cūdiꝰ: nil cogitat̉ dulciꝰ qͣꝫ ih̓s dei filiꝰ. Ih̓s dulcedo cordiū: fōs viuꝰ: lumē mētiū: excedēs oē gaudiū ⁊ oē d̓-ſideriū. ih̓s ſpes penitētibꝰ qͣꝫ pius espetētibꝰ: qͣꝫ bonꝰ es q̄rētibꝰ: ſꝫ qͥd īueniētibꝰ. Nec līgua valet dice̓ nec lr̄aexpͥmer̄: exꝑtꝰ nouit cerne̓ qͥd ſit ih̓mdilige̓. Ih̓m q̄rā ī lectulo: clauſo cor-dis cubiculo: pͥuatī ⁊ ī publico q̄raꝫamore ſedulo. Cū maria diluculo ieſuꝫ q̄rā in tumulo. clamore cordis q̄rulo: mēte q̄rā nō ocl̓o. Tūbā ꝑfūdafletibꝰ: locū replēs gemitibꝰ: ih̓uꝓuo luar pedibꝰ ip̄m habēs āplexibIh̓ū tu rex amabil̓: dulcedo īeffabil̓:⁊ triūphator nobil̓: totꝰ deſiderabil̓Mane nobiſcū dn̄e: mane nouo cuꝫculmine: pulſa noctꝭ caligīe: mentemreplens dulcedīe. Ih̓s amor dulciſſimus ⁊ vere ſuauiſſimus: plus millieſgͣtiſſimus qͣꝫ dice̓ ſufficimus. Expti re-cogͦſcite: amorē piū poſcite ih̓ꝫ ardenter q̄rite: q̄rēdo īardeſcite. Ib̓ſ auctor