loribꝰ ⁊ cruciatibꝰ penaꝝ: v̓tutē diuinȧ iā: iaqꝫ deficere ī tormētꝭ. In cuiꝰmanu gl̓ie ⁊ diuicie: tā pauperē fierivt nudꝰ ⁊ liuidꝰ ⁊ pallidus ⁊ deformis ī cruce pēderes. ⁊ nō hr̄es vbi caput tuū recliares: fidē ⁊ charitatē di-uinā qͣ nūqͣꝫ d̓ſerꝭ ſperātes ī te: derelicta̓ eē ab vniuerſis: ⁊ ſolꝰ ꝑſtitiſti ī cōflictu pugne. ī qͦ tā miẜabilit̓ occubuiſti vt ī teip̄o exꝑimēto didicerꝭ qͣliternob̓ deberes cōpati. O bone ih̓u perhͦ oīa rogo te vt nō ꝑmittas ſeparariaīaꝫ mea de corꝑe donec ꝑducas meī illā horā ī qͣ tua diuina potētia. ſapiētia ⁊ bonitate ꝑficias ī me: qd̓ exercitatio cētū ānoꝝ nō poſſꝫ ī me ꝑficē.Amē. ¶ De ſiti ih̓u ī cruce: ⁊ amaroeiꝰ poculo. deqꝫ v̓bo ꝯſumatiōis etexpiratiōe ih̓ū: ſpūſqꝫ ī manꝰ pr̄is cōAudo ⁊ gl̓ifico te mēdatiōe.dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ illā ſitī quā ꝑtuliſti ex nimia effuſiōe ſanguis: ⁊ ardēti deſiderio nr̄e ſalutꝭ. cū adheſit li