CXCVIImiſſi ī miniſteriū ꝓpt̓ nos. qͥ hereditatē capimꝰ ſalutꝭ. duotionē nr̄aꝫ ferūtin ſuꝑna: refer̄tqꝫ gr̄aꝫ. Uſurpemꝰ oſficiū: qͦꝝ ſortimur ꝯſortiū. laudē cū celi cātoribꝰ ī cōe ducētes: vtpute ciueſſctōꝝ ⁊ domeſtici dei. Hoc eī bonuꝫeſt. cū ꝓpt̓ reuelādos vite pn̄tꝭ laboreſqͥ vtiqꝫ tollerabiliores nob̓ fiunt exultatibꝰ ī laude dei. tū qꝛ nihil ita ꝓpͥeq̄ndā ī t̓rꝭ repn̄tat celeſtꝭ habitatiōisſtatū. ſic̄ alacritas laudāciū deū. O ſiqͥs haberet ocl̓os aꝑtos: videret qͣ cura: qͦ ve tripudio int̓ſt̓ cātātibꝰ. adſūtorātibꝰ. īſt̓ meditātibꝰ: ſuꝑit̓ qͥeſcēti-bꝰ: ordinātibꝰ ⁊ ꝓcurātibꝰ p̄ſunt Agͦſcūt nimiꝝ ſuꝑne ptātes ꝯciues ſuosꝓ hijs ꝗ hereditatē capiūt ſalutꝭ ſollicite cōgaudēt. cōfortāt: īſtruūt: ꝓte-gūt: ꝑuidētqꝫ oībꝰ: oīa ī oībꝰ: vn voſmoneo diiectiſſimi vere ſꝑ ac ſtrēnuediuinis int̓ eſſe laudibꝰ. ſtrēnue qͥdēvt ſic̄ reuerēt̓: ita ⁊ alacrit̉ dn̄o aſſiſta-tis. nō pigri: nō ſōnolēti: nō oſcitātes