PanteR

iſtiꝰtbi qd̓ īueīt̉ ī t̓tia ꝑſōa .ſ. prādet̉ prādebat̉praſis l̓ praſim grece latīe dr̄ viride. In̄ praPraſiꝰ ſia ſiū .i. viridis. ⁊ ſis dr̄ creta viridisdr̄a praſis. Et h̓ praſiꝰ ſi. qͥdā lapis viridisPratū ti .n. g. locus vbi creſcūt gͣmina ꝓ nutrimētis aīaliū domeſticoꝝ. Uel cāpus abſqqͣui labore ⁊ cultura ml̓ta gͣmina admīſtrās. ⁊dr̄a patꝰ qͣi ꝑatū. qꝛ ꝑuū exigit laborē cultureln̄ hͦ ꝑtellū li. ⁊ hͦ p̄tulū li. Et h̓ ⁊ hͦ p̄tēſis ⁊ hͦſe. Et hͦ p̄tū ti qd̓dā caſtꝝ. qꝛ herba p̄tēſi abudat. vel qꝛ in p̄to fuerit ꝯſtructū. In̄ hic ⁊ hecpratenſis ⁊ hoc ſe. nomen gētile eſtPrauicors cordis oīs ge. dr̄ prauis corde velpraui cordis. Un̄ Eccl̓. iij. Prauicors ī illisſcandalizabit̉. Hec eſt lr̄a antiquorū ⁊ correctoꝝ libroꝝ. Rabanꝰ tn̄ dicit prauicordiusPrauus uauū .i. malus ⁊ ꝑu̓ſus. Sꝫ malusnaturalit̓. prauus exercitio ⁊ vſu. ⁊ ꝓdu. hancſillabā pra. Un̄ qͥdā. Opto place̓ bonis p̄uisodioſꝰ hr̄i. Quis niſi ſit pͥuīs neo placere pōt.Preābulꝰ lalū .i. an̄ ambulās. qd̓ etiā pōt ſb̓Prebēda ē ius ꝑcipiēdi ꝓuentꝰ ſtātīe poniin eccl̓ia collegiata ex actiōe ꝓueniēs cōpetensalicui tāqͣꝫ vni de collegio. qd̓ ius ex canonicadeſcēdit. Nō dꝫ enī canonicꝰ ſine p̄bēda eē. vt ī.c. reletū. e. ti. Et ꝓcedit ex inſtitutiōe ⁊ officioqꝛ er hͦ ꝙ facit qͥs officiū. dꝫ ꝑciꝑe p̄bēdā ⁊ bn̄ficiū. Itē p̄bēda qn̄qꝫ capit̉ large ꝓ iure qd̓ alicui nō tm̄ de collegio. ſꝫ rōe mīſterij officij pauꝑtatꝭ vl̓ vtilitatꝭ ꝯcedit̉. vtēdo ⁊ fruēdo in vita ſua certꝭ rebꝰ eccl̓ie. vt redditibꝰ qͦs canōicirecipiūt l̓ alij. Et laici maxīe nobiles hn̄t tl̓esPrebēdariꝰ aū. qd̓ ptꝫ ad p̄bēdā. p̄bēdasPrebēdariꝰ rij. qͥ p̄bedā dat l̓ potiꝰ qͥ recipitrebēdula le. dimi .i. ꝑua p̄bēdaPrebēdicula le. dimi .i. pria p̄bendaPrecariˢ riariū .i. p̄cabilis. Ul̓ p̄cariū dr̄ qd̓pce obtinet̉. qͣi precadiū. qꝛ p̄ce audit̉. ⁊ videt̉potiꝰ etymo. qͣꝫ cōpoſitio. In̄ p̄carie adu̓ .i. p̄cabilit̓ vl̓ ꝑ p̄ces. Et ꝓ eo ſepe inueīt̉ p̄cario. UiTerētiꝰ ī Eunuc. Iā vl̓ p̄cario fac tradas ẜmHugꝭ. Pap. ꝟo d̓t. Precariū ē cū p̄ce creditorrogat̉ ⁊ ꝑmittit debitorē in poſſeſſionē fūdi ſibi obligati demorari ⁊ fructus caꝑe. dictū qͣſip̄cadiū. qꝛ p̄ce audit̉Precariū ẜm Azo. ī ſū. ē id qd̓ p̄cibꝰ vtēdū cōcedit̉ petēti. tādin qͣꝫdiu patit̉ qͥ ꝯceſſit. Sꝫ ẜꝫGoff. ē illud pignꝰ obligatū creditori. ⁊ a creditore ip̄i debitori ꝯceſſu ⁊ vtēdū. qͣꝫdiu patit̉⁊ ꝑmittit qͥ ꝯceſſit vt ē tex. ī. l. i. d̓ p̄ca. ff. vbi. d̓Uulpianꝰ ꝙ hͦ genꝰ lib̓tatꝭ ex iure gētiū deſcēdit. Et ſb̓dit ibidē. Differt aūt p̄cariū a donatione. qꝛ qͥ donat ſic dat vt n̄ recipiat illud qd̓

dat ſed qͥ p̄cariū ꝯcedit. pͥmo ſic ꝯcedit. vt recipiat qn̄cūqꝫ placebit. Ul̓ p̄cariū ē ꝯͣctus interdn̄m ⁊ colonū. ⁊ ē ꝯͣctus gͣtuitus ⁊ ſil̓is comodato intm̄ vt qͥdā dicerēt hos ꝯͣctus nō differre niſi ꝟbis. qͥ tn̄ etꝭ differūt in re. Nā lꝫ ī multis ꝯueniāt p̄cariū ⁊ cōmodatū. differt tn̄ p̄cariū a cōmodato. nā cōmodatū fit ad certū vſūnec pōt reuocari niſi vſu expleto. Precariū ꝟoqn̄cūqꝫ placuerit pōt reuocari. Itē p̄cariū qn̄qꝫ dr̄ ꝯͣctus de qͥnquēnio in qͥnquēniū reuocādus. Et ſi qͥnquēnio elapſo ſb̓ taciturnitate ꝑtereat̉. tūc reuocari intelligit̉ tl̓is ꝯͣctꝰ. Dr̄ aūtp̄cariū iō. qꝛ ē ꝯͣctus ad p̄ces factus.Precaria dr̄ donatio ad p̄ces facta vſꝫ ad mortē recipientꝭ. xij. q. ij. ſepe. xvi. q. iij. clerici. Et ēꝯͣctus ille affinis emphiteoſi. Itē p̄carie dicūtur q̄dā preſtatiōes ſeu ꝯceſſiōes vſufructꝰ adp̄ces facte ī recōpēſationē eius ꝓpͥetatis q̄ dat̉eccl̓ie. cuius forma hēt̉. x. q. ij. pcarie.Precator toris .i. rogator. In̄ precatrix tricꝭ. ⁊ꝓdu. pe. Un̄ Augꝰ. Adhibe p̄catores .i. rogatoPrecentor toris. m. g. qͥ in eccl̓ia vocū resp̄mittit in cantu .ſ. pͥncipalis cātorPrecetus tꝰ tui .i. dignitas vel ptās p̄centorꝭPreceps pitis. oīs ge. qͥ cadit capite īclinato⁊ corpore ſequēte. ⁊ cor. pe. gͣtī. Preceps etiamdr̄ hō oīa ſine mō ⁊ cū periculo faciēsPreceptor torꝭ. qͥ p̄cipit vel mgr̄ vel doctor. etdr̄ a p̄cipio pis. Et hic preceptus tus tui. Etpreceptorius riariū. qd̓ precipit̉Preceptū ti .n. g. i. mādatū. ⁊ dr̄ a p̄cipio pis.Et ẜm Pap. p̄cepta ſūt q̄ an̄ aliqͥd faciēdū ſitan nō faciēdū docēt. Et nota ꝙ decē ſūt p̄ceptadecalogi. q̄ ꝯtinēt̉ ī his ꝟſibꝰ. ¶ Idola ſꝑne. dei n̄ſit tibi nōº inane. Sabbata ſctīfices hēas inhonore parētes. Nō occiſor erꝭ mechus fur teſtis iniquus. Nō alij nuptā nec rē cupias aliePrecidaneus a ū .i. aptus ad p̄cidēdū nā.Preciniū nij .i. laus alicuiꝰ rei l̓ laus an̄cedēsPrecioſus ſaſū .i. multū p̄ciū valens. ⁊ dr̄ a p̄ciū. Un̄ p̄ctoſi lapides dicti ſūt. qꝛ care valentſiue vt a vilibꝰ diſcerni pn̄t ſiue qꝛ rari ſūt. oēenī qd̓ rarū eſt magnū ⁊ p̄cioſuꝫ vocat̉. Un̄. i.Regū. iij. Sermo dn̄i erat p̄cioſus .i. rarꝰ. In̄Precipiciū cij. p̄rupta foſ­ p̄cioſitas tatꝭ.ſa vel rupes ¶ Precipuꝰ pua puū .i. maximꝰpͥmus ſingularis ſenior. ẜm Pap.Preciſio onis. f. g. i. an̄ciſio. Itē p̄ciſio ē qͥdamcolor. ⁊ ē cū dictꝭ qͥbuſdā qd̓ ꝯceptuꝫ ē relinqͥt̉in audientiū iudicio. Un̄ Greciſ. Cōcipe cōceptū cela p̄ciſio fiet. Ut te nō equū certamē ponere mecū. Nūqͥd ego recolo qd̓ tu feciſti ſꝫ dicere nolo. Uel p̄ciſio fit cū qͥs ꝟba in aīo cōci-

y. iiij.