niec deū laudani. nec de ip̄o aut futuro ſecl̓o ſeu de die iudicij cogitaui. immo tētatiōes diaboli ⁊ md̓i voluntarie ſuſcepi ⁊ eis ꝯſenſi: vīdictas deſid̓raui ⁊ amicicias ſimulaui: ī meis aduerſitatibꝰ paciētiā nō habui: in affe-ctu cordis trāſiui: ⁊ oꝑe ꝑfeci q̄cūqꝫ pͥ-us cogitata facere potui. Qualit̓ cūqꝫcogitatiōe peccaui reddo me culpabilē ⁊ dico meā culpā. ¶ De locutione.Cd̓o peccaui ī locutiōe: qꝛ ſepius ſuꝑflue ⁊ īepte locutꝰ ſum.Deū meū ⁊ ſctōs eius blaſphemaui ⁊deū de ſuis oꝑbꝰ rep̄hēdi: pctā meaꝓpͥa defendi ⁊ excuſaui: īuanū iura-ui ſuꝑioribꝰ: ⁊ meis ꝓximis detraxi ⁊ꝯͣ eos murmuraui. eoꝝ vitā ⁊ oꝑa ſiniſtre iudicaui. ⁊ eos diffamaui: iurata⁊ ꝓmiſſa nō ẜuaui. ſꝫ ſepe peioraui ⁊ꝑiuraui: ⁊ ml̓tos decepi v̓bis. teſtimoniū falſū dixi: ꝑnicioſe mētitꝰ ſū ꝓpī-qͥs ⁊ familiaribꝰ meis meledixi: ⁊ eoſvituꝑaui ⁊ ſcandalizaui: maioribus
III