DanteO

duas hn̄s ianuas. vt ſcꝫ ex diuerſis vijs recipiat adueniētes. ⁊ ſignificat eccleſiā inter ꝑadiſūet mundum.Diuerſus. ſa. ſuꝫ .i. diuiſus. ſeꝑatus. nō ꝯcorsmalus. ⁊ comꝑatur. In̄ hec diuerſitas. tatis .i.varietas.Diuerticulū. li. n. s. i. flexus viarū. vbi vna viadiuertit ab alia. vel ipſe call̓ ꝑ quē diuertimusab alia via. qͣſi diuerſa via.Diues. ꝯ. ge. declinatiōe. ſed oīs ꝯſtructione d̓ꝫqͣſi diu hn̄s .i. cupiēs diuitias .i. opulētus. velpecunioſus. ſiue vtat̉ ſiue non.Diuitioſus. a. ū. i. copioſus. plenꝰ diuitijs. In̄diuitioſitas. tatis .i. copioſitas.Diuidēs. dētis. m. t. i. ouis. vl̓ agnꝰ duos hn̄stm̄ dentes ⁊ d̓r a duo ⁊ dens. Ite diuidēs. tis. oge. p̄t. eē ꝑticipiū de diuido is.Diuidia. die. f. p. i. diſcordia vel bellona. In̄ diuidioſus. ſa. ſuꝫ .i. diſcordioſus qui ꝑ ſua diſcordiaꝫ alios diuidit ⁊ diſcordare facit qͥ ⁊ diuiſioſus dicitur.Diuidiculū. li n. s. d̓r caſtellū in diuiſione terrarum poſituꝫ.Diuiduꝰ. a. u. qui diuidit vel diuidit̉. In̄ diuiduitas tatis. ⁊ ꝑ ꝯpoſitiōem indiuidū. a. ū. ⁊hec indiuiduitas. tatis.Diuinus. a. n̄. qd̓ eſt deoꝝ. vl̓ ꝑtinēs ad deos. ⁊dr a diuus. a. ū. Et diuini dicūtur celeſtes deificati. Itē diuini qͥ tractāt de deo. qui magis ꝓprie dicūtur theologi Et diuini qui diuinantet aſtutia qͣdaꝫ fraudulēta hoībus futura cōiecturāt. In̄ diuinitas tatis.Diuinator futura contenplans d̓r. ⁊ ſemper inmalo accipitur.Diuinato accipit̉ tripl̓r. prīo ꝓ ſcīa theologie.a qͣ theologi dicūtur diuini. Scd̓o ꝓ ſcīa infuſa a deo. ⁊ ſic accipit̉ Prouerb̓. xvi.Diuinatio in labijs regis. Nā in iudicio nō errauit os eiꝰ. Tercio ꝓ ſcīā magica vel fallaci ꝓphanatōe. ꝓph̓izatiōe. q̄ falſi ꝓph̓e ⁊ magi fingut ſe ꝓuidere vl̓ p̄ſcire futura. ita capit̉ in. l. nemo. C. de male. ⁊ mathe. Et vt dicit Uarro qͣttuor eē genera diuinatiōis .i. terraꝫ qua. igneꝫaerē. hinc geomātiaꝫ. hydromātiaꝫ. aeromatiāyromātiaꝫ dicimusDiuiſoriū d̓r cella ab alijs diuiſaDiuoltres viliſſime meretrices. q̄ ſe ſuaqꝫ grānumoꝝ p̄bent. Et dicūtur diuoltres. qͣſi deſiderio volātes. vel qͣſi ꝓ nummo volute.Diuortiū .n. s. d̓r. qͣſi diuerſuꝫ .i. via vl̓ ſemitain diu̓ſuꝫ tendēs. ⁊ ponit̉ generaliter ꝓ ſeꝑatōeet diuiſione. ⁊ ſubterfugitione. Un̄ diuortiumẜm Goff. ⁊ Hoſti. eſt inter virū ⁊ mulierē legi

time facta ſeꝑatio. ⁊ d̓r a diuerſitate mentiū. qꝛhi qui matrimoniū diſtrahunt. in diuerſas ꝑtes eunt.Diurnus a. ū. i. vnius diei. vel durās ꝑ vnumdiē. ⁊ d̓r a diu ẜm qd̓ accipit̉ ꝓ determīato ſpacio temporis.Dius. a. uꝫ .i. diuinꝰ ⁊ ſanctus. ⁊ d̓r a deus.Duiturnus. a. um. d̓r a diu ẜm qd̓ accipit̉ proindeterminato ſpacio temꝑis. ⁊ eſt quod habꝫindeterminata ſignificatiōeꝫ tꝑis ſicut diuindeterminatā Et diutunꝰ. a. u. in eodē ſenſu .i. lōgus. ꝓlixus. diu durās. continuās. et dicit̉ diutinus. na. nuꝫ. a diu ſicut diurnus ẜm Pugꝭ.Pap ꝟo dicit. Diutina dicta ab eo ꝙ diu durauerint. diuturna a ꝑpetuitate dicta qͣſi eternaDiuus. a. u. i. deificatus. ⁊ d̓r a deus. Sed deuseſt ſemꝑ. diuus vero fit qͣſi qui ex mortali fit īmortalis. Un̄ ẜm Papͥ. Diuus dicitur deusvel imꝑator qui poſt mortē velut deus habet̉.D ante ODocibilis. con. t. ⁊ hoc le. ⁊ hic ⁊ hec docilis. ethoc le. ꝑ ſyncopā differunt. Naꝫ docilis eſt diſcipulus qui facile docet̉. Non em̄ d̓r docilis. qꝛſit Doctus. ſꝫ qꝛ doceri p̄t Eſt em̄ ingenioſus ⁊ad diſcēduꝫ ꝑatꝰ. Docibil̓ vero eſt lib̓ qui facile diſcit̉ vel diſci pōt ponitur tn̄ vnuꝫ ꝓ alteroUn̄ Ioannis. vi. Erunt omnes docibiles dei.id eſt dociles.Docillus li. m. s. i. clepſydra.Docimen. inis. qd̓ ⁊ hoc documen inuenitur.pe. cor. i. documetuꝫ.Doctiloquus. qua. quū. qui docte loqͥtur. In̄doctiloquiū. quij .i. doctuꝫ eloquiū. vl̓ docta ⁊ſapiens locutio.Dodona. ne. f. p. i. dea glandiū Et dodona etiādicta eſt quedā ſilua epiri a dando dona. id eſtglandes hominibꝰ. In̄ dodoneus. nea. neun.poſſeſſiuum.Dodrās. antis eſt quedā ꝑs aſſis que ex noueꝫvntijs ꝑficit̉. nec d̓r a totū. vt Inſtitꝭ. de here. §hereditas.Dogma. tis .n. t. i. doctrina vel iteratio doctrīevel decretū placitū. conſenſio. cōſolatio In̄ dogmaticꝰ. a. um .i. doctus ſagax prudens ſophiſticus. inſtruēs vel inſtructꝰ vel ꝯſolatus.Dolabra. bre. f. p. ⁊ hoc dolabrū. bri. ꝓ eodeꝫſcꝫ inſtrumēto dolandi. ſcꝫ ꝓ bipenni. In̄ dolabella. le. ⁊ hoc dolabellū. li. ambo diminitiua.Dolatura. re. f. p. i. dolatio. vl̓ id quod dolādoaufertur de ligno vel id cum quo dolatur. ⁊ dicitur a dolo. as. a quo etiam dolatilis. con. t. ethoc le. i. aptuꝫ ad dolanduꝫ. ⁊ hoc dolatoriuꝫ.

k i.