CCLXVIterrarū. v. Ora ꝓ nobis btē anthoniEus qui Prō Ut digni effi.ꝯcedis obtentu btī anthonijꝯfeſſoris tui morbidū ignē extingui⁊ mēbris egrꝭ refrigeria preſtari. acnos ꝓpiciꝰ eiꝰ int̓ceſſiōibꝰ a gehen-ne incēdijs liberatos. tibi felicit̓ ī gloria p̄ſentari. Qui. ¶ Itē alia or̄o deMp̄s ſempit̓ ne ſcō anthoniod̓s: miẜicordiā tuaꝫ ſupplicesexoramꝰ. vt ſic̄ btūs anthoniꝰ ꝯfeſſortuꝰ gl̓ioſus demonū mul̓titudinemſpūſctō cooꝑante ꝯtriuit: ſic nos eiꝰmeritꝭ oēs tetatiōes diabolicas ⁊ oīꝫaduerſarioꝝ nr̄oꝝ inſidias ſuꝑare eteuadere valeamus. ꝑ te ih̓u xp̄e ſaluator md̓i rex gl̓ie. Qui cū pr̄e ⁊ ſpiritu-ſctō viuis ⁊ regnas d̓s. ꝑ oīa ſecl̓a ſe-culoꝝ. Amē. Ad oēs ſctōs ꝯfetAncte gregori: ſancte oratimartine: ſancte nicolae. ſancteleo: ſancte auguſtine: ſancte ambroſiſancte hieronime: ſancte benedicte:L iij