Aalum cum nocumētū ſit. nocere tn̄ non poteſt niſi bono quod corruptibile eſt. ſūmum aūt bonū ſcꝫdeus eſt incorruptibile. gͦ malū ei̓ nocere nō poteſtgͦ nullus poteſt peccare in deū. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ homo dicit̉ peccare in deuꝫ non ꝙ deū in aliquo ledatvt dr̄ iob. xxxv. ſed ſeipſum. ſed dr̄ peccare ī deuꝫqꝛ deo ſubtrahit quod ei debet. et qͣꝫtū in ip̄o eſt eiꝰgloriam minuit qͣꝫuis hoc facere non poſſit. Hec btho. ſcd̓o ſcrip. ſen. diſt. xlij. ſcd̓a ꝑte diſtinctōnisarti. ij. q. ij. vtrum aliquis poſſit peccare ī deum.et in ſeipſū et in ꝓximuꝫ. in cor. q. ⁊ in ſolu. triū argumentoꝝ. ¶ Secundo veritas iuſticie que pertinꝫad prelatos: aliquando eſt dimittenda. aliqn̄ veronon ¶ Vbi nota ꝙ veritas iuſticie in duobꝰ conſiſtit. ſcꝫ in reddendo vniciqꝫ quod ſūū eſt. et in puniendo vel infligendo penas. Ita qͣꝫtum ad pͥmū qd̓eſt reddere vnicuiqꝫ quod ſuū eſt: veritas iuſticienunqͣꝫ eſt dimittenda. quilibet em̄ iudex debet hochabere in voluntate et ad hoc debet conari vt vnuſquiſqꝫ habeat quod eſt ſuū. Quantū vero ad ſecūdum quod eſt punire et infligere penas: veritas iuſticie poteſt qn̄qꝫ omitti vel ſuſpēdi. et hoc ꝓpt̓ multa mala que pn̄t contingere. Re. infra. vindicta.¶ Tercio veritas doctrine que ad magiſtros pertinet et doctores aliqn̄ eſt omittenda aliquando nōVbi nota ꝙ in veritate doctrine ſunt duo. Primuꝫeſt veritas q̄ docet̉. et hec nunqͣꝫ eſt omittenda. nuquam em̄ eſt licitum veritate p̄termiſſa falſitatē docere. Secundū eſt actus docendi. et talis ad tp̄uspoteſt et debꝫ omitti ꝓpter vitandū ſcandalū. ſcd̓aſcd̓e. q. xl̓iij. arti. vij. in ſolū. ij. argū. Re ſupͣ. ſcādalum. que bona ſint ꝓpter ſcandala dimittenda.¶ Ꝙ aliud eſt a veritate declinare. aliud veritatemtacere. aliud veritatem negare.Ca. iiij.Ercio pͥncipaliter conſiderandā eſt veritatis confeſſio. Vbi nota. ꝙ aliud eſt averitate declinare. aliud veritatem tacerealiud veritatem negare. ¶ Primū em̄ ſcꝫ a veritatedeclinare poteſt aliquis facere duobꝰ modis. ſcꝫ affirmando et negando. Primo mō affirmando. cuꝫquis moderate manifeſtat bonū quod habꝫ. ita ꝙmatus bonū quod in ſe habꝫ tacet et minꝰ bonū manifeſtat. et hoc licet et eſt hūilitatis et prudētie. Itafaciebat apo. ſcd̓e ad coꝝ. xij. Si gloriari volueronō ero inſipiens. veritatē em̄ dicam. parco aūt neqͥs exiſtimet me aliquid ſuꝑ id quod videt me eſſeaūt audit aliqͥd ex me. q. d. ¶ Si gloriari voluero ideſt laudare donū dei in me non ero inſipiens. licetforte alicui videar non tn̄ero inſipiens. Et hͦ ꝓpt̓duas cauſas Prima eſt. qꝛ veritate dicā. Secūdaē. qꝛ ad vtilitatē eorū facia. Paijmo Si qͥs bono animo et ſincera intentōne ſcꝫ ꝓ dei gloria et aliorūedificatōne et aliorū vtilitatē donū ſibi conceſſumcū humilitate narrat nō eſt inſipiens. Tamē dicitparco aūt. quod verbū duobo mod̓ exponit̉. Prīoſic. parco aūt id ē parce̓ volo in me laudando ne aliquis ſcꝫ infirmꝰ exiſtimet me eſſe ſuꝑ id qd̓ videtvel audit. Nam quidam eum putabant immortalēalij vero angeluꝫ. et ideo ipſe ſe non laudabat ne aliqui cum eſſe dicent quod nō erat. Secūdo exponit̉ ſic. parco aūt .i. nōtotuꝫ dicaꝫ ſed pauca. nequis ſcꝫ detractor aliquis reputet me tende elatōistumore ſupra id quod limes meritoꝝ mēorū admittit. ¶ Secundo poteſt quis declinare a veritate negando eaꝫ vt neget ſibi meſſe quod ineſt: et hoc nōlicet. qꝛ ex hoc incurrit mendacium v̓tuti peritatiscontrariū. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cix. arti. iiij. in cor. q.Vbi nota ad euidentiam p̄dictorum. ꝙ vterqꝫ peccat ſcꝫ ille qui iactat ſe habere quod non habet. vtpatet ſupͣ. iactantia. et ille qui dicit ſe non haberequod habet. Vnde auguſtinus. in libro de verbisapoſtoli ſic dicit. Cum humilitatis cauſa mentirisſi nō eras pc̄tor anqͣꝫ mētireris mētiēdo efficieris.ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxiij. arti. pͥmo. argū. contra de yronia Sed forte queres quis grauius peccat an qͥiactat ſe habere quod non habet. an qui dicit ſe nōhabere quod habet. Rn̄deo et dico ꝙ iactantia eſtmauis peccatum yronia duplici ratōne ſcꝫ ex par.te motiui et oppoſiti. Primo ex parte motiui. ſic.Tanto peccatū eſt grauius quanto ex motuuo turpiori procedit. ſed iactatia procedit ex motiuo turpiori. ſcꝫ ex appetitu horioris vel lucri. yronia veroex fuga iſtorum. Turpius aūt eſt appetere iſta qmͣfugere. ergo ⁊cͣ. vbi ſupra. q. cxiij. arti. ij. in cor.q. ¶ Secundo patet hoc idem ex parte cōtrarij. ſicIllud peccatum eſt gͣuius quod magis v̓tuti op.ponitur. ſicut auaricia eſt matus ſiue gͣuius peccatū ꝓdigalitatē. eoꝙ auaricia magis opponit̉ lib̓alitati qͣꝫprodigalitati. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cix. arti. iiij. ſediactantia magis opponit̉ veritati qͣꝫ yronia. vel ia.ctator magis opponitur veritati qͣꝫ yronicꝰ. vt dr̄libro qͣrto ethicoꝝ. gͦ ⁊cͣ. Contingit tn̄ qn̄qꝫ ꝙ aliqͥs fingit de ſe minora qͣꝫ ſint ex aliqͦ malo motiuoputa ad doloſe decipiendū. et tūc yronia ē gͣuiuspeccatū iactātia. ij. ij. q. cxiij. arti. ij. ī cor. q. ī fine¶ Ꝙ veritatem tacere non eſt ſꝑ mentiri. et quo.modo in qͣtuor caſibꝰ licitū eſt veritate tace̓. Ca. v.Ecūdum eſt veritatem tacere. Vbi nota ꝙ tace̓ veritatē nō eſt ſꝑ mentiri Vn̄augꝰ. in libro contͣ mendaciū ſic dicit.Non eſt hoc occultare veritatem qd̓ ꝓferre mendaciū. Quāuis em̄ omnis quimentit̉ velit celare veꝝnon tn̄ omnis qui vult celare quod verū eſt menti.tur. plerūqꝫ em̄ vera non mentiendo occultamus.ſcꝫ tacendo. Neqꝫ em̄ mentitꝰ eſt dn̄s dicē̓do. Multa habe̓o vobis dicere ſed non poteſtis portare mōVleqꝫ etiam mentitus eſt cum non reſpondit pila.to interroganti. quid eſt veritas. vera tacuit nonfalſa locutꝰ eſt. Vnde affirmatio veritatis obligatſꝑ ſed non ad ſꝑ. ſed ꝓ loco et tꝑe. ita ꝙ cauſa facit taciturnitatē veritatis eſſe licitā. ¶ Vbi eſt ſciendū ꝙ ī qͣtuor caſibꝰ ſpēalit̓ licitū ē veritatē tace̓. ſcꝫī caſu ꝯdemnatōis. ꝯfeſſiōis. violētatōnis. turbatōis ¶ Prīo eī licitū ē veritatē tace̓ ī caū̓ ꝯde̓natōis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten