Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PanteO

Poſthumus mi. hec poſthuma vel naſcit̉ poſt humatione pr̄is .i. poſt obitum. cor.pe. Un̄ quidā. Poſthumꝰ ē natus poſt exeqͥasgenitoris. Et Uirgi. in. vi. Tu poſthumales ⁊c̄. Improprie autē qͥlibet drpoſthumꝰnaſcit̉ poſt teſtm̄. ẜm Azo. C. e. ti. Poſthumꝰetiā dr̄ nepos poſt humationē aui natus eſtꝓprio pre ſuꝑſtite. ille ꝓprie dr̄ nepoſthumus qͣſi nepos poſthumusPoſtica ce. f. g. dr̄ latēs ingreſſus a ꝑte poſteriori. dr̄ a poſt. Et poſticū ci. idē. ꝓdu. pe.Un̄ Oratius. Atria ſeruantē poſtico falle cliente. poſticiū ci. eodē. Un̄ Dan̄. xiij. Iruerūt famuli poſticiū vel poſticū. ẜm aliālr̄am. Itē a poſtpoſticꝰ ca cum .i. vlterior vel apoſteriori factus. Un̄ Perſius. Occipitiqꝫ ceto poſtice occurrite ſamnePoſtis tis. m. g. i. latens ingreſſus a ꝑte poſteriori. Et dicunt̉ poſtes. eo poſt oſtiū ſtēt. In̄poſticulus poſtellus hec poſterula le oīaPoſtliminiū nij .i. reu̓ſio de exilio dimi.ad iura que amiſerat. vel ius qd̓ qͥs vendicatſibi ſuꝑ rebꝰ ſuis poſtreu̓ſione de exilio. Indepoſtliminius nia niū. poſt captiuitatē reuerſus iura ſua amiſerat recepit. Un̄ PrudētiꝰHūc poſtliminio redeunte ſuſcipit altoPoſtpridie .i. altera die poſt tertiā diem. ẜmPap̄. Uel ẜm Nūgꝭ. Poſtpridie .i. hodiePoſtremus de multis dr̄. poſterior a duobus. dr̄ a poſt. qd̓ cōꝑat̉. poſt poſterior poſtremꝰIn̄ poſterius poſtreme vl̓ poſterrime. poſtremitas tatꝭ. Et poſtremus qn̄qꝫ in vi poſitiui accipit̉. cōꝑat̉. poſtremus mior ſimꝰ. In̄poſtreme mius ſime adu̓. Et poſtremo .i. ad vl̓timū aduer. tꝑis vel ordinisPoſtridie .i. pꝰ tres dies. dr̄ a pꝰ trꝭ: diePoſtulatio ē alicuius ꝑſone ad dignitatē vl̓ſocietatē frat̓nā canonica facta vocatio velſone ad eligendū petitio eligi non pōt. Uelſic ẜm Goffre. eſt gratie petitioPoſtulaticiꝰ ciaciū. frequēt̓ poſtulat vl̓ poPotēs tentꝭ. oīs ge. i. rebꝰ late patēsᵐ ſtulaiIn̄ potentiatie .i. valitudo firmi corporis velPotentatꝰ tus tui .i. potētia vel ptās ptāsdn̄atoris opus preualidūPoteſtas tatꝭ. qd̓ qͥs p̄t. id qd̓ qͥs pōt. ille p̄t. In̄ poteſtatiuꝰ uauū .i. potēs vel videt̉ dignꝰ ptāte ẜm Pugꝭ. Pap ꝟo d̓t. Poteteſtas dr̄ qd̓ pateat illi qͥcquid velit. Ptās abeo qd̓ eſt poſſe noꝰ accepit. Et vt dr̄ in Greciſ.Si recte dicas ſolet potētia ſani. Dicqꝫ poteſtatē digni da poſſe cui vis. Et nota ſicutſubſtantiuū recipit adiectiuuꝫ. vt bonꝰ. ita

