¶ Alia oratio.accēdas. Qui viuisOmine d̓s op̄s fac me hūileꝫcorde: mitē ẜmōe: ſimplicē pa-cificū: ī doctrīa vigilātē. ī aduerẜ pa-ciētē: fornicatiōꝫ fuge̓. caſtitatē ama-re: nō ſuperbire: nec ſperare ī incertodiuiciaꝝ. Lucra ſecl̓i nō amare. hūa-nos fauores nō dilige̓: nō eē arrogātē: nō mēdacē: nō biliguē: n̄ īiurioſuꝫvitateꝫ ore ⁊ corde ꝓferre. ocl̓os ꝯͣ vanitatem claudē: ab oī malo eloqͥo a-uertē: ⁊ oīa mēbra mea cuſtodire dięre: ne pctō ſuccūbat: ſꝫ ī tuo ẜuitio aſſidue laborēt. qͣtinꝰ bonoꝝ oꝑm exhibitiōe decoratꝰ: v̓tutū lāpadibꝰ ad-ornatꝰ electoꝝ tuoꝝ ꝯſortio te donāte merear adiuuari Qui viuisCtīſpūs aſſit nobis gr̄a. Quecorda nr̄a ſibi faciat habitaculū. Expulſis inde cuctꝭ vicijs ſpiritalibus.Spūs alme illuſtiator hoīm. Horri-das nr̄e mentꝭ purga tenebras. Amator ſcē ſenſatoꝝ ſꝑ cogitatuū. Infūdevnctionē tuā clemēs nr̄is ſenſibꝰ Tu