manu ſua potēti tenet. Illud v̓bū apr̄e an̄ tꝑa genitū: ⁊ a te mr̄e ⁊ v̓ginenatū: ip̄ꝫ a iudeis tētū ⁊ captiuū ob-probrijs te vidēte: te loq̄nte: te miſerabilit̓ flēte: ad crucꝭ patibulū ꝓ nobisqͣſi latro fur ⁊ homicida ductū ꝓpt̓hūc dolorē tuū īpetra mihi vt filiustuus ih̓s xp̄s abſoluat me a cuctꝭ vinculis pctōꝝ: ⁊ a laqueis oīm īimicoꝝmeoꝝ. am̄. Qr̄ nr̄. Aue. ¶ Or̄o. iiij.Oſctā maria moneo te illiꝰ miſera-bilis reſpectꝰ duꝫ reſpexiſti ih̓m xp̄mfiliū tuū ī quē angl̓i ꝓſpicere deſide-rāt: ⁊ qͣnto diuciᵐ ꝯtēplāt̉: tāto ardēciꝰ īflāmāt̉. qn̄ illiꝰ vultus pugnis ⁊alapis illudebat̉: ⁊ vix faciēs hūanaputabat̉: heu heu: q̄ līgua: qͥs ſenſusp̄t caꝑe qͣlis dolor tibi fuerit dū rau-ca voce tibi loq̄bat̉: ⁊ paulatī te pre-ſente moriebat: ꝑ quē toti md̓o ſaluſdat̉: ꝓpt̓ hūc dolorē tuū īpetra mihivt paſſio xp̄i filij tui ī me renouetur ⁊augmētū v̓tutū mihi oꝑet̉. Or̄o. v.