LIIdeſperationē īducat. O fons emanāſcharitate fac mentē meā liberā ab oīcreatura q̄ poſſet eam ſibi atthere ⁊ atua dilectiōe īpedire. vt in tuo amoreꝓficiā Nūc v̓o ⁊ ī fine vite mee dignete ſumā: ⁊ ſic aīaꝫ meā ſaculo corꝑisexutā ꝑduc ad pr̄is et̓ni pallaciū: advidendū clare ſctē trinitatꝭ ſpeculumAmen. ¶ Sequūt̉ gr̄aruactiōes ꝑꝰRacias ti / ſctaꝫ cōionē dicēdebi ago d̓s: gr̄as tibi ago veravita viuenciū: ſpes et̓na credenciumih̓u xp̄e redēptio alme. qͥ ſolꝰ es ado-randus amandus ⁊ laudādus. qͥ fa-cis mirabilia ſolus. qͥ ꝓpter nos tuoſpauꝑes ꝯſolandos qͦs in hac miſeriatāqͣꝫ peregrinos ⁊ orphanos dereliqͥſti per miſteriū ſacerdotis: ⁊ ꝑ v̓ba exore eius ī noīe tuo ꝓlata: aperꝭ celos⁊ deſcēdis ⁊ īples oēm t̓rā bn̄dictiōeqͥ nō dedignarꝭ manibꝰ hoīs attre-ctari bn̄dici ⁊ ꝯſecrari ī nr̄aꝫ ſalutemQui ſuo myſterio foris exhibꝫ ſigna
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten