Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

vſurpatū dicit̉ ꝑ defectū publice autoritatis. ex qͣiudicium vnncoactiuā habꝫ. Hanc ratōneꝫ adducit bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. he. arti. vj. vtꝝ tudiciū ꝑvſirpatōnem reddat̉ p̄uerſum. in cor. ſolū. et ī ſolū. .iiij. argū. in fine. Secūdo hoc idem ꝓbo exempli inductōne math̓. xxvj. Omnis em̄ qͥ accipit gladiū gladio peribit. acciꝑe aūt videtur gladiū qͥ nōeſt conſtitutꝰ in iudiciaria pt̄ate. Vnde augꝰ. ibideꝫ contͣ fauſtū ſic ait. Ille aūt vtitur gladio quinulla ſuꝑiore aut legitima pt̄ate aut iubente aut ꝯcedente in ſanguine alicuiꝰ armat̉. Et ſb̓dit. Nāvtiqꝫ dn̄s iuſſerat vt ferrū diſcipuli eius ferrent.ſed non iuſſerat vt ferirent. Hec bea. tho. et in euāgelio cōtinuo ſuꝑ math̓. ibidem. Tercio hoc ideꝫꝓbo figura. Dicit̉ em̄ pͥmi regū. xxiiij. ꝙ dauid p̄ſcidit oram clamidis ſaul ſilent. Et ſubdit̉ poſt hecPercuſſit cor ſuū dauid. eoꝙͣ abſcidiſſet ora clamidis ſaul. Vnde grego. inglo. colla. ſic ait. Quidp ſaulem niſi mali rectores. quid p̄ dauid niſi boniſubditi. Oram clamidis ſilent̓ nicidunt dum prelate dignitati ſaltem innoxie et latenter detrahat ⁊ laceratōne reprehendūt. Et ſubditur. dauid em̄ ꝑcuſſit cor ſuū. eo ꝙ abſcidiſſet oram clamidis ſaulis.Ffacta qͥppe p̄p̄oſiti gladio ferienda non ſūt. etiā cūrecte rep̄hendēda videant̉ Si qn̄ v̓o contͣ eos velin minimis lingua labitur. neceſſe eſt vt ꝑ afflictōꝫpnīe compͥmatur. vt ad ſeip̄m reddeat. et cum pͥpoſite dignitati deliquerit. eius contͣ ſe iudiciū ſibiqui p̄latus ꝑhorreſcat. Concludit̉ igr̄ ex verbis bt̄ig̓gorij ibidem. ꝙ inferioris nō eſt iudicare cōdemnare vel rep̄hendere facta alioꝝ ſcꝫ ſuꝑioꝝ. Quarto hoc idem ꝓbo autoritate apo. ad roma. xiiij. Tuquis es quitudicas alienū ſeruū. ſuo dn̄o ſtat autcadit. In quibꝰ verbis tangūtur duo. p. īmo apo.vſimrpantem increpat. ibi. tū quis es ⁊cͣ. ſcd̓o iudicantem limitat. ibi. ſuo dn̄o ſtat aūt cadit. Primoapo. iudicium vſurpante increpat. tū quis es. Augꝰ. in glo. I quis es id eſt cuiꝰ violentie. quante autoritatis et pt̄atis es qui iudicas alienū ẜuuꝫvbi ambro. in glo. ſic ait. Manifeſtū eſt em̄ ſeruuꝫnon debere ꝯſeruū iudicare. Incobi. iiij. Iu qͥs esqui iudicas ꝓximum tuū. q. d. Ex qūo vnꝰ eſt iudex. vnde tibi p̄ſūptō et vſurpatō iudicandi? Velaliter glo. colla. Non ſolū ideo debes vitare ne vttranſgͣſſor a deo iudiceris. ſed etiā ideo. qꝛ fortaſſein nullo p̄cellis hos quos vituperas. Et alia gloſacolla. ibidem ſic ait. D quis es. q. d. qui aūt iniqͥͦor ip̄e es. et tu ip̄e in maiora potes p̄cipitari peccata. et ille pt̄ reſurgere ad bona. An g̓go. Cogitare debemꝰ cum aliquem redarguimꝰ. qꝛ aut in eiſdem peccatis ſumꝰ. aut eſſe potuimꝰ. et ſic eū ī māſtietudine corripiamꝰ. Yſido. Iondetrahas peccanti. ſed condole. et quod in alio detrahis. ī te potius ꝑtimeſce. Secūdo apo. iudicantem limitat.ibi. ſuo dn̄o ſtat aūt cadit. qͣſi dicat. Suus ſtatusvel caſtis ad ſuum dn̄m ꝑtinet non ad alienū. Vbinota ꝙ ille ſtat qͥ bene viuit. Ille vero cadit qͥ malebſurpacioviuit. In pͣs. Ipſi obligati ſunt et ceciderūt. nosaūt ſurreximꝰ et erecti ſtimꝰ. Alia lr̄a habet Ip̄i incuruati ſunt. q. d. Ipſi ſcꝫ tudei vel peccatores vel p̄ſumptuoſi incuruati ſūt affectōne peccati. et ligaticonſuetudine peccandi. ideo ceciderūt ſcꝫ in temptatōnem et deſperatōnem. Et ſubditur. nos autēſurreximꝰ. Gaſſiodo. in glo. Nos aūt gentiles velpagani ſurreximꝰ de vicijs ad v̓tutes. et erecti ſumus ad alta. Vnde apo. pͥme ad cor. x. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Vbi auguſtinꝰ ī gloſa ſic ait. Deo em̄ ſtat qui ſtat. a ſe cadit qui caditVideat ergo ne cadat vel in caritate per peccatū veniale. vel a caritate ꝑ peccatum mortale. Et hoc velmortaliter peccando vel mortaliter alios peccare faciendo. Et iteꝝ apo. pͥme ad coꝝ. iiij. ſic ait. Quiaūt iudicat me dominꝰ eſt. Ex quo verbo concludit. ꝙ nullus debꝫ aliū iudicare. niſi ille apud queꝫreſidet autoritas iudicandi. ⁊ hoc eſt dominꝰ ſcꝫ deus. Vbi nota duo. Primū eſt ꝙ triplex eſt iudicium. Primum eſt hominis de alio ſcꝫ de occultis eiꝰet hoc eſt incertū. De quo dr̄ math̓. vij. Nolite iudicare et non iudicabimi. Iecundū eſt hominisde ſeip̄o. et hoc non eſt omnino certū. Vnde apo.pͥme ad coꝝ. qͣrto. ſed neqꝫ meip̄m iudico. vbi augꝰ. inglo. ſic ait. Tanta em̄ ꝓfunditas credendaeſt eſſem homine que lateat etiā ip̄m hominē ī quoeſt. vt in petro ꝓfunditas infirmitatis latebat. cūſeip̄m dn̄o cōmoriturū ꝓmittebat. Et concluditdicēs. Cumqꝫ gͦ de ſe quiſqꝫ aūt omnino nō poſſitaūt vix poſſit ferre ſentenciā de quo magis videt̉.quomō poteſt de alio iudicare? cum nemo ſciat qͥdagatur in homine niſi ſpūs homīs. Terciū iudicium eſt dei de quolibet alio. et hoc eſt omnino certūideo dicit. qui aūt iudicat me dn̄s eſt. Ad roma. ijScimꝰ em̄ qm̄ dei eſt tudiciuꝫ ẜm veritatē et ẜm iuſticiā qui reddit vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Paijmo ibidem in glo. Veritas qͥppe̓ iudicij hoc expoſtulat.vt bonꝰ bona et malus mala recipiat. ¶Secundūeſt. ꝙ iudicium illicitum eſt duplex. Vnū eſt iudiciuꝫ temerariū carens habitu ſcīe ⁊ itiſticie. q̄ ſuntꝑfectōnes ſingularis ꝑſone. non publice. Aliud ēiudicium vſurpatū ꝓpter defectū autoritatis publice. ex qͣ iudiciū habet vin coactiuā. vt dicit bea.tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. lx. arti. vj. vtrū iudiciū ꝑ vſurpatōnem reddat̉ ꝑuerſum. in ſolū. iiij. argū. Arguitur ī oppoſitū ſcꝫ ꝙ propter defectū publice autoritas iudiciū nō ſit vſirpatū. Ca. ijEd forte argues in oppoſitū. ſcꝫ ꝙ propter defectū publice autoritatis iudiciumnō ſit vſtirpatū neqꝫ ꝑ conſequens iniuſtū taliratōne. Peccatores vel malefactores occidere ꝑtinet ad iudiciū ſeculare. ſed aliqui laudabiliter legūtur peccata puniſſe vel peccatores occidiſſe qui tn̄ pt̄ateꝫ ſuꝑ illos nō habebāt. ſic̄ ſpēaliterpatꝫ detribꝰ. ſicut de moiſe. qui vidit viꝝ egiptiūp̄cutientem quendaꝫ de hebreis fratribus ſuis Cūqꝫ circūſpexiſſꝫ hūc atqꝫ illuc et nullū adeē vidiſſet