Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

MxrbNā cōgriū eſt vt homini operanti ẜm ſtiā virtutēdeus ẜm ſue virtutis excellentiam recompenſet.Secūdo modo opera noſtra pn̄t conſiderari ꝓutꝓcedunt ex ſpūſſancti gr̄a. et tunc de ꝯdigno merentur vitam eternā. eoꝙ opus noſtrū efficaciaꝫhabet ex parte deimouentis qui eſt infinite v̓tutisPec bea. tho. pͥma. ſcd̓e. q. cxiiij. arti. iij. in cor. ꝙVnde augꝰ. inlibro de libero arbitrio ſic dicit. Dous auctor eſt meriti qui et volūtatem applicat opiet opus applicat volūtati. Et bern̄. ſuꝑ canti. ſic dicit. Hoc totum hominis meritū ſi totam ſpem ponit in eo qui totū ſaluū fecit. ſufficit ad meritū ſcire ꝙ non ſufficiant merita ſed potius dei gratia.Vnde p̄fectus non confidit &e ſiis meritis vt ſuntopera ſua. ſꝫ vt ſūt diuine gr̄e oꝑa. Ita dicebat apoſtolꝰ pͥme ad coꝝ. xv. Gratia dei ſū id quod ſū Tercia cauſa efficiens vt coadiuuans ad futuram beatitudinē cōſequendā eſt alterius oratō deuota. Nulli em̄ licet ſperare de aliquo homine velde aliqua creatura ſicut de agente ſecūdario et inſtrumentali p̄ quod aliquis adiuuat̉ ad quecunqꝫbona conſequenda in beatitudinē ordinata Et hocmodo nos ad ſanctos conuertimꝰ et ab hominibꝰaliqua petimꝰ. et vituꝑant̉ illi de quibꝰ aliquis nōpōteſt confidere ad auxiliū ferendū. Hec bea. thoſcd̓a. ſcd̓e. q. xvij. arti. iiij. in cor. q. iuixta finem. Quarta cauſa efficiens vt conſilians eſt exhortatio vel niſtructio vel eruditio fraterna. Nam vtdicit apoſtolus. prime ad eoꝝ. iij. Cooꝑatores eidei ſiimus Adiuuamꝰ em̄ deū ad ordinandū alioſin futurā beatitudinem. non ꝓpter defectū virtutiſeius cū virtus eius ſit infinita. ſed inqͣꝫtum deꝰ ſuam ꝑ nos exequit̉ actōneꝫ. ſicut dn̄s ꝑ ſeruū et agens pͥncipale ꝑ inſtrumentale. Eſt tn̄ dr̄a inter agens creatū et increatū. qꝛ agens creatū cum ſitlimitate et finite v̓tutis ſic requirit inſtrumentū qd̓ſine ip̄o non poteſt agere. agens aūt increatū qͣle eſt deꝰ cum ſit infinite virtutis ſine cauſa mediapoteſt agere ꝑ ſeip̄m. Agit tn̄ multa ꝑ cauſas medias. et hoc ſpecialiter propt̓ tres ratōnes Prīaeſt propter mūdi decorem. Nam decor vel pulcritudo mundi in hoc conſiſtit. ꝙ quedaꝫ ſūt alioꝝ cauſe. quedam vero ſunt effectus. vt patet. Secundā ratio eſt propter dei ꝑfectōnem. Vlam cū deusſit bonitatis infinite ſtam bonitatem voluit rebuscreatis cōmunicare qͣꝫtum ad hoc ꝙ eſſent alioruꝫcauſe. Tercia ratō eſt propter noſtri inſtructōꝫSicut em̄ in naturalibꝰ apparet ꝙ ſol non ſolū eſtlucidus in ſe ſed etiā alijs eſt cauſa lumis. et ignisnon ſolū in ſe eſt calidus ſed etiam alijs eſt cauſacaloris Sic nos nō ſolū debemꝰ eſſe cauſa ſecūdaria et inſtrumentalis beatitudinis acquirende ī nobis. ſed etiā alijs. Iacobi. v. Qui conuerti feceritpeccatorem ab errore vie ſue ſaluabit aīam ſuam amortē. Super quo verbo bern̄. ſic dicit. Qui errātem corrigit ꝑ hoc ampliora gaudia vite celeſtis ſibi acquirit.2 Ꝙ ſpēs non fuit in xp̄o nec iangelis nec in beatis in patria nec in damnatis. ſed in viatoribus īpatribo in limbo ⁊ purgatorio.Ca. iiij.Ecundo principaliter circa ſpem conſideranda eſt poſſibilitas inherentie. Nonem̄ ſpēs potuit eſſe in chriſto neqꝫ in beatis neqꝫ in damnatis. ſed ſolū in viatoribꝰ. ſicut inpatribꝰ qui erant in limbo. et ī animabo que ſunt inpurgatorio. et in hominibꝰ qui ſunt in mundo.Primo dico ꝙ ſpes non fuit ī chriſto. quod ꝓbotali ratōne. Chriſtus ſimul fuit comp̄henſor et viotor. ſed neutro mō fuit in eo ſpēs. gͦ ⁊cͣ. minorē ſicꝓbo. Et primo ꝙ ſpes non fuit in chriſto inqͣꝫtumerat comp̄henſor tali ratōne. Spes eſt de non viſis. vt dicit apo. ad romͣ: viij. ſed xp̄us ſemꝑ actufruebatur viſione diuina. gͦ ⁊cͣ. Secūdo ſpes nōerat in chriſto inqͣꝫtum erat viator. Cuius ratio ēqꝛ licꝫ xp̄us expectaret aliquid quod non habebatſcꝫ gloriam impaſſibilitatis et immortalitatis. nontn̄ habuit v̓tutem ſpei. que non reſpicit gloriā corporis ſicut pͥncipale obiectū ſed potius fruitōnemdiuinam. Sed forte arguēs in oppoſitū. ſcꝫ ꝙſpēs fuit in xp̄o. qꝛ in pͣs. dicit̉. in te dn̄e ſperauiet exponit̉ īꝑſona chriſti. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo duobꝰ modis. Primo modo. ꝙ ibi ſpēs ſumit̉ pro expectatōne pͥmij accidentalis dei q̄ proprie nō eſt ſpēs quehabꝫ deū pro obiecto. Secūdo mō. qꝛ gloria corporis q̄ ſibi deerat. ſcꝫ gloria impaſſibilitatis et immortalitatis non eſt principale in beatitudinē. Pecbea. tho. iij. ſcrip. ſen. diſt. xxvi. de ſpe ꝓut eſt vitus. arti. v. in cor. q. ⁊ in ſolū. argū. Et iteꝝ ſcd̓aſcd̓e. q. xviij. arti. ij. in ſolu. j. argū. Secundodieo ꝙ angeliet beati non hn̄t ſpem. quod proboduplici ratōne. Prima ratō eſt talis. Spes noreſt de viſis ſed de non viſis. vt ſtipͣ ꝑ apo. patet. ſꝫangeli et beati continue facie ad faciem vident deuꝫgͦ ⁊cͣ. Secunda ratō eſt talis. Si angeli et beatihabent ſpēꝫ: aut hn̄t ſpem de bono quod expectātalijs. aut debono quod expectāt ſibi. Primo enimmodo angeli et beati non hn̄t ſpeꝫ de bono quod expectant alijs. Cuius ratō eſt. qꝛ licet ſperent alijsbeatitudinem. non tn̄ virtute ſpei. ſed magis caritatis ex amore. ſicut ille qui habꝫ caritatem dei exeadem caritate diligit ꝓximū. ſcd̓a. ſcd̓e. vbi ſupͣin ſolū. iij. argū. Secūdo modo ſcꝫ de bono quodbeati expectant ſibi etiam ſpem non hn̄t. Cuius ratio eſt. qꝛ ſpēs non eſt de habitis. ſed angeliet beti habent deū. gͦ ⁊cͣ. Sed forte arguēs et dices:ꝙ licet angeliet beati non expectent bonū quod habent. expectant tn̄ continuatōnem boni quod hn̄tUne ſicut nos expectamus ꝑ ſpeꝫ beatitudīs adeptōnem. ita beati expectant beatitudinis continuatōnem. Nam certitudo de continuatōne eſt de eſſetia beatitudinis. Rn̄deo et dico ꝙ beatiqui fruunt̉deo efficiuntur quodāmodo participes diuine eternitatis. que cū omne tempus excedat non diuerſificatur ꝑ pn̄s p̄teritū et futurū ſicut tempus faci