hoc verbū ſū. vt ſuꝫ bonus ſumus boni. ita nullū aliud ſubſtantiuū ē ibi neceſſariū.in pͥma ſcd̓a ꝑſona ſꝫ in tertia. Un̄ p̄t dici. Ego ptās ſuꝫ bonꝰ. ita adiectiuū recipiatv̓bū tm̄ rōne ſuppoſiti ꝯſignati. Sꝫ in t̓tiaſona male dr̄. Ptās ē bonꝰ. qꝛ v̓bū t̓tie ꝑſone hꝫ in ſe ſuppoſitū finitū. Ptātes etꝭ vt d̓tGrego. vocāt̉ hi angeli potētius ceterꝭ inſuo ordine receperūt vt eoꝝ ditiōi ꝟtutes adu̓ſe ſb̓iecte ſint qͦrū ptāte refrenāt̉ ne corda hoīꝫtemptare pualeant quantū volūtPotatio onis. hec potio onis. ſyncopam.Et ē potio idē qd̓ potatio vl̓ ꝯfectio ex vinoherb̓ vel medicina. dr̄ a poto tas. eo potat̉Potis tis.. t. pote .i. poſſibilis vl̓ potēsEt cōꝑat̉. potꝭ tior ſimꝰ. Et ꝯꝑatio ē tm̄ ẜmvocē. qꝛ ſigͣtio mutat̉. potior enī potiſſimus.i. melior optimus. In̄ potit̉ tius ſime adu̓.Et potiſſime qn̄qꝫ ponit̉ maxime vel precipue ẜm Hugꝭ. Pap. ꝟo d̓t. Potior melior ſuꝑior altior valentiorPotomiū mij. eſt nauigiuꝫ fluuiale tardumgraue. qd̓ niſi remigio progredi pōt. Hincetiā traiectus dr̄. extentus eſt enī latusP ante RPragma matis neu. ge. i.. In̄ pragmaticusca .i. cātiuꝰ vel cauſidicus ẜm Hugꝭ. Pap.etiā d̓t. Pragma grece latine dr̄. In pragmatica dicūt̉ negocia. Et actor cauſarū negocioꝝ pragmaticus noīat̉Pragmatica ſanctio. dr̄ in ꝯſiſtorio pͥncipis vētilata corā ꝓceribus ſacri palacij. ēſtitutio quā imꝑator cōſilio ꝓcerū ſtatuit ſeuſanxit. qn̄qꝫ etiā dr̄ ꝯfirmatio in ſcriptura facta ab īꝑatore cauſe cognitiōe ſuꝑ ꝯͣctu permutatiōis. vt in. c. i. de reꝝ ꝑmu. ī glo. Et pragmaticū ſacrū eſt pͥncipis reſcriptū. vt in. c.damēta. de elec. li. vi. Pragmaticarij ſuntſcribūt pragmaticas ſanctiōes. alio dicunt̉ ſcrinarij vel magiſtri ſcrinioꝝ vel ſcrinio memoriales. eo adeptā ſcripturā ſanctionis ī ſcrinio poſitā cuſtodiebāt ad memoriamPrandeū dei. quedā ſona. dr̄ a prandiūPrandiū dij. dr̄ qͣi paratū. ab apparatu edēdiqꝛ pl̓a ī mane ꝑant̉ qͣꝫ ī ſero ad comedēdū. Etolī ꝓpͥe dicebant̉ pradia oīm militū .ſ. cibꝰ an̄pugnā qͣi cito paratū. ſꝫ nūc dr̄ comeſtio ī tertia. In̄ hoc prandiolū li. dimi .i. ꝑuū prandiūPranſoriū rij .n. g. domus vel locꝰ vbi prādet̉Prāſus ſa ſuꝫ. accipit̉ actiue .i. prādet: tūcdeſcēdit a prādeo des. Itē accipit̉ paſſiue pranſus .i. comeſtꝰ ꝯſūptus. tūc deſcēdit a paſſiuo