LXIItua mīa. Rogo te dn̄e ih̓u xp̄e per vulnera q̄ ꝑtuliſti ī tuis ſctīſſimis māibꝰvt hodie dignerꝭ aīaꝫ meā mūdar̄ d̓oīꝫ vicioꝝ ſordibꝰ: ⁊ dignerꝭ reſꝑgēoīꝫ v̓tutū floribꝰ ⁊ folijs: vt tu rex regū ī eā īgrediēs talē odorē ſencias qͥet̓nalit̓ redoleat ī tuis gaudijs ⁊ deſiderijſ. Ueni ſol iuſticie. veni ſtella matutina illumīa tenebras aīe mee: tu ꝗſolus potes iuſtū ⁊ ſctm̄ de pctōre fa-cere. qꝛ tibi nihil ē impoſſibile: qm̄ ⁊oēs p̄ſumētes de te pn̄t ſaluari: ⁊ ī teſperates nunqͣꝫ vis derelinq̄re. Rogote dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ vulnera ⁊ ꝑ veſtigiapedū tuoꝝ vt dū hodie ad ſuſpirādūaperiā cor meuꝫ: tu aꝑias mihi tui iocudiſſimi cordis ꝑadiſū ⁊ celū. ⁊ facias ſic aīaꝫ meā ītrare ī te dulciſſimuꝫih̓ꝫ: vt ī tuo dulciſſimo amore floreat⁊ creſcat: ⁊ ꝑmaneat nūc ⁊ ī euū. Ue-ni illumīator cordiū ⁊ illumīa aīammeā. veni ⁊ reſtitue mihi omnē tuaꝫgraciā: vt tibi poſſim ſecurius enarre
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten