fimen. Cuius ratō eſt. qꝛ vt dicit haijmo hic īgloſa. Non prodeſt hoc ſignū exterius portare niſi interius portet̉. Can. viij. Pone me vt ſignaculumiuxta cor tuū ¶ Tercto ſpūſſanctus edificat. Vn̄apo. ad ephe. ij. In quo edificamiii habitaculumdei in ſpūſancto. Narū em̄ eſſet baptiſare ad liberādum a ẜuitute dyaboli. et cōſignare ad tranſeundū ad ẜuitutem dei: niſi vlteriꝰ edificaret vt eſſꝫ anima templū dei et habitaculū ſpūſſancti. vt anima iam gra baptiſmatis erepta a dyabolo: gratiaconſignatōnis impreſſa adeo. niſi gr̄a edificatōispoſſideret deū Vnde apo. pͥme ad coꝝ. iij. Neſcitisqꝛ templū dei eſtis vos et ſpūſſanctus habitat in vobis. ¶ Quarto ſpūſſanctus incorporat. vt fiat anima membrū xp̄i. Vnde apo. pͥme ad coꝝ. xij. ſicait. Omnes nos in vno ſpū vnū corpus ſumꝰ. ethoc facit ſpirituſſanctus ad conẜuatōneꝫ. vt ſicutanima ꝑ edificatōnem iam effecta fuerat templumdei. ita ꝑ incorporatōnem fiat membrū xp̄i. vt ſic̄corpus orgamcū eſt inſtrumentū anime ad operādum. ita anima fit inſtrumentū ſpūſſancti ad opꝰdomini oꝑandum. et ſic omnes fidoles qͣſi vnū corpus ſummus. cuiꝰ conẜuatō eſt ſpūſſanctus. ſinguli aūt alter alteriꝰ membra ¶ In hoc igr̄ cognoſcit quilibꝫ xp̄ianus ſe eſſe de corꝑe xp̄i ſicut membrū ſpūſſancti. qꝛ ſi gaudet vnū membrū congaudent omnia. et ſi patitur vnū membrū compatiuntur omnia. vt dicit apo. pͥma. ad coꝝ. xij. Sic ergo apparet qͣꝫbonus eſt ſpūſſanctꝰ innocentibꝰ ꝑqͣtiaor ſupͣdicta. Videat igr̄ anima qͣꝫtum ſe deturpat̓. vilificat et abijcit que peccatū mortale cōmittit. Quanta em̄ vilificatō eſt vt quilibꝫ factus ī liberatōne vel libertate filioꝝ dei. qꝛ liberi ſunt filij deiſeruū ſe faciat et ſb̓ijciat ſeruituti dyaboli. Ꝙ ſignatus in ꝑtedomini apoſtotat ⁊ ſignū accipit quaſi caracterē beſtie et tnͣſit in partem dyaboli. Ꝙ qͥedificatus eſt in templū dei facit ſe latrina peccatiet dyaboli. vt ſi quis templū dei violauerit diſperdat illum deus. pͥme ad coꝝ. iij. Qui factꝰ eſt mēbrū dei et xp̄i redemptoris ſui: faciat ſe membrumimmūdiſſime meretricis. Neſcitis igr̄ qm̄ corporaveſtra membra ſunt xp̄i. Tollens igr̄ membꝝ chr̄iſti faciaꝫ membrū meretricis. abſit. Hec em̄ incurrit anima cum ſacrilegiū peccati cōmittit. gͦ. O qmͣbonus eſt ſpūs tuus innocentibꝰ. patꝫ ex p̄dictis.¶ Ꝙ ſpūſſanctus eſt bonꝰ peccantibꝰ Ca. xxvEcundo dico ꝙ ſpūſſanctus eſt bonꝰ peccantibꝰ: Cuius affluentia bonitatis apparet in qͣtuor gratijs quas facit eis. ſcꝫ inconferendo beneficia. in non inifligendo ſupplicia.in expectando ad pniam. in adducendo ad pn̄iamvel ad gloriā. ¶ Primo em̄ gr̄a ſpūſſancti et bonitas apparet in peccatoribꝰ in conferendo beneficia.Vnde ſap̄. xij. O qͦꝫ bonus eſt ſpūs tuꝰ. qui largitur peccatori bona ſua. qui non eſt dignꝰ pane qͦveſcit̉. Vnde math̓. v. Quiſolem ſuuꝫ orrri facitſuꝑ bonos et malos. ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos et iniuſtosGuūſſa. ctiQuod verbū exponit̉ quinqꝫ modis. ¶ Primo ſicẜm augu. ibidem: Non ſolū dixit. qui facit orui ſolem. ſed addidit ſuū. ſcꝫ quem ip̄e fecit. ex quo ammonem̉ qͣꝫta liberalitato ex p̄cepto dei p̄ſtare debemus que non creamꝰ ſed ex muneribꝰ eius accepinus: ¶ Secūdo modo augꝰ. ad vnicenciū ſic exponit. Sed ſicut iſta dona eius laudamꝰ. ita etiaꝫflagella eius in eos quos diligit cogitemꝰ. Vndenon omnis qui parcit amicus eſt. nec omnis qͥ perberat inimicus: Et ſubdit. Melius eſt em̄ cū ſeueritate dilige̓ qͣꝫ cū lenitate deciꝑe ¶ Tercio mō chriſoſt. ſuꝑ math̓. ibidem exponit ſic dicens ¶ Cauteautem dixit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos: qꝛ omnia bona deus non ꝓpter omēs dat. ſed ꝓpter ſanctos.ſicut et flagella ꝓpter peccatores. ſed in bonis nonſeꝑat peccatores a iuſtis ne deſperēt. nec in malisſeꝑat iuſtos a peccatoribꝰ ne glorient̉. Maxīe cuꝫmalis bona non proſint que male viuentes ad p̄iūdiciū ſtu p̄cipiunt. nec bonis mala nocent: ſed magis proſūt ad iuſticie lucrū ¶ Quarto modo augu. in libro de ciuitate dei huiuſmodi ratōnē aſſignat dicens. Nam bonus tꝑalibus bonis non extolliter nec malis frangit̉. Malꝰ aūt ideo huiuſmodiinfelicitate punit̉. qꝛ felicitate corrumpit̉. ¶ Quito modo augꝰ. exponit ibidem dicens. Vel ideo iſtatꝑalia bona et mala vtriſqꝫ voluit deus eſſe communia. vt nec bona cupidiꝰ appetant̉ quemali habere cernūtur. nec mala turpiter euitent̉ quibꝰ etiam boni afficuit̉. Hec omnia adducit bea. thomasin euangelio cōtinuo ſūꝑ̇ math̓. ad expoſitōneꝫ pͥdicte autoritatis. Qui ſolem ſuum ⁊cͣ. math̓: v.¶ Secūdo modo ſpūſſanctus eſt bonus peccantibus non infligendo ſupplicia. Ecͣci. xxiiij. Spiritꝰmeus ſuper mel dulcis. Quod intelligit̉ duobusmod̓: Primo em̄ ſpūſſanctus eſt dulcis. non dando peccatoribꝰ penarū amaritudine vt merentur.Gen̄. j. Spūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs. id ē ſuꝑ aīaspeccatrices. non inferēdo ſupplicia. ſꝫ ſua bn̄ficia.Re expoſitōꝫ hꝰ infra. trinitas. ca. xxxj ¶ Scd̓oſpūſſanctꝰ ēdulcis effectiue. ſcꝫ in peīs dulcedineconferendo. Vn̄ bern̄. in ſermone lxxiij. ſic dicit.Ꝙ qͥdquid amarū videtur vnctio ſpūſſancti dulcefacit. quod ſic on̄dit. Moleſtus eſt qn̄qꝫ pn̄ie laborcorꝑis afflictio gͣuis. abſtinentia oneroſa. in pſamis et in vigilijs dormitat aīa nr̄a p̄ tedio. Et qͣreReddit ratōnem dicens. Non ob aliud ſane qͣꝫ ꝓpter inopiam ſpūs. Ille em̄ ſi adeſſet facerēt laboreꝫatqꝫ pn̄iam nr̄am non ſolū non laborioſaꝫ ſiue moleſtam. ſed etiam deſiderabileꝫ et delectabilē. Adeoem̄ dulcis eſt ꝙ mortem facit dulciſſimā et ſuauiſſimam. Et ſuibdit bern̄. ibidē. Spūs domini bonusſanctus. rectus. tuſtus. dulcis. fortis. infirma roborans. aſpera planans. corda purificans. quidquid in hoc ſeculo nequā difficile videt̉ et anguſtūleue facit et latū. opprobrium gaudiuꝫ iudicat. deſpectōnem exaltatōneꝫ p̄ſuadet. Hec bernͣ. vbi ſtpͣ. ¶ Tercio ſpūſſanctus eſt bonꝰ peccantibus in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten