DanteI

Diſcus ſci. m. s. i. ſcutella. ⁊ d̓r a ſeus qd̓ ē rotundū. q̄ olim ⁊ ſcus dicebat̉. ſic ⁊ diſcus a rotunditate. ſed nūc diſcus d̓r qꝛ eſcas ⁊ fercl̓aapponit. vel potius eſt ethymologia. diſcꝰ qͣſidans eſcas. In̄ hic diſculus li dimi .i. ꝑuusdiſcus. Et diſcumbes .i. ad diſcum ſedēs. Etnota ꝙ diſcus ꝓprie eſt ſcūtella. ⁊ nō menſa.licet ꝓ ea ponat̉ qn̄qꝫ ꝑ metonomiā. Et a diſcus dictꝰ eſt diſcus ludus plūbee ſcutelle ⁊ ipſa plūbea ſcutella qꝛ facta erat ad ſil̓itudinemſcutelle. ⁊ in aerē ꝓijciebat̉ qͥ ludus nūc d̓r ludus ꝓijciēdi lapidē. vn̄ Oratiꝰ in poctria Indoctuſqꝫ pile diſci ve trochive qͥeſcit. Diſcusetiā d̓r mappa vel mēſale. Un̄ ⁊ aīalia dicūt̉apparuiſſe petro in diſco. qd̓ alibi d̓r liber Actuū apl̓oꝝ lintheū vocat. vn̄. Diſcus ſcutellā menſam notat atqꝫ mapellā. vel ſic. Eſt diſcus ludꝰ diſcus qͦqꝫ regia mēſa. Diſcus ſcutella tibi ſit diſcus q̄qꝫ mappa.Diſertꝰ a n. nomē .i. ſapiēs eloquēs. ⁊ facūdꝰet d̓r a diſſero ris. ⁊ ẜm Pugꝭ. ſubtrahit̉ vnūs. qͣꝫuis ſint duo in veībo ꝑticipio ⁊ v̓bali. vtdiſſero diſſertor. diſſertꝰ Un̄ pͥma corripit̉ indiſertꝰ. vn̄ Oratiꝰ. Fecūdi calices quē nō fecere diſertū Et ꝯꝑatur diſertus tior tiſſimusAlij dicūt ꝙ diſertꝰ ꝯponit̉ a di ⁊ ars interpoſitas. ⁊ ſic ē nomē. Cū vero ē ꝑticipiū ſcribit̉ꝑ geminū s. In̄ diſertatio ⁊ ē ciuilis ſapiētiavt. C. de or. cog. l. qualisDiſinteria rie f. p. pe. acuta .i. diuiſio ꝯtinuationis vel vlceratio inteſtinoꝝ. Et ſit an̄cedēti fluore. quē greci dyariā vocat. ⁊ d̓r ab interia l̓ enteria qd̓ eſt in teſtina. Et ẜm hͦ p̄t dicidiſinteria vel diſenteria ẜm Pugꝭ. Papͥ ꝟod̓t. ꝙ diſinteria ē ſanguineꝰ fluxus ventris cūexcoriatōe inteſtinoꝝDiſnoicꝰ .i. ſuſpicioſus. qͥ plus recipit qͣꝫ emittit. ⁊ videt̉ eſſe ꝯpoſitū a dis. qd̓ ē diuiſio veldiuerſuꝫ. ⁊ noicus qd̓ ē infimꝰ. In̄ diſnoicꝰqͥ nō equo moͣ recipit ⁊ emittitDiſpectus a ū .i. ꝯtemptꝰ Et diſpectō faſtidiūſuperbiaDiſpendiū dij .n. s. ⁊ hec diſpenſa ſe .i. nimialargītas vl̓ nimia diſpēſa. ⁊ d̓r a diſpēdo disEt diſpendiū d̓r qd̓ ē ꝯrium ꝯpendio .i. lōgū.et inutile. Inde diſpendioſus a ū. i. longus etinutilis. Et ꝯꝑatur diſpendioſus ſior ſiſſimInde hec diſpēdioſitas tatis. ẜm Rugꝭ. Papias vero d̓t. Diſpendium damnū vel detrimentum.Diſpenſator ẜm Papͥ. d̓r cui creditur adminiſtratio pecuniaꝝ. qꝛ prius qͥ dabant pecuniā.nō numerabāt ſed appendebāt eā.

