CLXVdā noīe ſymonē. quē angariauer̄t: vtportaret crucē pꝰ te. n̄ ꝑcedi miſcd̓ia.ſꝫ timētes ne forte deficēs ī via an̄qͣꝫ īplerēt ī te oēꝫ ſuā malignitatē. ⁊ ī oī-bꝰ hijs tribulatiōibꝰ ⁊ anguſtijs pieꝯuertiſti te ad ml̓ieres q̄ ſequebāt̉ teplāgētes ⁊ lamētātes. ⁊ ꝯſolatus eseas dicēs filie irl̓ꝫ nolite flere ſuperme ſꝫ ſuꝑ vos. qꝛ ſi ī ligͦ viridi hͦ faciūtī arido qͥd fiet: ſꝫ cū ꝑduxer̄t te ih̓ꝫ adlocū caluarie. tc̄ nudū: liuidū ⁊ expoliatū exuer̄t te dn̄ꝫ gl̓ie: quē circūdātflores rōſaꝝ ⁊ lilia ꝯualliū: ⁊ ſine oīhonore fecer̄t te ſtare ī ꝯſpectu matrꝭtue ⁊ oīꝫ īimicoꝝ ⁊ īimicoꝝ tuoꝝ. qͥ t̓rā tā iocūde diuerẜ floribꝰ reſꝑẜ. ⁊ celū lucidis ornas ſyderibꝰ O dulcedoaīe mee. tc̄ te r̄gē gl̓ie ꝓ deſpectiſſimoīmo viliſſimo v̓micl̓o crucifixer̄t. extēdētes te ſic nimie ⁊ tā crudelit̓: vt poſſent denūerari oīa oſſa tua. ⁊ trāſfigētes māꝰ ⁊ pedes tuos ꝙ ex amara extēſiōe manuū ⁊ pedū tuoꝝ renouata ſt̓