et intelligit veritatem ex ea eſt imago dei. ex qua vero parte intendit̉ ad agenda inferiora non eſt imago dei. Hec bea. t. pͥma ꝑte. q. xciij. arti. vj. vtrūimago dei ſit in homine ẜm mentem. argū. contraet in cor. ſolū. et in ſolu. pͥmi argū. Et ibidem artiviij. vtrū imago trinitatis ſit in anima ſolū ꝑ compatōnem ad obiectū quod deus eſt. argū: contͣ. ⁊in cor. ſolu. Et dn̄s ambaldꝰ cardinalis de roma.ordi. p̄di. pͥmo ſcrip. ſen. diſt. iij. arti. iij. vtꝝ imago dei attendat̉ in potētijs hominis reſpectu quorūlibꝫ obiectoꝝ. in cor. ſolū. vbi ponit diſtinctōnēp̄dictam quā tn̄ habꝫ a beato thoma. Et ſic animaqn̄ cognoſcit ſe vt eſt ſimilitudo dei. tūc eſt imagodei. Nn̄ augꝰ. xv. de trini. ca. xxij. dicit ꝙ imagodicit̉ non ſolū pictura ſed tabula ꝓpter picturā. ſicut etiam anima vel imago aīe non ſolū attenditurẜm potentias. cū tota ip̄a aīa eſt imago dei. qꝛ ipſaeſt ſubiectū huius imaginis tali ſimilitudine informatum. Vbi nota ꝙ anima dicit̉ ad imagine̓ deinon qꝛ ſemꝑ actu deum intelligat. qꝛ tunc imago n̄eſſet vel non remaneret in dormiente. ſed dr̄ eſſe adimaginem dei. quia poteſt deum intelligere. Vndeet ſi actus intelligendi et diligendi deū non ſꝑ manet in ſeip̄is. manet tn̄ ſemꝑ in ſuis pͥncipijs et habitibꝰ. Et ideo augꝰ. xiiij. de trini. ſic dicit. Si ẜmhoc facta eſt ad imaginē dei anima ratōnalis ꝙ vtiratōne atqꝫ intellectu ad intelligendū deum poteſt:ab inicio quo eſſe cepit fuit in ea imago dei. Hec btho. pͥma ꝑte ſūme. q. xciij. arti. vij. vtrū imogodei ſit in anima ẜm actus aūt ẜm potentias. in ſolūqͣrti arguinenti.¶ De imagine quid ſit et quō repn̄tat. Ca. xxvD maiorem tn̄ euidentiā precedentiū eſtſciendū. ꝙ imago dr̄ quaſi imitago Vn̄imago nominat expreſſam et ꝑfectaꝫ ſimilitudinem ab alio imp̄ſſam. Illud autem maximeſimilatur alij quod ſimilatur ei in eſſe ſpecificovltima vero et quaſi ſpecifica ꝑfectō quam de deocapimus eſt intellectualitas. Greatura gͦ ratōnalis ratōne ſue intellectualitatis dr̄ imago dei. ſedqnoſtra intellectualitas habꝫ fundamentū in potentiijs anime ⁊ ī ꝓgreſſu potentiarū in actu perficiturideo imago deiet ip̄i eſſentie anime vel natu̓e animecompetit originaliter et in ip̄is potentijs completi.ue. ¶ Vbi nota ꝙ imago dicit aſſimilatōnem in natura tripliciter. Pno modo ẜm nature identitateꝫet ſic dei filiꝰ eſt imago pr̄is ſu propter nature cōmunitatem. Alio modo ẜm analogiam vel proportōnem. et hoc modo angelꝰ et anima ſūt imago deiquo ad eſſentias ſuas: qm̄ imitantur eum in intellectualitatē. Tercio modo imago dicit aſſimilatōnem non ſolum in naturā ſed ẜm membrorū diſpōſitōnem. ſicut ille filius dicitur eſſe imago pr̄is ſuiqui ip̄m magis repreſentat in habitudine vel diſpōſitōne membrorū. et hoc modo imago dei inuenituiin anima ẜm potentias. qꝛ ſic repreſentat non ſolūdiuinam naturam ſed etiam ꝑſonarū diſtinctōneꝫTxi iiitusvt patebit ſequenti. capi. Hec dn̄s ambaldꝰ cap.dinalis ordi. p̄di. de roma. pͥmo ſcrip. ſen. diſtin.iij. arti. iiij. vtrum homo ſit magis ad imaginē tri.nitatis ẜm naturam vel een̄tiam anime qͣꝫ ẜm potentias. in cor. ſolu.