¶ Sed forte dices ꝙ nullus ad malū finem reſpiciens oꝑatur ſed ad bonū. gͦ nec intentōne mala ſedbona. Rn̄deo et dico ꝙ illud bonum ad quod ali.quis reſpiciens oꝑatur non ſꝑ eſt verū bonum ſedeſt qnͥqꝫ apparens. ex bono aūt apparenti et nō exiſtenti et ex tali fine ſequit̉ actio et intētō mala. vbiſupͣ. q. xviij. arti. iiij. ī ſo. j. argu. ¶ Tercō ē nob̓neceſſaria bona intentō ex ꝑte oꝑis. Ita dicit yſi.de ſū. bono. ex intentōe opus approbat̉ aut reprobatur indignū. Et ambro. de officijs. Intentō oꝑituo nomen imponit. Et math̓. xij. Bonꝰ homo debono theſauro cordis ſui profert bona. et ſimilitermalꝰ de malo ꝓfert mala. vbi dicit glo. ꝙ theſaurꝰmalus vel bonꝰ cordis eſt nitentō bona velmala exqua deus iudicat oꝑa bona eſſe vel mala. vbi ſipͣq. xix. arti. viij. in ſolū. j. argū. Et math̓. vij. Nōpoteſt arbor bona fructus malos face̓. Que verbarabanꝰ et augꝰ. exponūt. ¶ Primo rabanꝰ ſic. Pomō aūt ip̄e arbor bona vel mala dicit̉ ꝓpter bonamvel malam volūtatem. Fructuſ aūt ſunt bona oꝑaque nec bona male volūtatiˢ eſſe pr̄t nec mala bonevolūtatis ¶ Secundo augꝰ. in ẜmo. dn̄i in montehec v̓ba exponens dicit. Nō poteſt malus homo bona oꝑari. nec bonꝰ mala. gͦ ſi vult malus bona operari pͥus bonus fiat. Et ſubdit. Qmͣdiu aūt quiſqͥs malꝰ ſit non poteſt face̓ fructus bonos. Et ponit exemplū dicens. Sicut em̄ poteſt fieri vt quodfuit nix non ſit. non auteꝫ qmͣdiu eſt nix ſit calidūSic poteſt fieri vt qui malꝰ fuit non ſit malꝰ. nontn̄ fieri poteſt vt malus exiſtens malꝰ vel qmͣdiu ēmalus benefaciat. qꝛ et ſi aliqn̄ vtilis eſt. non hͦ ip̄efacit. ſed fit de illo diuina ꝓuidentia procurante.Quarto bona intentō eſt nobis neceſſaria ex par.te mercedis. Nlam intentōne eterne mercedis oꝑari debemꝰ. Vn̄ hiero. ad pāmachiū ſic dicit Quidqͥd agis ꝓ eterna mercede age. et nihil ſtudeas ꝓpter laudem. nihil propter hūanam opinionē. nihilꝓpter famam age̓. Et grego. in mora. Omē bonūquod agimus ſiue agimꝰ inmente ſiue in corporeſiue in occulto ſiue in manifeſto ꝑ intentōnem ſemper ad celeſtia eleuemꝰ. Eſt aūt notandū ꝙ ſic̄ intentio mala eſt cauſa ꝙ volūtas eſt mala vtꝫ ſupraIta qͣꝫtum eſt mala intentio tantū eſt mala volūtasVnde ſuꝑ illo verbo math̓. xij. bonꝰ homo de bonotheſauro cordis ſui ꝓfert bona ⁊cͣ dicit quedā gloſa. ꝙ tantū bonū quis facit qͣꝫtum intendit Hec intelligitur qͣꝫtum ad reputatōnem dei. qui p̄cipue ꝯſiderat intentōneꝫ finis. pͥma. ſcd̓e. q. xix. arti. viijin ſolū. pͥmi argū. Naꝫ ſi intentō finis eſt mala: voluntas non poteſt eſſe bona vtꝫ ſupra ¶ Ad maiorem tn̄ intellectū huiꝰ autoritatis de qͣ loquit̉ gloſa ſuper math̓. xij. qͣꝫtum intendis tantū facis nota qͣtuor. ¶ Primū eſt ꝙ bea. tho. ſic exponit dicēsꝙ ſi qͣꝫtum eſt nomen. tūc verificat̉ in malis. qꝛ qͣꝫtum aliquis credit vel intendit peccare tantū peccat. Non aūt verificatur in bonis. qꝛ poteſt aliquisintende tēpida voluntate multū placere deo nec tn̄volit6tantū placet. Si at̄ qͣꝫtū eſt adu̓biū tenet ⁊ v̓ificat̉ī boris et ī malis. ſcd̓o ſcri. ſen. di. xl. arti. iij. in ſoj. argū. ¶ Secundū eſt ꝙ qͣꝫto ītentio eſt deterior.tāto volūtas ē deterior. ⁊ culpa corrn̄dens illi intentōi ⁊ illi volūtati eſt gͣuior et deterior Terciū eſt ꝙcū dr̄ iſte intēdit peccare mortalit̓ ſeqͥt̉ ꝙ mortalitpeccat. Ratō huiꝰ eſt. qꝛ cum peccatū mortale ī intentōe radicet̉. ſola mala intentō ſufficit ad ratōꝫpeccati mortalis. ſed nō ſequit̉. iſte intendit adul.terari. gͦ adulterat̉: quod verū eſt in corde. non tn̄ſimpliciter. eoꝙͣ adulterari propͥe ſe extendit ad actum exteriorē. ¶ Quartū eſt ꝙ cum dr̄. iſte intendit peccare venialiter qn̄ adulterat̉ vel furat̉: nō tn̄venialiter peccat. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ad ratōneꝫ peccati mortalis requiritur ꝙ alterū ſit mortale vel intentō vel opus. ad hoc aūt ꝙ ſit peccatū veniale requirit̉ vtrūqꝫ ſcꝫ ꝙ intentō ſit peccatū veniale et opus veniale. ¶ Nota ꝙ peccatū non poteſt eſſe ī voluntate ſcꝫ ꝙ volūtas malū appetat niſi p̄exiſtat peccatum vel defectus in ratōne ꝑ quam malū ꝓponit̉volūtati vt bonū. Vnde origo et defectꝰ peccati eſtex ratōnis errore duobꝰ modis. Primo ex ip̄a ra.tōne que licet circa cognitōnem naturaleꝫ et gnīaleꝫ boni vniu̓ſalis vel boni quod eſt finis vel boni qd̓eſt ad fineꝫ nō erret in ꝑticulari. Girca hoc erraretn̄ poteſt vt extimet aliquod eſſe bonū quod non eſtbonū. vel aliquid eſſe finem quod nō eſt finis. vel ēevtile ad finem quod non eſt vtile. Et ſimilit̓ voluntas natura iter appetit bonū quod eſt finis ſcꝫ felicitatem ingn̓ali. et ſimiliter bonū quod eſt ad finem.Nam vnuſquiſqꝫ appetit vtilitatem ſiā ſcꝫ in hͦ velī illo bono temꝑali ſiue particulari. appetendo aūtin hoc vel in illo vtili eligendo. incidit peccatū volūtatis. ¶ Secūdo modo peccatū vel defectus vel error in ratōne accidit ex aliquo extriſeco ſcꝫ ex paſſione aliqua virium inferiorum ex qua impeditur ⁊decipitur iudicium ratōnis. vt ratō non limpideet firmiter ſiuim iudicium de bono voluntati proporiat. ſicut cum aliquis habꝫ recta extimatōnem decaſtitate ſeruanda: ꝑ concupīam delectabilis appetit contrarium caſtitati. ita ꝙ iudiciū ratōnis a cōcupiſcentia ligat̉: Dec bea. tho in q. de veritate. ꝙxxiiij. de libero arbitrio. q. viij. in cor. q. Et ibideꝫq. ix. in cor. q.¶ Ꝙ bonitas voluntatis dependet ex cōformitatevoluntatis diuine.Ca. vij.Varto bonitas volūtatis dependet ex conformatōne voluntatis diuine. Cuiꝰ raV tio eſt. qꝛ voluntas tūc eſt bona qn̄ eſt recta. ſed rectitudo volūtatis hūane in hoc conſiſtit.ꝙ cōformat̉ diuine. vt dicit augꝰ. in encheridiong ⁊cͣ. Vnde chriſtꝰ math̓. xxvj. ſic dixit pr̄i. Nonſic̄ ego volo ſed ſic̄ tu vis. gͦ ⁊cͣ. pͥma. ſcd̓e. q. xixarti. ix. in cor. queſtōnis. et in argumen. contra.Sed contͣ. Videtur ꝙ non teneam cōformare voluntatē nrām volūtati diuine in volito. ſic. Voluntas diuina innoteſcit nobis per ſigna voluntatis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten