꝛ duri ſunt In̄ hic tuder l̓ rudus hꝰ ruderis. ſtercus brutoꝝ aīaliū⁊ cor. pe. gͣti. Rudi etiā duri ſūt ⁊ rotudi ⁊ in̄dicūtur rudera ſtercora brutoꝝ aīaliū Rudēailla ꝓpͥe q̄ ita facta ſt̓ vt rudi. vt ſtercora capͣꝝaſinoꝝ ouiū. Rudꝰ vel ruder ec d̓r oē illd̓ qd̓eijcit̉ ⁊ extrahit̉ de terra effoſſa Un̄ Beda īex/poſitiōe ſuꝑ ꝑabolas. Qui theſauros effoditeijcit rudꝰ terreſtre Et etiā ruīe maceriaꝝ l̓ ip̄emacerie rudera dicūt̉ Un̄ Prudētiꝰ ī li. hymnoꝝ. Aurū qd̓ ſatꝭ effoſſa gignūt ruderaRuſus fa. fū. i. rubeꝰ ⁊ d̓r a rubeo In̄ rufatꝰ ta.tu .i. ſanguīe eruētatus Et cōponit̉ cū ſub ⁊ d̓rſubrufus fa. fū. Et ꝓdu. ru. Un̄ in Aurora Devitula rufa victīa grata deo. Et ſcribit̉ ꝑ vnū ſRuga ge. f. p. collectio l̓ plicatio cuiuſlibꝫ reī vnū. In̄ rugula le. di. i. ꝑua ruga. Et rugatꝰta. tū .i. ꝯͣctꝰ rugꝭ collectꝰ Et rugoſꝰ ſa. ſū. i. pleRugitꝰ tus. tui. pe. ꝓd. i. clamor nꝰ rugꝭ.leonis. et d̓r a rugio gis.Ruīa ne .i. interius caſus. incēdiū. ⁊ d̓r a ruoruis. In ruinoſus ſa. ſum. .i. ruina plenus.Ruma me. ē eminēs ꝑs gutturꝭ. vide īfra ī rumē. Itē ruma .ſ. māna vel papilla que rumīat̉a puero. vide in rumes.Rumē inis⁊ hec ruma me. d̓r eminēs ꝑs gutturꝭ ꝓxīa gurguliōi. qͣ cibꝰ ⁊ potꝰ deuorat̉. ⁊ vbiſapor cibi diſcernit̉ Eadē d̓r frum̄ ⁊ ructa Sꝫfrumē vel rūcta ī hoīe Ruma vel rum̄ ī beſtijsRumīare dicūt̉ aīalia. ⁊ ructare hoīes. ⁊ d̓r ſica ruo. ruis. qꝛ in̄ cibꝰ ruit ⁊ d̓mittitur ī ſtōachūRumes mis. vel ruma me. i. māma l̓ papillaq̄ ruminat̉ a puero In̄ hec ruminal̓ lis .i. ficusqꝛ ſub ipſa Rhemū ⁊ Rhomulū lupa aluit.vel qꝛ ſepe ruminatur ꝓpter fructumRumigerulus la. lū. pe. cor. i. gerens rumoresRumor moris .i. murmur vel quod vulgo d̓inouuꝫ. et d̓r a ruo. ruis. eo ꝙ celeriter ruat. Inhic rumorculus li. ⁊ rumurculus li. ābo dimi.