CCVIIIritꝰ qͥdē ꝓmptꝰ ē: caro āt īfirma. ⁊ ꝓgreſſus puſillū: poſitꝭ genibꝰ ī t̓rā: ꝓcidēs ī faciē orās dixiſti. Mi pr̄ ſi poſ-ſibile eſt trāſeat a me calix iſte. Nō tn̄ꝙ hūano affectu loqͦr: ſꝫ magꝭ qd̓ te-cū diſpoſui ī diuinitate fiat. Et vſqꝫ t̓-cio ibas repetēs eūdē ẜmonē. tūc fa-ctꝰ ī agonia ꝓlixiꝰ orabas: ⁊ factꝰ ēſudor tuꝰ ſic̄ gutte ſanguīs decurrētꝭī t̓rā. Sꝫ ſtatī ab angl̓o ꝯfortatꝰ: qꝛ vnicꝰ filiꝰ a pr̄e deſolatꝰ ⁊ ſic ꝯfortat̉ꝰvolūtarie ibas ī locū: quē ſciebas co-gnitū eſſe traditori tuo. Propter hācdeuotā orōnē tuā ⁊ ꝑ trinā excitatiōꝫqͣ pie hortatus es diſcipl̓os tuos vt vigilarēt ⁊ orarēt. ⁊ ꝑ magnā anguſtiāquā tūc habuiſti: ſuccurre mihi ī agonia exitꝰ mei. ac ꝯcede mihi bonū acpulcherrimū finē. Amē. ¶ De ſpontaneo trantu ih̓u ad paſſionē ip̄iuſqꝫtraditione ꝑ iudā traditorē. ⁊ de ſanaxpſeo x atitiea tan