Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Guꝑſticioprimis parentibꝰ deriuatam. Si aūt mulier nō cōcipit neqꝫ parit. patitur ſterilitatis defectū qͥ pp̄onderat p̄dictis penis. Ibidem in ſolu. iij. argū. Spꝰritualiter aūt nota. ꝙ mulier id eſt fidelis aīa fructus bone oꝑatōnis non poteſt facere niſi dolorempn̄ie patiat̉ Tercia pena inflicta mulieri ex parte corporis fuit pena ẜuitutis in obſequendo. Vn̄dixit ei dn̄s gen̄. iij. Sub viri poteſtate eris et ipſedn̄abitur tui. Nam ex parte anime mulier habꝫ paritatem cū viro. voꝙ qͣꝫtum ad animā nullꝰ alicuiſtibijcitur niſi ſoli deo. ſed exꝑte corporis mulier eſubiecta viro. que qͥdem ſubiectō mulieris ad viꝝin penā mulieris eſt introducta nō ſolū qͣꝫtū ad regimen. qꝛ etiā ante peccatū vir caput mulieris fuiſſet et eius gubernator extitiſſet. ſed prout muli.er contra ꝓpriam volūtatem neceſſe habet viri volūtati parere. Ita ꝙ ante peccatū erat ſubiectō mulieris ad virū ex reuerentia et dilectōne. poſt peccatū vero fuit ẜuitus mulieris ad viꝝ ex timore. Ibidē in ſo. j. argu. Vel dicas ꝙ duplex eſt ẜuitus.Vna ẜuilis ẜm quā p̄ſidēs vtit̉ ſb̓ditis ad ſuiip̄iꝰvoluntatē. et talis ſubiectō introducta eſt poſt peccatum in pena peccati et non an̄ peccatū. Vn̄ dicitgrego. ꝙ vbi non delinqͥmus omnes pares ſūmꝰAlia ſubiectō eſt ycōnomica vel ciuilis ẜm quā preſidens vtitur ſb̓ditis ad eorū vtilitatē et bonū. et iſta ſubiectō etiam fuiſſet an̄ peccatū. Cuius ratioeſt. qꝛ bonū ordinis vniuerſi requerit ꝙ minꝰ ſapientes a ſapientibꝰ regantur et gubernent̉. Vn̄ qͥain homine diſcretō ratōnis magis abundat qͣꝫ īmuliere. Ideo mulier naturalit̓ hoc mō viro ē ſb̓iecta.Hec bea. tho. prima. ꝑte ſum. q. xcvj. arti. iiij. incor ſolū. ꝑ totū. Secūdo modo exponit̉ ſpūalit̓iſtud verbū ſub virlpoteſtatē eris et ipſe dn̄abiturtui ẜm gloſam ſic. Ad hoc ꝙ aīa pariat fructū bonioꝑis optetꝙ vir. i. rato dn̄et̉ mulieri .i. carni. ⁊ꝙ mulier ſubijciat̉ viro id eſt ſenſualitas ſb̓ijciat̉regimi ratōis. Vn̄ aūgꝰ. Mulier id eſt ſenſualitaˢnon ꝑmittat̉ dn̄ari viro id ē ratōni. qd̓ niſi caueat̉deprauabit̉ naturā id eſt augebit̉ culpa. Ꝙ ſuꝑſtitō ē viciū religioni ꝯtrariū. ꝙ deus cōlitur duobꝰ modis. et ꝙ aliquid dicit̉ ſuperfluumhughua vnob̓is.Ta. pͥmum.Vperſtitio Circa ſuperſtitōneꝫ ꝯſiderare debemꝰ duoſcꝫ crimen et ſpeciē. vel vicij qͣlitatē vel modi varietatem.Prīo circa ſuꝑſtitōnē ꝯſiderare debemꝰ pc̄ti qͣlitatē. Eſt em̄ſuꝑſtitō viciū religioni ꝯtrariū. qd̓ patꝫ. qꝛ ſic̄ religio exhibꝫ cultū diuinū ei cui debꝫ ſcꝫ deo v̓o ⁊ ſūmo bono et eo mō quo debꝫ: vtꝫ. ſupͣ. religio. j. caIta ꝑ oppoſitū ſuꝑſtitō exhibꝫ cultū diuinū vel cuinō debꝫ. vel eo mō qͦ nō debꝫ. Hec b. t. ſcd̓a. ſcd̓e. qxcij. arti. j. vtꝝ ſtꝑſtitō ſit viciū religioni ꝯtrariūin cor. ſolū. Vbi nota ꝙ drꝰ colit̉ duobꝰ modis.ſcꝫ mente interiꝰ et corꝑe exteriꝰ Prīo enim deꝰcolitur intertus ſcꝫ mēte fide. ſpe et caritate ẜm augu. et in tali cultu non eſt peccatū. Secūdo deuˢcolit̓ exterius ſcꝫ corꝑe. ⁊ tunc in exteriori cultu veri dei poteſt eſſe viciū ſuꝑſtitōſum et peccatū religioni contrariū duplicit̓. vel qn̄ eſt ibi mendaciumin cultū exteriori ex ꝑte colentis. vel qn̄ ibi eſt aliqͥdſuperfluū Primo in cultū exteriori veri dei poteſteſſe aliquid ꝑnicōſum et ſuꝑſtitōſum qn̄ eſt ibi mēdaciū in cultū exteriori. Eſt aūt mendaciū in cultuexteriori ex ꝑte colentis. cū aliquid exteriꝰ ſignaaliquid contrariū veritati. Et ſic̄ in cultu exterioriveri dei ſignat̉ aliquid contrariū religioni falſū v̓bo. ita falſū facto. hoc aūt cōtingit duplr. Prīo inexteriori cultū poteſt eſſe mendaciū vel falſum ex ꝑto rei ſignate a qͣ diſcordat ſignificatō cultus exterioris. Et hoc modo tꝑe noue legis ꝑactis iam chriſti miſterijs ꝑnicōſum eſſet vti legis veteris cerimonijs quibꝰ xp̄i miſteria ſignificabant̉ futura Sic̄em̄ p̄nicōſum eſſet ſi quis verbo cōfiteret̉ xp̄m paſſuꝝ Secūdo modo in exteriori cultu poteſt continge̓ falſum ex ꝑte colentis. vt ſi quis in eccleſiaaliquem cultū exhiberet contͣ modū diuina autoritatē ab eccleſia ꝯſtitutū ⁊ in eccleſia ꝯſūctū. Vn̄ambro. Indignꝰ eſt qui alit̓ celebrat miſterium qͣꝫxp̄us tradidit. Sic̄ em̄ falſariꝰ eſſꝫ qui aliqͣ ꝓpo.neret ex ꝑte alicꝰ que nō eſſent ei cōmiſſa. ita etiaꝫviciū falſitatis incurrit qͥ ex ꝑte eccleſie cultū aliquē deo exhibꝫ contͣ modū quē xp̄us tͣdidit. Hecb. t. ſcd̓a. ſcd̓e. q. xciij. arti. pͥmo. vtꝝ ī cultu exteriori veri dei poſſit eſſe aliqͥd pnicōſū. in cor. ſolu.Secūdo dico ꝙ in cultū exteriori pt̄ eſſe aliqͥd ſuꝑfluū et ſic ꝑnicōſum. Vbi nota ꝙ aliquid dr̄ ſuꝑfluū duobꝰ mod. Vno modo ẜm qͣꝫtitatē abſolutam. et hoc mō in cultu diuino nihil poteſt eſſe ſuꝑfluū. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ nihil pt̄ homo face̓ qd̓ nonſit minꝰ eo qd̓ debꝫ deo. Et hͦ mō dr̄ ecͣci. xliij. Olorificate deū qͣꝫtūcūqꝫ poteſtis. ſuꝑualebit emid eſtmaior eſt omni laude hūana. Re. ſupͣ. laus. ca.Secūdo mō dicit̉ aliquid ſuꝑfluū ẜm qͣꝫtitate ꝓportōnatā fini. Finis aūt diuinicultus eſt. vt homo deo gloriā tribuat. et ei ſe mente et corꝑe ſubijciat. Et ideo quidqͥd hō facit quod ad iſta duo ptneat ſcꝫ dei gloriā et honorē ad corꝑis menti ſb̓iectōnem ꝑ moderatā cōcupīaꝝ refrenatōne. ẜm dei eteccleſie ordinatōnē et cōſuetudinē eoꝝ quibꝰ hō cōuiuit. que ẜm augu. eſt habenda ꝓ lege. non eſt ſuꝑfluū neqꝫ ſuꝑſtitōſū. Si aūt aliqͥs facit cōtrariūſupͣdictis ſuperfluū eſt et ſuꝑſtitōſi. Hec bea. thovbi ſupra. mmimediate. arti. ij. vtꝝ in exteriori cultu veri dei poſſit eſſe aliquid ſuꝑfluū et ſuperſtitōſum. in cor. ſolū. Ꝙ tres ſunt ſpecies ſtipſtitōnis. Ca. ij.Ecundo circa ſiꝑſtitōnem ꝯſiderare debemꝰ ſpēi vel modi varietatē. Nam tresſunt ſpecies ſuperſtitōnis Prīa eſt cuꝫexhibet̉ cultus diuinus ei cui non eſt exhibendus.