¶ De accentu

id eſt extra ꝯtextum .i. in alia clauſula. tūc acuunt̉ in illa ſyllaba. ad qua ꝑtinet accētus regularis. vt ſortes currit qͥ mouet̉ .i. ſortes currit ⁊ ipſe mouet̉. Et ſic ſumitur in Luca. qͥ fuitIacob qͥ fuit Heli. Sūt em̄ hmōi noīa ⁊ aduerbia inceptiua clauſulaꝝ. ⁊ tunc faciunt relatōem explicita. ⁊ tunc acuunt̉ ad oſtendendum hanc vim. Qn̄qꝫ aūt inſerunt̉ clauſuleſui antecedētis. ⁊ tūc faciūt relatōem implicitā. ⁊ tūc trahunt̉ a ſuo ancedēte. ⁊ ideo amittunt naturalē accentū. ⁊ regunt̉ gͣui. Et hꝫ locū p̄dicta diſtinctio in oībus noībus interrogatiuis ⁊ adu̓bijs q̄ relatiue accipi pn̄t. vt qͣlis qͣꝫtus qͦtiens qͦt cuiꝰ cuias. quo qͣ vnde etvbi. qn̄ cū qͣꝫtū qual̓r qͦtennis. Et qͦqꝫ diſtinctio cauſa quare ꝯpoſita ab inde acuunt anpevt exinde deinde ſubinde. cum penul. que ē lōga poſitōe acui deberet ẜm regulaꝫ. Priſcianaut d̓t hoc ꝑ Greciſmuꝫ fieri. qꝛ ſic accidit inaliqͥbus aduerbijs grecis. ⁊ hoc fit ne p̄poſitōvideatur venire ꝑ appoſitōem. Sed eadē rōne ꝯpoſita ab intus. ⁊ a longe. ⁊ ab orſum. vtdeorſum. ſic deberent ꝓferri. Dd̓m ꝙ omnes cōcordant ꝙ in deinde ſubinde ꝓinde. ⁊ ceterisꝯpoſitis ab inde. antepenul. acuatur. Et ſinriliter a quando ꝯpoſita. vt ſiquādo nequādo ⁊aliquādo. In alijs aūt non omnes cōcordātvt abintus deintus. alonge delonge deorſum.et deſurſum. deinceps decontra Ideo de quādoet inde indubitanter teneamus. ꝙ ab eis cōpoſita debent in antepenul. acui. cetera aūt ſūtregulariter ꝓferenda. tamen ꝓpter ꝯformitatem tenendam ꝑſuadetur ſuper bibliam. vt talia etiam non antepenul. acuantur. Qui autēcorrigit non multum inſtet. ſed potius diſſimulet. quia hoc non videtur autori. ſcꝫ Priſciano niſi de ꝯpoſitis a quādo. ⁊ ab inde. Utetiam aduerbia a nominibus diſtinguanturcontra quartā regulam. hec aduerbia vlt: moacuuntur alio aliquo ⁊ alias ¶ Cauſa etiā diſtinguendi p̄poſitiones variant accentus ſuos. de qͥbus tres regule dant̉ ¶ Prima eſt. ꝙp̄poſitiones per ſe prolate acuuntur in fine. ſcꝫquando ponuntur material̓r. vt ad que parseſt. ¶ Secunda regula eſt. ꝙ prepoſite ſuocaſuali (vt extra domum iuxta portam) vel interpoſite ſuis caſualibus (vt tuā extra domū)vel prepoſite caſui relato ad ſuum caſuale (vtextra mundi terminos) grauantur in omnibꝰſyllabis ¶ Tercia regula eſt ꝙ p̄poſitōes poſtpoſite caſibus quos exigunt. vel poſite per defectum verboꝝ. vt tu mihi de multis nati ſolus ſuꝑ .i. ſuꝑes. vel poſite in fine. vt mille ho

mines venere ſupͣ ẜuant generalē regulam. vtſcꝫ monaſyllaba acuat̉. ⁊ diſſyllaba dicto acuat pͥmā. ⁊ triſſyllaba me. ꝓd. Et ſi me. eſt breuis acuit anpenl̓. ſaluis exceptionibꝰ ſupͣdictis. Hec p̄poſitio verſus poſtpoſita accuſatiuo trahit ip̄m ad faciendū vnū aduerbin̄ locale. ẜm quoſdā. vt italiā verſus. ⁊ tunc acuit̉pe. vel dicatur ꝙ ſunt due ꝑtes. ⁊ ꝟſus inclinat accentu p̄cedētis dictōis ad hanc ſyllabāver ⁊ oēs alie gͣuant̉ ⁊ illa ſola acuit̉. ſiue circūflectit̉. ⁊ eſt encleſis. Cōiunctōes cā diſtinctionis variant accentū. nam p̄poſite grauant̉ inoībus ſyllabis ſuis. vt ſortes currit igit̉ mouetur: poſtpoſite vero ẜuant accentū regularēvt ſortes currit mouetur igitur. ⁊ hoc p̄ter encleticas. q̄ poſtpoſite grauant quemadmoduꝫſi p̄ponerent̉. Diſtinctio regularis accentꝰ cogit accentū in alijs ſyllabis quādoqꝫ corripi.vt meimet grauat me. qͣꝫuis ſit lōga ꝓpter pͥncipalem accentū qͥ erat ſuꝑ pͥmam qn̄ dicebat̉mei quē non potuit mutare ſyllabica adiectioEt ſic tene de ſimilibꝰ. vt egomet illemet. Sicin imꝑatiuo dicimus benefac calefac. ponentes accentum ſuꝑ vltimā. quia principalis accentus in integro erat ſuper eam. Sic vulteipompei ⁊ virgili. ⁊ tepefit ⁊ calefit. de qͥbus dictum eſt. Item accentū ponimus ſuꝑ hanc ſyllabā li. in hoc datiuo alicui quo metrici vtūtur tanqꝫ triſſyllabo vn̄ deberet acui antepenl̓.ſed ꝓſaici eo vtuntur tanqͣꝫ tetraſyllabo. ideoſonunt accentū ſuꝑ eam quā habent ꝓ anpe.De interiectionibꝰ non poteſt dari certumdocumentū. nec de barbaris. niſi hoc ꝙ Omnis barbata vox nō declinata latine. accentuꝫſuꝑ extremā ẜuabit acutū. Interiectōes quoqꝫ in fine ſepius acuūtur. In. c. terminata dicunt qͥdam in fine acui vt allec allecis. De benefac p̄dic ⁊ introduc ⁊ ſimilibꝰ nō eſt dubiūde allec ſatis approbat vſus. de donec nō forte ſic. Interea loci ſub vna dictōne ꝯputatur.et vt tollat̉ omnis ambiguitas a ẜmone ꝓferat̉ ſub vno accētu. ⁊ ponatur ſuꝑ anpenl̓ Inlibro accentuū qͥ d̓r Priſciani. d̓r. ꝙ adu̓biain e. terminata breuiant̉ in penl̓. vt hodie ſedule. q̄ apprio noīe veniūt ꝓducunt̉. vt Tulliane Martiane. Si in. m. ꝓducunt̉. vt meatim tuarim. Si in. i. breuiant̉ vt veſperi. Siin o. cā differentie in vltimo ẜuant accentū vtfalſo. Si in a. ſil̓r vt vna. ne puitetur eſſe nomen. Si in as. in vltimo. vt alias. ne nomeneſſe videat̉. Si in r. breuiant̉ vt breuit̓ Si īol ſil̓r. vt edepol. Si in c. in vltimo ẜuant accentū. vt illic iſtic Si ī s. breuiant̉ vt funditꝰ