Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ſtulticia loqͥt̉ apo. pͥme coꝝ. iij. Si qͥs videtur int̓vos ſapiēs ēe in hͦ ſeculo ſtultus fiat vt ſapiēs ſit.vbi ambro. ſic ait in glo. In ſcripturis diuinis ſa.pientia ꝓ aſtutia et calliditate ponit̉. gͦ ſi quis videtur inter vos eſſe ſapiens in hoc ſeculo id ē aſtutia mūdi. ſtultꝰ fiat id eſt mūdanā ſapīaꝫ faſtū et ēlatōnē de illa deponat Et ſb̓dit cauſā. ſcꝫ vt ſapiēsſit. q. d. vt non ſolū videat̉ ſapiens ſꝫ vt ſit ſapiēsid ē vere ſapiēs. Et qͣre: qꝛ ſtultꝰ ſeculo prudens ēdeo. Hec ambro. ibidem. Eſt em̄ aliqͣ ſtulticia ma.la ſapīe bone oppoſita p̄ quam homo neſcit diſcer.nere quid ſit agendū et quid patiendū. quid elige̓dum et quid reſpuendū. vtꝫ capi. p̄cedenti. ita ꝙſicut ſapīa eſt quedam bona et quēdā mala. ita etiāſtulticia. vtꝫ. Et declaro vel confirmo hoc tali exē.plo. Ꝙ homo non moueat̉ vel cōmoueat̉ inturijsaliqn̄ pertinet ad ſapīam. aliquando vero ad ſtulticiam. vt verbigrā. Primo em̄ ꝙ homo nō cōmoueatur inturijs contingit ex hoc ꝙ homini nō ſapiuntterrena ſꝫ celeſtia ſola Vn̄ hoc nō ꝑtinet ad ſtulticiam mundi que vere eſt ſtulticia. ſed ad ſapīam dei.vt dicit grego. x. moꝝ. Secūdo ꝙ homo non cō.moueatur iniurijs cōtingit ex hoc ꝙ homo eſt ſimpliciter circa omnia ſtupidus. vtꝫ in amentibꝰ quinon diſcernūt quid ſit iniuria. et hoc ſimplicit̓ pertinet ad ſtulticiam. Vnde yſido. in libro ethi. ſic dicit. ꝙ ſtultus eſt qui p ignominiā non cōmouetur.ad dolorem. et qui non mouet̉ inturia. Hec. bea. tſcd̓a. ſcd̓e. q. xlvi. arti. pͥmo. vtꝝ ſtulticia opponatur ſapientie. Ꝙ triplex eſt ſtulticia.Ca. iij.I vero aliter vis ꝓcede dicas ꝙ triplex ēſtulticia. Nam aliqua eſt laudabilis. aliqua culpabilis. et aliqua damnabilis.Primo c̓m̄ ſtulticia laudabilis eſt. qua quis ſapīaꝫid eſt maliciā mūdi neſcit. vel ꝑ quam terrena ꝯtemnit. de qua apo. pͥme ad coꝝ. iiij. ſic ait. Nos ſtulti ꝓpter xp̄m. vos aūt ſapientes in xp̄o. Quod verbum exponit̉ duobꝰ modis. Primo ẜm augu ī gloſic. Nos ſtulti ꝓpter xp̄m cuius crucem p̄dicamꝰvos aūt prudentes in xp̄o. eo ꝙ tacentes xp̄i crucēvidem prudentes in xp̄o. Secundo ſic. Nos ſtul.ti ſcꝫ reputatōne veſtra. vos prudentes in xp̄o contra id quod dicit̉ ad roma. xij. Nolite eſſe prudentes apud voſmetip̄os fallentes. Secūdo dico ꝙeſt ſtulticia culpabilis. dū quis neſcit diſcerne̓ quidſit agendū vel patiendū. de qua iere. x. Stultꝰ factus eſt omnis homo qͣꝫtumcūqꝫ videat̉ ſapiens aſcīa ſua. tum qꝛ omnis ſapīa que non eſt dei vel ordinata ad deū eſt infructuoſa. Vnde iere. xlix. Perijt conſiliū a filijs et inutilis facta eſt ſcientia eorūTum qꝛ eſt deceptoria. Iſa. xlvij. Sapientia tuaid eſt arioli magi aruſpices. et ſcientia tua. glo. interli. id eſt diuinatō. aſtroꝝ deceptio. hec te decepitVel aliter. ſapientia tua id eſt aſtutia mundi. ⁊ ſcientia tua que eſt prudentia carnis hec tedecepit. qtamen non eſt ſapīa niſi abuſiue. Tum qꝛ ē nocuatanqmͣ excecans lumen interius per elationem.prime ad coꝝ. viij. Scientia inflat. Tercō dicoꝙ eſt ſtulticia damnabilis. quod tripliciter proboſcꝫ ratōne. diſtinctōne. autoritate. Primo ratōneſic. Stulticia importat quendam ſtupore et ebetu.dinem ſenſus ſpūalis in iudicando et precipue circa cauſam altiſſimā et ſummū bonū. vt patet ſupͣ.capi. pͥmo et ſcd̓o. deſtulticia mala. ſed hoc eſt dā.nabile. gͦ ⁊cͣ. Secundo hoc idem ꝓbo diſtinctōneUt enim dicit grego. xxxj. mora. due ſunt partesſtulticie. ſcꝫ ꝙ homo habeat faſtidiū de deo et de donis eius. ſed vtrumqꝫ eſt damnabile. gͦ ⁊cͣ. Tercio probo hoc ideꝫ autoritate pͣs. xlix. dicentis. Simul inſipiens et ſtultus peribūt. Quod verbū ẜmgloſam exponitur tribꝰ modis. Primo ſic. Inſipi.ens qui non ſibi proſpicit in futuro. ⁊ ſtultus quineſcit in quo malo nunc ſit. Secundo ſic. Inſipiens qui non attendit mala pn̄tia vel futura. et ſtultus quiſi attendit non cauet Tercio. ſic Inſipiens eſt cui non ſapiunt res prout ſunt. ſtultus cuires que non dn̄t ſapere ſapiunt. Et ſubdit penamdicens. hi ſimul peribunt. Gloſa. quaſi dice̓t. Hipereunt a preſenti vita et pereunt ab eterna. pereūtin corpore et pereūt in anima. et ideo ſimul peribūtEſto prudens et proſpiciens tibi ī poſtremo. ſi itanon facis. ſimul inſipiens et ſtultus peribis. Et ſb̓ditur. Moritur diues et multi plangunt. O infelixquem tot plangunt. deberent em̄ plangere nō morientem ſed tam male viuentem. Vtrum ſtulticia eſt peccatum. et quomodo prouenit ex duobus.Ta. .iiij. Ecundo principaliter circa ſtulticiā conſiderare debemus reatum vel ratōnem vicij. ſcꝫ vtrum ſtulticia ſit peccatum. Rn̄deo et dico. ꝙ ſtulticia que importat ebetudinē ſenſiis in diſcernendo et iudicando ẜm cauſam pͥmaꝫvt patet ſupͣ prouenit ex duobus: Primo ex diſpoſitōne naturali. ſicut patet in amentibus. et talisſtulticia non eſt peccatum. Cuius ratō eſt. qꝛ nullum peccatum nobis prouenit a natura. ſed quidāa natura vel naturaliter ſunt ſtulti. ergo ⁊cͣ. Se.cundo ſtultia venit ex imimerſione mentali. inquantum homo ſenſum ſuum ſpūalem vel mentem imnergit rebus inferioribus ex quo redditur eiusſenſis ineptus ad percipiendū diuina. ẜm illud apoſtoli pͥme. ad coꝝ. ij. Animalis homo non percipit ea q̄ ſūt ſpūs dei. In quo verbo tangit duo Primō ignorantiā velculpam. ibi. animalis homo. ⁊c̄Augꝰ. ibidem ī glo. Aīaliſ homo vel vita vel animiſenſū. Vel aīalis homo id eſt animalit̓ et brutalitviuens quales multi ſūt. Secūdo tangit ignoratiam: ibi. nō p̄cipit id eſt non cognoſcit nec diſcernit ea que ſpūs dei docet. Sicut etiam homini habentigiaſtum infectum malo humore non ſapiuntdulcia. Tercio tangit cauſam dicens. quia ſtul.ticia eſt illi. et hoc vel quia habet ſenſum elatum.