qͣꝫuis abraam cōtinentiam habuit in ſolo ꝓpoſitōiohānes vero in oꝑe ſeu in facto. vt augꝰ. dicit inlibro de bono cōiugali ¶ Secūda ratō eſt propterv̓tutis cumulū. Poteſt em̄ eſſe ꝙ ille qui non eſt v̓go aliquā excellentōrem v̓tutem habeat quā nō ht̄v̓go. ſcd̓a. ſcd̓e. q. clij. arti. iiij. in ſo. j. ⁊ ij. argūꝑ totum. Nam vbi deſūt v̓tutes et p̄cipue tres ſcꝫcaritas. humilitas. integritas. v̓ginitas carnis nōꝓdeſt. Primo nō ꝓdeſt ſi deſit caritas. Vn̄ bern̄.in epl̓a. Caſtitas ſine caritate lampas eſt ſine oleoſubtrahe oleū lampas non lucet. tolle caritatē caſtitas non placet. ¶ Secūdo v̓ginitas nihil ꝓdeſtſi deeſt humilitas. Vnde augꝰ de viduitate ſic dicit. Quis neſciat obedientem mulierē inobedientipp̄onendam? Et iteꝝ augꝰ. ſuꝑ math̓. Quid ei ꝓdeſt cui ineſt cōtinentia ſi dr̄īetur ſuꝑbia imo nocꝫSubditur igr̄. ſuꝑbis cōtinentibꝰ expedit cade vtin eo ip̄o in quo ſe extollūt humilient̓. ¶ Tercio ſideeſt integritas mentis. Nam ẜm hiero. nihil prodeſt carnem hr̄e v̓gineam ſi mente quis nupſeritEt augꝰ. in libro de v̓ginitate ſic dicit. Felicior mihi videt̉ mulier nupta qͣꝫ nuptura v̓go. habet em̄illa quod iſta cupit.¶ Ꝙ in virtutis diffinitōne qͣtuor bona que ex v̓tute cauſant̓ tangūtur. et ꝙ modus acquirendi v̓tutem eſt triplex.Ca. pͥmuꝫPIrtus ¶ Circa v̓tutem ingenerali ꝯſideranda ſūt tria. primo diffinitō. ſecūdo acquiſitōtercō operatō. ¶ Primo conſideranda eſt virtutis diffinitō.Nam bea. augu. in libro de libero arbitrio diffiniens v̓tutem ſic dicit. ꝙ virtꝰ eſtbona qualitas mētis qua recte viuit̉ qua nullꝰ male vtitur quam deus in nobis ſine nobis oꝑatur.In qua qͥdem diffinitōne tangūtur qͣtuor bona queex v̓tute cauſant̉. Primū eſt ꝑfectō volūtatis Vn̄dicit ꝙ v̓tus eſt bona qͣlitas mentis. Secundū eſtdirectō operis. vnde ſb̓ditur qua recte viuit̉. Nārecte vel bene viue̓ in bene oꝑari conſiſtit. Terciumeſt excluſio criminis. vnde ſb̓iungit̉ qua nullꝰ male v̓titur. ¶ Vbi nota ꝙ nullꝰ poteſt male vti actuv̓tutis. eoꝙ actus v̓tutis vel a v̓tute ꝓcedens nūquaꝫ poteſt eſſe malꝰ. imo ſemꝑ eſt bonus. Poteſttn̄ aliquis male vti v̓tute tanqͣꝫ obiecto. puta cumnale ſentit de virtute. cum odit eā vel ſuꝑbit de eaNſido. de ſūmo bono hoc ꝓhibet dicens. Cū quisex deteriore melior eſſe ceꝑit: caueat de acceptis extolli v̓tutibꝰ: ne gͣuius ꝑ v̓tutes corruat. qui priusex lapſt vicorum iacebat. ¶ Nota etiam ꝙ cū dicit̉virtus eſt qͣ recte viuit̉ diſtinguit̉ virtus a ſcien.tia et ab arte. licet em̄ he ſunt qualitates bone. nontn̄ ſūt qualitates volūtarij ſed potiꝰ intellectꝰ. Etideo cum nō regulent vel dirigant volūtatem aliqͥspoteſt eis male vti et male viue̓ hn̄s eas. Quar.tum bonū quod a v̓tute cauſatur eſt infuſio diuinimuneris cum conſenſu humane volūtatis. Vndeſubiungit̉. quā deus in nobis ſine nobis oꝑatur.Vbi nota ꝙ virtus infuſa cauſat̉ adeo in nobis ſine