nec morte a vitate flecti poſſent. aut-charitate xp̄i euelli. ora gͦ ⁊ dic. OroOmīe ih̓u xp̄e qͥ amirabili bo-nitate tua d̓o pri vſqꝫ ad mor-tē: ⁊ crucꝭ obprobriū ꝓ me obediensfuiſti: vt ad obediētia īformares: prome ligatꝰ es: vt me a vīcl̓is pctōꝝ ab-ſolueres. Iudicatꝰ es morti. vt me aiudicio et̓ne dānatiōis: ⁊ mortꝭ lib̓ares: ꝓ me ſpinis coronatus es. vt metua gl̓ia coronares Infūde mihi graciā ſpūſſctī ꝯfirmātē cor meū ī timore⁊ amore noīs tui: vt ſpretꝭblāditijs adulāciū ⁊ detͣhētiū morſibꝰ calcatis⁊ ꝯtēptꝭ. ꝑ patiētiā ⁊ imitationē tua-rū paſſionū digne cōicē veſtigijs tuis⁊ delectabilit̓ eis īhereā: qͣtinus necaduerſitate fractꝰ. nec ꝓſperitate illectꝰ vſqꝫ ad morē ī tuo dulci magiſte-rio ꝑſeuerē. Amē. Meditatio ad ſe-Oſextā horā cogita ꝙͣtali hōacrucifixꝰ ē dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s ma-pbꝰ ⁊ pedibꝰ eiꝰ elquis ꝑſoratꝰ ⁊ e