Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Gloſa inter. ſcꝫ cognoſcētes p̄cepta dei et facientes volūtatem dei participes facti ſunt amicicie deiſcꝫ facti ſūt amici dei. Ioh̓. xv. Vos aūt dixi amicos meos ⁊cͣ: Vbi nota ꝙ quidam hn̄t ſapīamin corde tm. quida incōdice. quidam in ore. qui.dam in more. et hiſoli participes facti ſūt amiciciedei. Tercio ſtudiū ſapīe inter omnia eſt vtiliusqꝛ per ip̄am ſapīam ad immortalitatis regnū ꝑuenitur. Ideo dicit̉ ſap̄. vj. Concupīa ſapīe deducitad regnū ꝑ̄petuū. vbiglo. interli. ſic ait. Ad regnu̓m ꝓpetuum quod eſt in cognitōne diuinitatis Quarto ſtudiū ſapīe inter om̄ia hominū ſtudiaeſt iocundius. qꝛ vt dicit̉ ſapīe. viij. Non habꝫ a.maritudinem cōuerſatio illius. nec tediū cōuictꝰilliuˢ. In quo v̓bo tangūtur duo. ſcꝫ remotio omnis mali. et appoſitō omnis boni. Primo tangit̉remotō omnis mali vel impedimenti. cū dicit̉. nōhabet amaritudinem ⁊cͣ. In quo verbo tangit̉ remotio duplicis mali. Primo tangitur remoto exterioris afflictōnis. ibi. Non habet amaritudineꝫ inexteriori turbatōne. Ratō huius eſt. qꝛ ip̄a dicitecͣci. xxiiij. Spus meus ſuper mel dulcis. Vn̄ ꝓuer. xxv. Mel inueniſti comede qͣꝫtum tibi ſufficitSecundo tangitur remoto interioris turbatōnisibi. nec tediū conuictus illius. īmo magis excludit et deſtruit omnē tediū. Ecͣci. xxiiij. Qui edūtme adhuc eſuriūt ⁊cͣ. Secundo tangit̉ appoſitōomnis boni oppoſiti. ibi. ſed leticiam et gaudium.leticiam affectus et gaudiū intellectus. Vbi rabanus in gloſa colla. ponit dr̄am inter delicias corꝑales et ſpūales dicens. ꝙ corꝑales delicie corpꝰgrauant. ſpūales vero mientem releuant. et tantoeſtiriūtur. qͣꝫto amplius comedūtur. In illis ſcilꝫdelicijs corporalibꝰ appetitꝰ placet. exꝑientia diſplicet Spuales vero delicie augent deſideriū. qͣꝫto magis ſumūtur auidius amantur Vnde dauid in pͣsxxxiij. Guſtate et vidēte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Hecbea. tho. ſub compendio ponit contͣ gentiles. li. j.capi. ij. que ſit in hoc ope autoris intento. Ꝙ ſtudium ph̓ie vel alicuius alterius eſt licituẜm ſe. ꝑ accidens aūt eſt illicitum.Ca. ijV Tudium philoſophie vel alicuius ſcienItie. Nota ꝙ ſtudiū ph̓ie vel alicuiꝰ ſcientie ẜm ſe eſt licitum. ꝑ accidens aūt eſtillicitum et peccatum. Hoc aūt ſic ꝓbo. In ſtudioſcientie ſūt duo: ſcꝫ intellectus vel cognitō veritatis. et appetitus vel affectus cognoſcende veritatiſ Primo gͦ dico ꝙ ſtudiū ſcientie alicuius eſt ẜmſe licitum ratōne cognitōnis veritatis. eo ꝙ cognitio veritatis ẜm ſe eſt bona. tum qꝛ ex cognitōe veritatis intellectus ꝑficitur. Nam ipſa cognito veritatis eſt perfectō intellectus. ſicut ignorantia ē defectus intellectus. tum qꝛ in hoc homo deo aſſimilatur ꝙ veritatem cognoſcit. Secūdo dico. ꝙ peraccidens cognitō veritatis eſt mala ratōne alicuiꝰconſeqͣntis. et hoc dupliciter. Primo inqͣꝫtū homode ea extollitur. ſcꝫ inqͣꝫtum aliquis de cognitōneUtudiū ſauūēveritatis ſuperbit. ẜm illud apo. pͥme ad coꝝ. viij.Scientia inflat. caritas edificat. In quo perbo tāgit duo. Primo damnoſitatē. ibi. ſcientia inflat.Secundo on̄dit cauſalitatem. ſcꝫ qꝛ caret caritatis ſocietatē. Vbi augꝰ. ingloſa. Scientia em̄ ſꝫſola eſt inflat et in ſuperbiā extollit. Caritas autēedificat īfirmos. q̄ qd̓ eis obeē pt̄ dimittit. Et id̓ohabete eam. qꝛ non inflatur. non irritatur. nō inflantē ſcientiam. Iterū augꝰ. ibidem. Addite gͦ ſcientle caritatem et vtilis erit. ꝑ ſe em̄ mutilis ē. Etquare? qꝛ inflat. Et ſubdit p̄ponendo. Eſt gͦ ſcientia ſcīe. Melius eſt em̄ ſcire infirmitates noſtras qͣꝫnaturas rerū. Laudabilior eſt em̄ aius cuinotaeſt infirmitas ſia. qͣꝫ qui ea n̄ reſpecta ſideꝝ viāsſcrutatur. et terrarū fundamenta et celorum faſtigia. ſed meliores ſunt qui huic ſcīe pp̄onunt noſſeſeip̄os qͣꝫ ſcientiam. Guius rato eſt. quia ille qͥ ſueinfirmitatis ſcīam habet dolorem apponitratōe offenſionis et deſiderio pr̄ie ⁊ conditoris. Hec augꝰibidem. Vbi nota. ꝙ ſcientie et v̓tutes alie acquiſite ſunt occaſio materialis ſuꝑbie. ſed different̉. qꝫſcientia eſt materialis occaſio ſuꝑbie manens cuꝫip̄a ſuperbia. virtutes aūt et ſi ſint occaſiōes materiales ſuperbie. non tn̄ pn̄t manere cū ſuperbiaSecundo dico ꝙ cognito veritatis eſt mala ꝑ accidens inqͣꝫtum homo ea abutitur. inqͣꝫtum ſcꝫ homo vtitur cognitōne veritatis ad peccandū. ẜm illud iere. ix. Docuerūt linguam ſuā loquimendacium. vt inique agent laborauerūt ⁊cͣ. vbi glo. ſicait. docuerūt ⁊cͣ. Vſus facit magiſtrū. conſuetu.do altera natura eſt. Et ſb̓dit fine mendacij dicenſvt inique agerēt laborauerunt. Vbi glo. inter. ſicait. Student ſcꝫ vt agat iniquitates. Hec beatꝰ.tho. ſub compendio dicit. ſcd̓a. ſcd̓e. q. clxvij. arti. pͥmo. vtrū circa cognitōnem intellectiua poſſiteſſe peccatū curioſitatis. in cor. ſolu. in principioEcundo principaliter dico. ꝙ in ſtudio aliciuus ſcientie eſt appetitus vel affectiocognoſcende veritatis. Et tunc ex mordiriatōne appetitus addiſcende veritatis ſtudiū ali.cuius ſcientie eſt malū et illicitum qͣtuor ratōnibusſcꝫ ex ꝑte veri. magiſtri. modi. ingenij. Primoſtudiū alicuius ſcīe eſt malum reſpectu alicuiꝰ ve.ri infructuoſi quod diſcitur. Non em̄ in cognitōecuiuſlibet veri conſiſtit ꝑfecto hominis. quod patet. qꝛ quedam ſūt que meliꝰ eſt neſcire qͣꝫ ſcire. vtdicit ph̓us in cognitōne ſummi veri et ſūmi boni.Et ideo in cognitōne alicuiꝰ veri poteſt eſſe viciuꝫputa inqͣꝫtum ꝑ ſtudiū minus vtile retrahit̉ aſtudro quod ei ex neceſſitate incumbit. Vnde hiero.dicit. ꝙ ſi ſacerdotes dimiſſis euangelijs ⁊ prophetijs videmus comedias lege̓ et amatoria bucolicorū verſiū verba cantare. peccant. Secundo ſtudiū alicuiꝰ ſcīe vel addiſcende veritatis eſt malū exparte magiſtri illiciti. ſcꝫ inqͣꝫtum aliquis diſcereſtudet ab eo a quo nō licet. ſicut patꝫ de his qͥ aliqͥ