Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

quidam penitentes. quidani impugnātes. Primo&erga bene agentes dr̄ ſpūſſanctus amans bonūſcꝫ amare faciens. vel affectu vel effectū. Ad romaxij. Dilectō ſine ſimulatōne. Secūdo erga pecca.tes dicit̉ ſpūſſanctꝰ acutus. qꝛ facit nos acutosper zelum contra impugnātes impugnatōne vicijnon nature. Sicut em̄ in mathematicis dr̄ acutuꝫvt angulus: et in lr̄is acutꝰ accentus. et in natu̓alibꝰ vel in naturis acutum ingeniū. Sic in moralibꝰdicit̉ quis acutus ꝑ zelū. Iſa. xlvx. Poſuit os meum qͣſi gladium acutum: et iſte eſt gladius ſpūs qͥeſt penetrabilior omni gladio ancipiti. vt dicit̉ adhebreoꝫ. iiij. De hoc gladio dicit̉ apoca .j. Ex oreeius procedebat gladius ex vtraqꝫ ꝑte acutꝰ. qͣſidice̓t. Ex vtraqꝫ parte pr̄is et filij ꝓcedit ſpūſſanctus: qui ad moduꝫ gladij diuidit et ſeꝑat ab omni carnali affectōne. Augꝰ. Spūſſanctus gladiꝰvere acutus eſt. qꝛ eum quem ferit a mūdo diuiditRe. ſupͣ. amor quomodo habeat vulnerare. Tercio erga patientes ſpūſſāctꝰ dicit̉ ſuauis id eſt ſuauem alijs facit ſcꝫ tribulatis miſericordem patientem. Sap̄. xij. O qͣꝫ bonus et ſuauis eſt dn̄e ſpūstuꝰ. Ethi actꝰ ſūt ꝑtinētes ad actꝰ iuſticie. Quarto aliqui hoīeˢ ſint impugnātes. et qͣꝫtū ad iſtosſunt neceſſarij actus fortitudinis qui ſūt effectuſſpūſſancti. Vbi nota ꝙ fortitudo ſolet qͣdruplicit̓impugnari. nūc p̄ blandicias. nūc ꝑ fallacias. nūcꝑminas. nūc ꝑ penas. Per blandicias nititur allicere concupiſcibilem. ꝑ fallacias decipe ratōnaleꝫeq̄ apo ad ro. vper minas et ꝑ penas terrere iraſcibilem. Et conthos ſpūſſanctꝰ pͥmo dr̄ ſtabilis. qꝛ qͦs replet ita fortes et ſtabiles efficit. vt nō poſſint etiā p̄ blandicias ad modicū inclinari. Vn et in laude ioh̓is. in athei. xj. Quid exiſtis ī deſertū videre arūdinē vento agitatam. Pebre. xiij. Oportunū eſt gratia ſtabilire cor. Cuius exemplū eſt in beata lucia que tāta ſtabilitate fixa in amorē xp̄i manebat vt nec milibus hominū moueri poſſet in corpore. Secūdo ſpirituſſanctꝰ dicit̉ certus. qꝛ nos ita certificat ne poſſimus decipi per fallacias temptatoris dyaboli ⁊ſubdoli. cum nihil ſit carius homini ſua fide. Ita dicitur pͥme ioh̓. iiij. Nolite crede omni ſpūi: ſed ꝓbate ſpūs ſi ex deo ſunt. Tercio ſpūſſanctus dicitur ſecurus: qꝛ tantam fiduciā tribuit vt nō vaſeat ille qui eo plenus eſt nec cominatōnibꝰ nec pe.nis terribilibꝰ p̄terreri. imo qͣſi leo confidens abſqꝫterrore ꝑmaneat. vt dicat illud pͣs. Verbo dn̄i cōli firmati ſūt et ſpū oris eius omnis v̓tus eorū. qͣſidicet. Sicut ꝑ terra ſignificantur ſubditi et peccatores. ita per celū intelligunt̉ apoſtoli p̄lati. martires. In pͣs. Celi enarrant gloriā dei. vt oſtendat̉ꝙ iſtinullā v̓tutem a ſe habuerūt ſꝫ a deo. Ipeo dicit. perbo dn̄i celi firmati ſūt. ſcꝫ in fide. Math̓. xvj.Super hanc petra ⁊cͣ. Et ſubdit̉. et ſpū oris eiusid eſt ſpūſancto qui ꝓcedit a filio qui eſt os patriˢſolidata eſt non tm̄ pars v̓tutis eoꝝ ſꝫ om̄is v̓tuseorū. qꝛ omnes penas ſuꝑant et contemnūt vt on̄datur ꝙ nihil a ſe habuerūt. ſed pͥncipaliter a deoeſt factum in ſupplementū v̓tutis vel defectus v̓tutis eorū. Hec in gloſa ibidem. Ꝙ effectus ſpūſſanctiordinātes hominem adſeip̄m ſūt ſeptemCa. xxxvij.Ercio dico ꝙ effectꝰ ſpūſſancti ordiniā.tes homine ad ſeip̄m ſūt ſeptem in ſpeciali qui ſub tribꝰ v̓tutibus cōtinent̉. ſcꝫ ſb̓prudentia. temꝑantia. ꝑſeuerantia. Prima igitvirtus eſt prudentia. Et ꝙͣꝫtum ad eius actū ſpūſſanctus dr̄ ſap̄. vij. omnia ꝓſpiciens. Ratō huiꝰeſt. Nam prudentia pͥncipaliter duo facit. Primoconſiderat fines actuū. et qͣꝫtum ad hunc actū ſpirituſſanctus dicit̉ ꝓſpiciens omnia. qͥa facit nosper prudentiā conſiderare fines actuū ſiue bonorūſiue maloꝝ. vt ſic queramꝰ gaudia et vitemꝰ ſuꝑpliciā. Secundo prudentia conſiderat circūſtantias actōnū. vt ſciamus quo tꝑe. quo loco. quō ordine. quo affectu. quo aſſiſtente huiuſmodi ſingula facere debeamus. Et qͣꝫtum ad hoc prudenti triaſunt neceſſaria. Primū eſt ſapientia eligēdi. ⁊ hiceſt ſpūs ſapīe. Secundū eſt intelligentia exequendi. et hic eſt ſpūs intelligentie. Terciū eſt cautelap̄cauendi. et hic eſt ſpūs ſcientie. vt ſpūs ſapiētieſit qͣꝫtum ad electōnem. ſpūs intelligentie qͣꝫtū adexecutōnem. ſpiritus ſcientie ad mali vitatōnem.Vnde exo. xxxj Imnpleuit dominus beſeleel ſpirituſapīe intelligentie et ſcientie. q. d. Impleuit eū do.minus ſpū dei ſcꝫ ad oꝑatōnem. ſapīa ad diuinoꝝcognitōnem. ſcientia qͣꝫtum ad humanoꝝ cognitōnem. intelligentia qͣꝫtum ad malorū intentōneꝫet aliorū eruditōnem. Sed heu: qꝛ vt dicit̉ deutē.xxxij. Gens abſqꝫ conſilio eſt ſcꝫ m malis p̄cauendis et ſine prudentia in bonis agendis. Cuius contrariū optat ibi dicens. Vtina ſaꝑent et intellige.rent ac nouiſſima ꝓuiderent. q. d. Vtina ſaperētper ſeip̄os meditando. et intelligerent ab alijs addiſcēdo. que duo ſūt reſpectu p̄cedentis. ac nouiſſima ꝓuiderent reſpectu futuri. Que tria comꝑarari pn̄t illis tribꝰ que dicit bern̄. Vtinā ſaperent.ſcꝫ vnde veniūt et erubeſcerent. ⁊ intelligerent in qͦſūt et ingemiſcerent. et nouiſſima ꝓuiderent ⁊ cōtremiſcerent. Re. ſupͣ. prudentia de partibꝰ eius. Secūda virtus que ordinat hominē ad ſeip̄meſt temꝑantia que duos actus habet. Primus ē cohibere actus illicitos ſcꝫ mmmūdicie luxurie: Secūdꝰ eſt refrenaremotꝰ illicitoˢ caſtrimargīe vel gule. Et qͣꝫtum ad hos effectus ſpūſſanctus dr̄ mudus et ſubtilis. undꝰ dicit̉ a voluptate. ſubtilisdicit̉ diſcernens inter neceſſitatem et voluptatem.Ratō huius eſt. Nam ſub ſpecie neceſſitatis multotiens ſe ingerit imimūdicia voluptatis. et qͣꝫtumad hoc ſpūſſanctus dicit̉ mundꝰ. qꝛ per temperātiam nos mūdat ab omnimmmundicia vel luxuria.Vnde ezechi. xxxvj. Effundā ſuper vos aquā mūdam ⁊cͣ. Secundo temꝑantia habet diſcerne interneceſſitatem et voluptatē. p̄citatem et ſuꝑfluitatē