Diſpenſatio eſt iuris cōis ꝓuida relaxatio vrlitate ſeu neceſſitate penſata. ẜm Guil. initi. de diſpen. Uel ſic. Eſt rigoris iuris ꝑ eu adquē ſpectat canonice facta relaxatio .i. q. vij. ijſi rigor. ⁊. c ſe. Qn̄qꝫ tn̄ diſpenſatio capiturīꝓprie .ſ. ꝓ iuris declaratōe. vt in. c. quinta vallis. de iureiur̄.Diſploſus a ū .i. diſſutꝰ. apertus diruptꝰDiſſyllabus a ū .i. duaꝝ ſyllabaꝝ. ⁊ d̓r a die.et ſyllabaDiſſitus a ū. pe. cor. i. ſeꝑatus.Diſſuria eſt arida vrine digeſtio vel difficultas mingendiDiſſutus a um. pe. ꝓ. i. diſiunctus. ⁊ in futurafractus.Diſtichon .n. s. ⁊ hoc diſtichiū inuenit̉ .i. carmen vel opus duoꝝ ꝟſuū. ⁊ d̓r a di. i. duo. etſtichon qd̓ eſt ꝟſus. vn̄ Theodolꝰ. Quos indiſtichij carmē ꝯplecterꝭ hemi. Itē diſtichō.d̓r qd̓dā genus dicēdi. cū .ſ. autor totū leqͥt̉ꝑ ſe ſine ꝑſona introductaDiſtinctꝰ aū .i. diuiſus. ſeꝑatus deſignatꝰ pn̄ctatus determinatꝰDiſtinctio onis .i. diuiſio pūctatō ſcꝑatio Etdiſtinctionis tres ſunt ſpēs .ſ. collū coma. periodus. de qͥbus vide in locis ſuis.Diſtrictus a ū .i. ſerenꝰ aſper auſterus. Et cōparaturDiſtrophos d̓r oda illa que ſemꝑ in ſcd̓o verſu repetit varietatē verſus. vide infra in ſtrohosDiualis. ꝯ. t. ⁊ hoc le. pe. ꝓ. i. diuinus. Undediualis d̓r pͥnceps vel imparator qͥ quaſi deus habebatur.Diuerſicliniū nij .n. s. i. locus vbi diuerſe vieꝯiungunt̉. ⁊ d̓r a diuerſus a ū. ⁊ clino as qꝛ illic diuerſe vie acclinant̉. qꝛ illic via inclinat̉ad diuerſa. qd̓ aliter grece d̓r hoc eteroclituꝫ.Itē eteroclita ſiue diuerſiclinia dicunt̉ q̄daꝫnoīa in arte grāmatica qͣſi ad diuerſa ſe inclinātia .ſ. q̄ inclināt ſe ad diuerſas dictōes ī diuerſis caſibꝰ. vt Iupiter Iouis. vl̓ ad diu̓ſasſignificatōes vel ad diuerſas declinatōes. velad diuerſa genera in diuerſis nu̓is. vt veſperare. vas vaſa. celū celiDiuerſoriū rij. neu. ſecunde declinatōis .i. diuerſitas viaꝝ. ſcꝫ vbi viator ad callem diuettitur. vel locus remotus ab alio vel receptaculum. ſcꝫ hoſpicium vel hoſpitale. ⁊ d̓r a diuerto tis. quia illuc diuertimus. vel quia ex diuerſis vijs ibi cōuenitur. Unde i Luce. Nōerat ei locus in diuerſorio. Et vt dicit gloſa.Diuerſorium eſt domus inter duos mures.