Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ſpūiſancto: quod tali ratōe on̄do. In dicit habitudinem conẜuantis ad conẜuatum. ſed bonitatis ēconẜuare quod attribuit̉ ſpūiſancto. qui inqͣꝫtuꝫeſt amor omnia cong̓gat et conẜuat. Vnde qꝛ ſpirituiſancto appropriat̉ bonitas. vtꝫ ſtipra. et bonitas conẜuat omnia. ideo hec p̄poſitō in appropriat̉ſpūiſancto. Secūdo in verbis apoſtoli p̄miſſistangitur eſſentie vnitas. ibi. ip̄i gloria. Vn̄ augꝰ.in libro de trini. ſic ait: ex ipſo dicit ꝓpter patrem.ꝑ ipſum dicit ꝓpter filium. in ip̄o dicit ꝓpter ſpm̄ſanctū. per hoc vero non ꝙ ait ex ip̄is et ꝑ ip̄os etin ip̄is. nec ait ip̄is ſed ip̄i inſinuat hanc trinitatēvnū eſſe deum. Concludit gͦ dicens ip̄i ſcꝫ deo tampotenti ſcꝫ patri. tam ſapienti ſcꝫ filio. tam bono ſcꝫſpūiſancto gloria. Nec mirū. qꝛ non poteſt qͥs trinitati ꝑſonarū et vnitati eſſentie magis quid retri.buere vel impendere qͣꝫ gloriaꝫ. ideo dicit ip̄i gloriaVnde apo. pͥme ad thi. pͥmo. ſic ait. Regi ſeculoꝝet immortali et inuiſibili ſoli deo honoret gloria ī ſecula ſeculorū amen. In quo verbo tangūtur tria.ſcꝫ cui attribuit̉. quid attribuit̉. tercō tāgitur ꝙͣdiū debetur. Primo cui attribuitur. qꝛ regi ſecūlorū ⁊cͣ. q. d. Et ſi miſericordiā aſſecutꝰ ſū inde nōattribuo mihi gloriam ſꝫ regi ſeculoꝝ ⁊cͣ. In quotangunt̉ qͣtuor cauſe qͣre attribuit gloriā deo Prima eſt dignitas gn̓alis. ibi. regi ſeculorū. non vnius ſeculi tm̄ ſed omniū. Apoca. xix. habens in veſtimento et in femore ſilo ſcriptū. rex regū et dominus dn̄antium. Secūda cauſa eſt poteſtas eter.nalis. ibi. immortali. Dani. vij. Poteſtas eius poteſtas eterna que non auferet̉ et regnū eius quodnon corrūpetur Tercia cauſa eſt inacceſſibilitasclaritatis vel incomp̄henſibilitas claritatis. ibi. inuiſibili. pͥme ad thi. vj. Lucem hītat inacceſſibileꝫTum q nullus ad eam ex ſe poteſt accede. ſed cuidatur dono dei. quod intelligebat ꝓpheta dicens.Accedite ad eam et illuminami. Tum qꝛ in hac vita nullꝰ poteſt vid̓e. Exo. xxxiij. dn̄s dixit ad moijſen. Non videbit me homo et viuet. poſt aūt videbit. Das duas ratōnes tangit augꝰ. in glo. ibideꝫCumqꝛ poſt hanc vitam nullus poteſt eam comp̄hende. Ioh̓. pͥmo. Deum nemo vidit vnqͣꝫ ſcꝫ viſione comp̄henſionis. vt dicit bea. tho. Re ſupra. beati in patria. capi. ij. a medio vſqꝫ ad finem. ⁊ infraviſio Quarta cauſa referendi gratias deo eſt immēſitas vel infinitas bonitatis. ibi. ſoli deo. qūo nilmauus et melius poteſt excogitari Secundo tāgitur quid attribuit̉ deo ſcꝫ gratiaꝝactio. ibi. honor et gloria. honor ſcꝫ qͣꝫtum ad reuerentiaꝫ tantēmaieſtatis. Malach̓. pͥmo. Si ego dn̄s vbi eſt timor meus? Si ego pater vbi eſt honor meꝰ et gloria in exaltatōe tante veritatis. tercij. eſdre. iij. Sūper omnia vincit veritas. Yſa. xlviij. Gloriā meaꝫalteri nō dabo. Quod exponit̉ duobo modis. Primo. ſic: Gloriā meā id ē materiā lauā alteri nō dabo. vt aliꝰ dicat̉ liberator tuꝰ. Scd̓o mō. ſic. Gloriā meā id ē laudeꝫ non dabo alteri id eſt ydolo: vtT. I.ji6exponit glo. inter. q. d. non attribuā gentibꝰ et vdolis gloriā et reuentiam que ſoli deo debet̉. Re. ſupͣ. honor dei. Tercō tangit̉ qͣꝫdiu debet̉. ibi. in ſecula ſeculoꝝ. q. d. Non ſolū ꝑ aliquod tempꝰ debemus impende gloriam deo ſed ſꝑ. In pͣs. Benedicam dn̄m in omni temꝑe. Re. ſupͣ. laus dei. pͥmo.ca. Et concludit̉ vltimo cōfirmatō p̄dictoꝝ. cumdicit̉ amen. id eſt fiat. Re. ſupra. pater nr̄. ca. vltiHec alex. breuiter tāgit. pͥma ꝑte ſum. q. xviij: arti. lxxvj. de appropriatōne illarū pp̄oſitōnū ex ip̄oꝑ ip̄m. in ip̄o. Et dn̄s hugo cardinalis ordi. p̄di.in poſtilla quam facit ſuper autoritates p̄dictas. Ꝙ cōmunia ſūt ꝑſonis dinis duo et q̄. Ca:. xxErcio tangunt̉ ea que ſunt cōmunia diuinis ꝑſonis dū ſubditur. pͥme ioh̓. v.Et hi tres vnū ſunt. Nā cōmunia tribꝰꝑſonis ſunt duo. ſcꝫ eſſentia et eſſentialia id ē attributa ſcꝫ ſapīa potētia boītas ⁊ alia ſupͣdicta. Quequideꝫ een̄tialia attributa non ſic appropriant̉ p.ſonis vt eis eſſe propria aſſerant̉. ſꝫ ideo appropriātur ꝑſonis. qꝛ ꝑ eentialia attributa dīne ꝑſone pn̄tmanifeſtari duplicit̓. Vno mō ꝑ modū vel ꝑ viamſimilitudinis. ſic̄ ea que ꝑtinent ad intellectū appropriātur filio qui ꝓcedit ꝑ modum intellectꝰ vt verbuꝫ. Alio modo ꝑ modū diſſimilitudinis. ſic̄ potentia appropriat̉ pr̄i vt augꝰ. dicit. qꝛ apud nos patres ſolent eſſe impotentes propt̓ ſenectutē. ne tale aliquid ſuſpicem̉ in deo. Vnde ex talibꝰ attribū.tis nullꝰ error ſequit̉: ſꝫ magis manifeſtatō veritatis. Hec bea. t. pͥma. ꝑ. ſum. q. xxxix. arti. vij. v.trū omnia een̄tialia ſint attribuenda ꝑſonis. ī corſolū. in fine. et in ſolū. j. argu. Dicit gͦ hitres vnūſunt. Quod verbū exponit̉ duplr̄. vel hi tres vnūſūt inſententia. vel vnū ſūt in een̄tia. Primo mōſic. Di tres vnū ſunt in ſnīa vel cōuenientia ſcꝫ dātes teſtimoniū de chriſto. Vnde glo. colla. ſic ait.Pater dedit teſtimoniū deitatis de xp̄o qn̄ dixit hiceſt filius meus dilectus. Ip̄e filiꝰ dedit qui in monte trſfiguratus et potentia diuinitatis et ſpeꝫ beatitudinis dedit. Spūſſanctus dedit qn̄ ſuꝑ baptiſatū in ſpecie columbe requieuit. vel qn̄ ad inuocatōneꝫ nominis chriſticorda credentiū impleuit. Hecin gloſa ibideꝫ. Secūdo mō exponit̉ ſic. Vi tresvnū ſunt in eſſentia. quod triplicit̓ probo. ſigno.concilio. euangelio Primo hͦ on̄do ſigno. Nā ꝙtres perſone ſunt vnum in eſſentia ſignatum vel figuratum eſt. gen̄. xviij. vbi legitur qualiter abraatres vidit et vnū adorauit. Re. ſupͣ: ca. x. Secūdo hͦ idem on̄do ex cōcilio. vt em̄ augꝰ. dicit. ij: detrini. contͣ maximinū et habet̉ in lra. hoc nomē o.mouſion in ꝯcilio niceno adu̓ſiis arrianos ab omnibus catholicis confeſſum et defenſū et confirma.tū eſt: ſed hoc nomen omouſion idem ſignificat velnihil aliud eſt qͣꝫ tres ꝑſonas eſſe vnius eſſentie. g̓merito dicitur hi tres vnum ſunt. Tercō hͦ ideꝫorido euāgelio. Ꝙ em̄ tres ꝑſone ſunt vnū in eſſētia inuenitur quantum ad hunc ſenſū vel intellectu