nobis agentibꝰ vel oꝑantibus. nō tn̄ ſine nobisconſentientibꝰ. pͥma. ſcd̓e. q. lv. arti. iiij. in cor. ꝙet in ſolū. v. argū. et vj. ¶ Secundo pͥncipaliter ꝯſideranda eſt v̓tutis acquiſitō. Vbi nota ꝙ in ade.ptōne v̓tutis requirit̉ tempus. actus. modꝰ. Primo tempus. Non em̄ ineſt nobis v̓tus a natu̓a ꝑfecte ⁊ complete. Cuius ratō eſt. quia illud quodineſt homini a natura omnibus hominibus eſt commune. ſed virtus non eſt omnibꝰ cōmunis. gͦ ⁊cͣ.Si autem virtus aſſumatur ẜm aliquam inchoatōnem vel aptitudinem: tunc virtus ineſt hominibusa natura: inquantum quidam ex viriacitate ſenſitiue v̓tutis et ex cōplexione vel bona diſpoſitōe corporis ſūt magis vel minꝰ ad v̓tutes diſpoſiti vel apti. puta ꝙ qͥdam naturalem aptitudine habent adſcientiā. alij ad fortitudinem. alij ad temꝑantiam.alij ad ꝓdigalitatē. alij ad liberalitatē. alij ad magnificentiam. et ſic de alijs v̓tutibus ſeu vicijs. vbiſupͣ. q. lxiij. arti. pͥmo. ¶ Secūdo requirit̉ actꝰ.Vbi nota ꝙ virtus nō acquiritur vno actu ſꝫ pluribus. quod patet autoritatē ph̓i pͥmo ethicoꝝ. capi. vlti. dicentis. Ꝙ ſicut vna irundo per nō facitnec vna dies calida eſtatē. ita vtiqꝫ neqꝫ beatū neqꝫ felicem vna oꝑatō v̓tutis. ſed beatitudo eſt oꝑatio ꝑfecte v̓tutis. gͦ virtus non cauſat̉ vno actu ſꝫpluribꝰ. Ibidem. q. li. arti. iij. ¶Tercō in adeptō.ne v̓tutis attenditur modus. VVbi nota ꝙ mo.dus acquirendi v̓tutem eſt triplex. pͥmus eſt medium attendendo. ſecūdus eſt appetitū dirigendo:tercius eſt infectiuū excludendo vel abijciendo. Itaꝙ ille qui vult fieri v̓tuoſis tria debꝫ facere. ¶ Primo debꝫ mediū attende. hoc aūt facit qn̄ ab extmique ſūt vicōſa recedit. Et p̄cipue qn̄ recedit ab extremo quod magis opponit̉ v̓tuti vel medio. Sic̄ſi aliquis vult ad v̓tuteꝫ fortitudinis ꝑuenire oportet ꝙ recedat a tiaditate que magis opponit̉ fortitudini qͣꝫ audacia. Hoc aūt ꝓbat exemplo cuiuſdaꝫ poete vel naute qui dicebant. ꝙ vndas marisex vna ꝑte et ex alia parte nebulas aſpectū ꝓhibētes vitarent: mediū ꝑſequentes. ¶ Secūdo qͥ vultfieri v̓tuoſus debꝫ appetitū dirigere vt ſcꝫ contrariū faciat eius ad quod magis inclinat̉ et delectat̉natura ſua. vt ſi ex natura vel ꝯſietudinē ad vnūviciū inclinatur: ad contrariū eius ad quod inclinatur nitat̉. exemplo illoꝝ qͥ dirigūt ligna diſtorta. quidū volunt ea dirige̓. maliam ꝑtem torquēt¶ Tercō qui vult fieri v̓tuoſus debꝫ infectiuū abijcere. Non em̄ poſſumꝰ in delectatōnibꝰ diutiꝰ immorari qͥn delectemʳ in eis. Et ideo eas ī pͥncipio vitare debemꝰ. exemplo ſenioꝝ plebis troiane qͥ iudicabant helenā quandā muliereꝫ pulcerrimā eſ ſe abijcienda. Sic etiā nos omnes corꝑales delectatōnes abijciamꝰ. qꝛ tūc vel nihil vel minꝰ peccabimꝰNā concupīa delectatōnū homines in plurima peccata inducit. Dec ponit bea. t. in ſcripto ſuꝑ libro
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten