In pͣs. Vt quid dereliquiſti me. non tn̄ finaliter.¶ Tercio dicit ꝙ nullus inuocans ex fide eſt deſpectus. Vnde ſubiungit. vel quis inuocauit illuꝫ ſcꝫintus ex corde vocauit fideliter humiliter et ꝑſeueranter dep̄cando. et deſpexit eum non exaudiendoq. d. nullus. In p̄s. Prope eſt dominus omnibꝰ inuocantibus eum Licet em̄ crede ſit prius qͣꝫ ſꝑare⁊ dilige̓. tn̄ inuocare ex fide poſterius eſt qͣꝫ ſperare et diligere. Cuius ratō eſt. qꝛ nō pctitur aliquidex fide niſi ſit ſpes habendi et diligatur. et ideo vltimo ponitur fides et pͥmo ſpes et ſecūdo caritas.vt patet in verbis premiſſis ecͣci. ij. Hec dominushugo in poſtilla ibidem:¶ Ꝙ hoc nomen ſpūs dicitur ꝓpter qͣtuor ratō.ries. et addit̉ ſanctus duplici ratōne. Ta. j.Pirituſſanctus. ¶ Circa ſpiritumſanctū cōſideranda ſūt triaſignificatō nomīs. perfectō mūneris. productō operis. ¶ Primo circa ſpm̄ſanctum conſideranda eſt ſignatō nominis. Nāhoc nomen ſpūs dicitur ꝓpter qͣtuor ratōnes. ſcꝫꝓpter nature ſubtilitatem. mimaterialitatem. ꝓprietatem. cauſalitatem vel vtilitatē. ¶ Primo dico ꝙ hoc nomer ſpūs eſt inuentum ad ſignanduꝫalicuiꝰ nature ſubtilitatem. Vnde dr̄ tam de rebꝰcorporeis qͣꝫ in corporeis. Verbigr̄a. Aer em̄ ſpūsdicitur propter ſubtilitatem. ⁊ ex inde attractō acris dicit̉ inſpiratō. et expulſio aeris dicit̉ reſpiratio. Similiter ventus dicit̉ ſpūs propter ſubtilita.tem. Similiter ſubtiliſſimi vapores per quos virtutes anime in partes corporis diffundūtur dicūtur ſpūs. Et ſimiliter in corporea propter ſui ſubtilitatem dicūtur ſpūs. ſicut dicimus deum ſpm etangelum et animam ¶ Secundo hoc nomen ſpiritus dicitur ꝓpter mimaterialitate. quod ſic patetSi em̄ ſpūs dicit̉ propter nature ſubtilitatem. ſb̓tilitas aūt dicit̉ propter mimaterialitatē id eſt ꝓpter remotōnem a materialitatē. Vn̄ ea que hab̓ētmultū de materia vocamus groſſa. ſicut terraꝫ. etea que hn̄t minus de materia vocamꝰ ſubtilia. ſic̄aerem et ignem. Vnde cū remoueri a materia magis ſit in incorporeis et maxime in deo qͣꝫ in rebuscorporeis. Et ẜm hoc dico. ꝙ ſpūs inqͣꝫtum nominat ſb̓tilitatem nature cōmune eſt tribꝰ perſonis.¶ Tercō dr̄ ſpūs ꝓpter ꝓprietatē. Nam ſpūs dr̄ aſpiratōne. vel actiua et ſic eſt propriū patri et filiovel a ſpiratōne paſſiua et ſic eſt propriū ſpūiſanctoAppropriatur aūt ſpūs ſpecialiter ratōne ſpūalitatis ſpūiſancto duplici ratōne. ¶ Primo ratōne operatōnis. inqͣꝫtum ꝑ ſpm̄ſſanctum et ꝑ dona eiustrahimur in participatōnem diuine ſpūalitatis.inqͣꝫtū a tꝑalibꝰ remouem̉. Vn̄ contēptores tꝑalium ſpūales dicunt̉. Secūdo ratōe vnionis. Nā amante et amatū dicimꝰ in ſpū vniri. qd̓ patet. Dicimus em̄ duos hoīes amātes ſe mutuo et concordes eſſe vniꝰ ſpūs vel conſpiratos. ſic etiā dicimꝰnuſſuicteos eſſe vnū cor et vnā aīam. Vnde ricardus in libro de trinitate ſic ait. Illi dicunt̉ vnū hr̄e ſpirituꝫet vno ſpū incedere quibus ineſt vnū conſilium.idem propoſitū. qui idem amant. idem affectant:pari voto deſiderant. ſicut dr̄. ix. ethi. ꝙ propriū amicorū eſt vnā animam in duobꝰ corporibꝰ eſſe. ſꝫſpūſſanctus eſt amor patris et filij quo ſe diliguntgͦ ſpūſſanctꝰ propt̓ iſtas duas ratōes merito ſpecialiter nominat̉ ſpūs. Adiungit̉ aūt conuenient̓ſpūalitati ſanctitas. Et dicit̉ ſpūſſanctus dupliciratōne ¶ Prima eſt. vt excludat omnē defectum.Sicut em̄ dicit dioniſius. xij. capi. de diuinis nōminibꝰ. Sanctitas eſt ab omni immūdicia libera ⁊perfecta imimaculata mūdicia. et ideo cōuenienterſanctitas ſpūalitati adiungit̉. qꝛ ſanctitas amaterialitate ſeꝑatōnem dicit. vt ſic ꝑ ſpūalitatem deſignet̉ ſeꝑatio a materia. et ꝑ ſanctitatem a defectibꝰ materialibꝰ ¶ Secūda ratō eſt vt includat mōdum volūtatis rectū. Nam aliter ſe habꝫ in oꝑe nature et aliter in oꝑe volūtatis. qꝛ in opere natu̓e n̄eſt inuenire rectum. Cuius rato eſt: qꝛ natura ſꝑoꝑatur eodem modo. ſꝫ in opere volūtatis eſt inuonire rectū et non rectum. qꝛ voluntas non ſempereodem modo operat̉. et ideo cōuenient̓ ſāctitas q̄rectitudinem volūtatis importat adiungit̉ ꝓceſſion amoris et non gnatōni que eſt opus nature.Pec bea. tho. pͥmo ſcrip. ſen. diſt. xiiij. arti. iiij. v.tꝝ porſona que procedit vt amor proprie dicaturſpūſſanctus. in cor. ſolū. et in ſolū. iiij. arguinenti¶ Ꝙ ſpūſſanctus eſt nomen tercie perſone in diuinis duplici ratōne.¶ Ca. ijI vero aliter vis procedere dicas. ꝙ ſpirituſſanctus eſt proprium nomen tercieperſone in diuiiuis. quod patet vel pt̄ ꝓbari dupliciratōne. ¶ Primo ratōne cōmuniōīsſic. Quod eſt cōmune duobꝰ appropriat̉ tercie p̄ſone. ſed hoc nomen et ſpūs et ſanctus vtrūqꝫ eſtcommune duabꝰ ꝑſonis. ſcꝫ patri et filio. gͦ appropriatur tercie perſone. Vnde augꝰ. xv. de trinitate ſic dicit. Quod commune eſt ambobus id vocatur proprie quod ambo cōmuniter. VerbigratiaNam pater eſt ſpūs et filius eſt ſpūs. pater eſt ſāctus et filius eſt ſanctus. gͦ tercia perſona vocaturſpūſſanctꝰ quod ambobꝰ cōuenit. ¶ Secūdo ratōne proprie ſignatōnis. Nam hoc nomen ſpūs ī re.bus corporeis impulſione ⁊ motōne quādā ſignare videt̉. Vn̄ flatū ⁊ ventū ſpm̄ noīamꝰ. Eſt autēꝓpriū amoris ꝙ moueat et impellat volūtateꝫ amātis in amatū: Et qꝛ ſpūs eſt amor pr̄is et filij. ideoconuenienter ſpūs nominatur. Additur aūt ſpūſſanctus duplici ratōne. Prima eſt propter ꝓcedendi modum. Namini nobis modus gn̓atōisqcorporalis. ſed in diuinis proceſſus amoris eſt ſpiritualis. et quia tercia ꝑſona procedit per moduꝫamoris. vt patebit infra capi. x ideo cōuenienterſpūſſanctꝰ noīat̉. Secūda rō ē ꝓpt̓ effectū. qꝛ amor qui eſt donū dei facit nos ſpūales et ſanctos.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten