Ancte De ſctō matheo apl̓omathee apl̓e: ꝑ illā oīpotētꝭ d̓igr̄aꝫ: qͣ te de theolonio vocauit. ⁊ pſe duxit: tua p̄cioſa merita ego pctōrdep̄cor. vt me ab āguſtia (quā dignemereor) tuo int̓uētū miẜicordit̓ de-fendere dignerꝭ. et mellifluis p̄cibusdn̄m ꝓ me exorare digneris. Amē. v̓.In oēm t̓rā exiuit ſonꝰ eoꝝ PratioTī mathei apl̓i ⁊ euāgeliſte q̄ſumꝰ dn̄e p̄cibꝰ adiuuemur:vt qd̓ poſſibilitas nr̄a nō obtinet: eiꝰnob̓ int̓ceſſiōe donet̉. Per xp̄m dn̄m.¶ De ſctō ſymone apl̓o or̄o.Ancte ſymon zelothes ꝑ gr̄aꝫilliꝰ q̄ te elegit de indo: te dep̄cor vtme miſeꝝ ab oībꝰ aduerſitatibꝰ: ⁊ apenis qͣs ꝓ pctīs meis horribilibusmereor eruas. ⁊ a cogitatiōibꝰ īmū-dis tuis meritꝭ emūdes: ⁊ monita mihi tribuas: vn̄ angelica celſitudo admirabilē me videat ⁊ iuſtū. Per xp̄mdn̄m. ¶ De ſancto iuda apl̓o Oratio.
ntapi