¶ Ꝙ homo eſt ad imaginem ꝑſonarum trinitatiset vnitatis eſſentie ẜm potentias anime. et quō inponijs aīe ē inueīre qͣtuor q̄ ſūt ī ꝑſonis: Ca. xxvjEcundo dico ꝙ homo eſt ad imaginē trinitatis ꝑſonarum et vnitatis eſſentie magis ẜm potentias anime qͣꝫ ẜm eſſentiaꝫquod tali ratōne oſtendo. In potentijs anime eſt inuenire qͣtuor que ſūt in tribus ꝑſonis: ſcꝫ diſtinctōnem. conſubſtantialitatē. originem. equalitatemPrimo dico ꝙ anima eſt ad imaginē trinitatis magis ẜm potentias ſuas qͣꝫẜm eſſentiā rōne diſtīctōnis. qꝛ ſicut vna potentia anime non eſt alia. ita indiuinis vna ꝑſona non eſt alia ¶ Secūdo hoc ideꝫꝓbo ratōne conſb̓ſtantialitatis vel vnitatis. qꝛ ſic̄vna natura vel eſſentia ſubeſt tribus ꝑſonis. ita inhomine vna natura vel eentia anime ſubeſt tribꝰ potentijs. ¶ Tercō hoc idem ꝓbo ratōne originis. qͥaſicut vnaꝑſona oritur ab alia. ſic vna potentia abalia. Verbigr̄a. Sicut em̄ pater in diuinis generat ex ſe verbum in quo ſibi complacet et ſic ſpiratanorem. Sic et aīa cōuertendo ſe ad ſpēm quā habet in menioria gn̓at in ſe verbum illius rei. et ex vtroqꝫ ꝓcedit amor ſi placeat quod intelligitur.Quarto hͦ idem ꝓbo ratōne eqͣlitatis. Nā īpotentijs aic pt̄ attendi duplex equalitas: ſcꝫ potētie adpotentiam et potentie ad obiectū. Et hec equalitasſaluat̉ diu̓ſimode reſpectu diu̓ſorū obiectoꝝ. Nāin illis que ꝑ habitum acquiſitū diſcunt̉ ẜuatur e.qualitas potentie ad potentiā. et potentie ad obiectū. et hec equalitas ſaluat̉ diu̓ſimode reſpectu diuerſoꝝ obiectoꝝ. qꝛ q̄cunqꝫ comp̄hedūtur vna potentia comp̄hendunt̉ ⁊ alia. Verbigr̄a ẜm damia.qd̓ memī intelligo ⁊ volo. ⁊ qd̓ intelligo memī et volo. et qd̓ volo memī ⁊ intelligo: ¶ Sꝫ contͣ. Mensmulta nouit que non diligit. gͦ non quecunqꝫ cōp̄hendunt̉ vna potentia comp̄hendunt̉ ⁊ alia. etſic vna potentia non gignit aliam. Rn̄deo ⁊ dico.ꝙ ille qui intelligit aliqua diligit ea nō ẜm id quodſūt. qꝛ intelligens mala non diligit mala eſſe. ſꝫ diligit ea noſſe. q. d. Nō qͥdqͥd intelligimꝰ ſimplr eſſevolūꝰ. vtꝫ de malis. ſꝫ alio mō ſūt ī volūtate nr̄a. inqͣꝫtū nos volūꝰ ea intellige̓. Seruat̉ etiā ibidē eqͣlitas pone ad ponam ſimplr̄. qꝛ qͣꝫtuꝫ ſe intelligit tātum ſe vult ⁊ diligit. nō ſic̄ ī malis ꝙ velit eam eſſeſꝫ tm̄ intelligere. Si at̄ cōſid̓etur ponͣa reſpectu obiectorū corporaliū. tunc ẜuatur ibi equalitas potetie ad potentiā. quia quecūqꝫ intelligimꝰ volumusnos intellige̓: ſed nō ẜuatur equalitas potentie adobiectum. qꝛ res corꝑales ſunt in anima nobiliorimodo qͦꝫ in ſeip̄is. vt dicit augꝰ. Si autem conſi.detur potentia reſpectu huius obiecti quod ē deꝰtūc ẜuatur ibi equalitas potētie ad ponͣaꝫ ſimpl̓r.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten