C a. 4. x. .dis: a vanis ⁊ noxijs cogitatiōibus.Muni me bonoꝝāgl̓oꝝ pia ⁊ fida cuſtodia atꝫ fortiſſima tutela. vt hoſtesoīꝫ bonoꝝ cōfuſi diſcedāt ꝑ v̓tutē tāti miſterij. ⁊ ꝑ manū ſctī āgl̓i tui repelle a me ⁊ a cuctꝭ ẜuis tuis duriſſimuꝫſpm̄ ſuꝑbie ⁊ zenodoxie: īuidie ⁊ blaſphemie: fornicatiōis ⁊ īmūdicie. dubietatꝭ ⁊ diffidētie. Cōfūdāt̉ qͥ nos ꝑſequunt̉. per eāt illi qͥ ꝑdeͣ cuncta feſtināt. rex v̓tutū: amator caſtitatꝭ ⁊ integritatꝭ d̓s: celeſti rore bn̄dictiōis tueextigue ī corde meo totū fomitē ardēiͥ libidis: vt maneat ī me tenor tociꝰcaſtitatꝭ aīe ⁊ corꝑis: mortifica ī membrꝭ meis carnis ſtimulos. oēſqꝫ libidinoſas cōmotiōes: ⁊ da mihi verā ⁊ ꝑpetuā caſtitatē. cū ceterſ donis tuis q̄tibi placēt ī vitate: vt ſacrificū laudiscaſto corꝑe ⁊ md̓o corde valeā tibi offerre. qͣnta eī cōtritiōe cordis ⁊ lachrimaꝝ fonte: qͣnta reuerētia ⁊ tremore.q̄nta corꝑis caſtitate ⁊ animi puritate