T ixij faopoteſt. ſed ꝙ deus ſit trinꝰ et vnus nō niſi ꝑ fidemVnde hilariꝰ in libro de trini. ſic ait. Non putꝫ hōſtiā intelligentiam gr̓atōnis ſacͣmentū ſe poſſe conſequi. Hec bra. t. pͥma. ꝑ. ſū. q. xxxij. arti. pͥmo.vtrū trinitas ꝑſonarū vel diuine ꝑſone ꝑ ratōneꝫnaturalē cognoſci poſſint. argū. cōtra. et in cor.ſolū. et in ſolū. pͥmi argū.¶ Ꝙ ī diuinis eſt pone̓ trinitatem ꝑſonarū ꝓptertria que ſūt ī deo.Ca. vij.X p̄miſſis igr̄ aſſiſtente diuina gr̄a intēdo manifeſtare trinitatem ꝑſonarū nonratōnibus naturalibo. qꝛ hoc eſt impoſſi.bile. vt ꝓbatur capi. p̄cedenti. ſed ꝑſuaſionibusautoritate. ſimilitudinibus. ¶ Primo oſtendo trinitatem ꝑſonarum ꝑſtaſionibus vel ratōnibꝰ ꝓbabilibus. que ſic patent. Nam ī diuinis eſt trinitatēpone̓ ꝑſonarū ꝓpter trīa quē ſūt in deo .ſ. ꝓpter ſūmi boni fecunditatem. ꝓpter dei ſtimam caritatemꝓpter ſuifelicitatem et iocūditatē. ¶ Prio in deo eſtponere trinitatem ꝑſonarū ꝓpter ſummi boni fecūditatem. Et formo ſic ratōnem. Cū bonū ſit ꝯmūnicatiuū ſuip̄ius: ꝑfectio diuine bonitatis requiritꝙ deus ſuam ſummme communicet bonitatē. ſi autēeſſet tm̄ ī diuinis vna ꝑſona. deꝰ nō ſūme cōmūicarꝫ ſtiaꝫ bonitatē. creatis em̄ nō ſūme cōmunicatSi vero eſſent ſolū due ꝑſone nō cōmunicarent̉ p̄fecte delicie mutue caritatis. gͦ oꝑtet ī diuinis eſſeſcd̓am ꝑſonam cui ꝑfecte pr̄ ſua cōmunicet boītatc̄. et terciā ꝑſona cui ꝑ̄fecte ꝯmunicet delicias caritatis. Sed nec iſta rato cogit. qꝛ non oꝑtet ꝙ ſiinfinita bonitate deꝰ ſe cōmunicat. ꝙ propt̓ hoc ſitneceſſe eſſe trinitatē ꝑſonaꝝ. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ deibonitas infinita manifeſtat̉ etiam in ꝓductōe creaturarū. eo ꝙ infinite v̓tutis eſt ꝓduce̓ ex nihilo creaturās. Et iſta rn̄ſio eſt brati tho. pͥma. p. ſum. q.xxxij. arti. pͥmo. vtꝝ ꝑſone diuine poſſint cogͦſciꝑ rōnē naturalē. in ſolū. ij. argu. ¶ Secūdo dicoꝙ ī deo ē pone̓ trinitatē ꝑſonaꝝ ꝓpter dei ſūīma caritatem. Anrichardꝰ in libro de trini. ſic ait. Inquo eſt omnis boni plenitudo non pt̄ non eſſe ſumma dilectō. ſūma aūt dilectō non pt̄ eſſe ad ſeip̄mnec ad diuerſii in eſſentia. nec ad vnū ſolum. cummaior ſit caritas qͣ quis vult hr̄e ꝯdilectū qͣꝫ quanon. gͦ oportet eſſe ī deo pluralitatē ꝑſonaꝝ ī eadēeſſentia vel eiuſdē eēntie. Redūc iſta ratōnē ad formiam. ¶ Tercio dico ꝙ ī deo eſt ponere trinitatemꝑſonarum propter ſu p̄fectam felicitatē et iocunditatem. Et formo ſic ratōnem. Perfectō em̄ glorie ī quadā magnificentia ꝑfecte cōmunionis cōſiſtit. qꝛ vt dicit boeciꝰ. nullius boni ſine conſortioeſt iocunda poſſeſſio. gͦ cum non ſit ꝑfecta cōmunio felicitatis diuerſis in natura: requirit̉ ad plenitudinē ⁊ ꝑfectōꝫ felicitatis. iocūditatis ⁊ caritatis ꝯſorciū pluriū .ſ. triuꝑſonaꝝ ī vna natu̓a. Sꝫnec iſta ratō cogit. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ qn̄ dr̓ a boecoꝙ ſine conſortio non poteſt eſſe alicꝰ boni iocundapoſſeſſio. hoc intelligit̉ ꝙ ī vna ꝑſona non inuenit̉ꝑfecta bonitas. vn̄ indiget ad ꝑfectā et plenā boītatē iocuditatis: bono alicꝰ alteriꝰ ſociari. Et hͦ mōrn̄det bea. tho. pͥma. ꝑte ſū. q. xxxij. arti. pͥmo. ptrū diuine ꝑſone poſſint cognoſci per ratōnem noturalem. ī ſolū. ij. argu. Ande ſi plenitudo gaudijquam habꝫ pater cum filio eſſet ī aliquo bono extuſeco quod non hr̄et pater ī ſeip̄o verificaret̉ dictūboecij. Sꝫ quia filius eſt ī patrē vt v̓bum ip̄iꝰ. nōpoteſt eſſe patri plenum et ꝑfectum gaudiuꝫ de ſeip̄o niſi ī filio. ſicut nec homo de ſeip̄o gaudet niſi ꝑconceptōnem quam de ſeip̄o habet. Et hoc modorn̄det bea. tho. dicto boecij in queſtōnibꝰ de potentia dei. q. x. de perſonis diuiuis. arti. v. vtrui diuinis ſit numerus ꝑſonarum. in ſolu. ij. argumēti. Et ibidem arti. ix. vtrum in diuinis ſint tres p.ſone tm̄ vel plures. in tribus argumentis pͥmis factis ad partem contraria .ſ. ꝙ ſunt tm̄ tres ꝑſone¶ Ꝙ trinitas ꝑſonarū oſtenditur ex ꝑte amorisordinis et ſimilitudinis.Ca. viijIvero aliter vis procede contra ignoratiam vel ꝑtinaciam aliquorū potes trinitatem ꝑſonarum in deo oſtendere tribꝰmodis .ſ. ex parte amoris. ordinis. ſimilitudinis.¶ Primo ex parte amoris formo ratōnem ſic. Adamorem requirunt̉ tria .ſ. amans. id quod amatur. et ip̄e amor. vt dicit augꝰ. libro. viij. de trinitate. Quo aūt mutuo ſe amantes ſunt pater et filius. amor autem qui eſt eorū nexus eſt ſpūſſanctꝰ⁊ͦ tres perſone ſcꝫ pater filius et ſpūſſanctus ſuntin diuinis. ¶ Secundo hoc idem ꝓbo ex parte ordinis. Et formo ſic ratōnem. Inter dare plenitudinēdiuinitatis et non accipere plenitudine diuinitatiseſt mediū ſcꝫ dare et accipere. ſed dare plenitudinēdiuinitatis et non accipere pertinet ad ꝑſonam patris. accipere vero et non dare pertinet ad ꝑſonaꝫſpūſſancti. gͦ oportet eſſe perſonaꝫ quē accipiat etdet plenitudinem diuinitatis. et hec eſt perſona filijergo ſunt tres perſone in deo. ¶ Tercio hoc idemprobo ex parte ſimilitudinis et modi originis. Etformo ratōnem ſic. Sicut enim richardus dicit.in qͥnto de trinitate. In rebus humanis videmus.ꝙ perſona de perſona tribus modis ꝓcedit. qnͥqimmediate tm̄. vt eua de adam: quandoqꝫ mediate tm̄. ſicut enoch de adam mediante eua. quandoqꝫ mediate ⁊ immediatē. ſicut enoch de adam proceſſit immediate inqͣꝫtum filius ade. et mediate inqͣꝫtum fuit filius eue. Sic̄ etiā in diuinis: Naꝫ ibi eſtvna ꝑſona que ab alia non ꝓceſſit vt pater. alia ꝑſona eſt ibi q̄ a pr̄e immediate ꝓceſſit vt filius. tercia vero eſt ibi quē ſimul mediate et immediate ꝓceſſit vt ſpūſſanctus qui ex patre filioqꝫ ꝓceſſit. gͦ indeo eſt ternarius numerus perſonarū. Hec beatꝰtho. in queſtōnibꝰ diſputatis de potentia dei. q. decinia. de ꝑſonis diuinis. arti. ix. vtrū in deo ſit ponere tm̄ tres ꝑſonas. in tribus argumētis vltimisfactis ad partē cōtraria .ſ. ꝙ ſint tm̄ tres perſonein diuinis et non plures vel paucores.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten