Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Dafiſfachomla que ex ſola liberalitate diuina donant̉ nobis.nullus ex debito poteſt acquirere niſi per caritatēad deū. ſed bona omnianon ſolū celeſtia et eterna ſꝫctiam corꝑalia deus ex mera bonitate et liberalitateſua largitur nobis. gͦ omnis nr̄a ſatiſfactō et oꝑatio extra caritatem facta nullius boni eſt meritoriaIbidem. q. iiij: in cor. q. Quarta ratō quare ſa.tiſfactio in peccato mortali facta nulliꝰ boni ꝓprieeſt meritoria eſt. qꝛ caret diuina cōplacentia. et formo ſic ratōneꝫ. Nulla ſatiſfactio nec aliqua noſtraoꝑatō poteſt eſſe meritoria niſi ſit deo accepta. ſednon pt̄ eſſe accepta deo niſi caritate ſit informata.cum gͦ ſatiſfactio facta in peccato mortali caritatenon ſit informata et ꝑ ꝯſequers nō ſit deo acceptanulliꝰ boni eſt meritoria. Ibidem. q. iij. argū. contra. ij. Et formant̉ he qͣtuor ratōnes ꝑ locum a minori tali ratōne. Qui non meret̉ bonū temporalenon meret̉ bonū eternale. ſed ſatiſfactio in pecca.to mortali non eſt meritoria boni tꝑalis. quod patet ꝑ augu. qui dicit. ꝙ peccator non eſt dignꝰ pane quo veſcit̉. nomine aūt panis intelligit̉ ſubſtātia corꝑalis. gͦ non eſt dignꝰ pane celeſti. ſcꝫ bonoeternali. Ibidem. q. iiij. argū. contra. j. Ad maiorem tn̄ euidentia p̄dictorū nota hic tria. Primū eſt. ꝙ opus quodcūqꝫ bonū ex parte noſtra nͥmeret̉ de condigno vitā eternā. Opus aūt maluꝫde condigno meret̉ penam eternā. Ratō aūt huiꝰeſt. qꝛ omne bonū eſt in nobis ex ꝑte dei. qui ꝯfertbono quod agimus efficaciam et virtutem de condigno merendi vitā eternam. Malū aūt quod ē innobis et quod agimꝰ non eſt ex parte dei ſed ex ꝑte volūitatis praue. que de condigno meret̉ penameternā. Ibidem. arti. iij. q. iiij. in ſolū. j. argū. ꝑ totum. Secūdū eſt. ꝙ ſatiſfactō in peccato mortali facta. etſi de condigno nullū bonū meret̉. ſic̄ patet ſipͣ immediate qͣtuor vel qͥnqꝫ ratōnibꝰ. tn̄ de ꝯgruo ſatiſfactō facta in pc̄tō mortali p̄cipue valetad tria. Primo valet ad boni tꝑalis conſecutōneꝫSecūdo ad gr̄e celeſtis diſpoſitōnem. Tercio adomnis boni oꝑis aſſuefactōnem. Ratio aūt iſtorūtriū eſt iſta. qꝛ congruū eſt ex parte dei vt vbicūqꝫdiſpoſitōnem inuenit ꝑfectōnem adijciat. Ibidemarti. iij. q. iiij. in cor. q. iijxta finem. Terciū eſt. ꝙſatiſfactio facta in pc̄to mortali non valet ad tria.ſcꝫ ad pene eterne vitatōnem. ad pene eterne liberatōriem. ad pene eterne mitigatōnem. ſed valꝫ adculpe impeditōnem. Primo dico ꝙ ſatiſfactio inpctō mortali facta nō valet ad pene et̓ne vitatōꝫeoꝙ talis ſatiſfactio non tuuat hominē ne damnet̉Vecūdo non valet ad pene eterne liberatōnem. qꝛſiullus liberat̉ a penia niſi ſit abſolutꝰ a culpa. In iternio aūt non eſt redemptō aliqua culpe. gͦ nec perconſequens pene. Tercio non valet ad eterne penemitigatōnem. Cuius ratō eſt. qꝛ vbi non diminuitur culpa non mitigat̉ pena. et ſic eſt in inferno.Quarto ſatiſfactio facta in peccato mortali valetA pene eterne impeditōnē. Impedit em̄ ſatiſfactōtalis facta ī peccato mortali meritū pēne tribꝰ mōdis. Primo. qꝛ homo qui huiuſmodi oꝑa in peccato mortali facit. euadit omiſſionis reatū. Secūdoqꝛ talis excludit contemptū. Vlam huiuſmodi oꝑahominē aliquo modo ad bonū diſponūt. vt homoex minori contemptū peccet. Tercio. qꝛ huiuſmodi oꝑa retrahūt a multis peccatis. Ibidem. q. v.in cor. q. ꝑ totun. Re. ſupͣ. oꝑa in peccato mortali facta ad que valent.Ꝙ ſatiſfactō debꝫ fieri ꝑ oꝑapenalia vel afflictiua. Ca. vj.Varto et vltimo principaliter circa ſatiſA factōnem conſideranda eſt recompenſatōnis qualitas. Oportet em̄ ꝙ ſatiſfactio propeccatis fiat ꝑ opera penalia vel afflictiua. Hoc autem ꝓbo qͣtuor ratōnibꝰ. ſcꝫ ratōne adequatōis. cūratōnis. ſubtractōnis. p̄ſeruatōnis. Primo ratōne adequatōnis. ſic. Ver ſatiſfactōnem reconipenſat̉ offenſa dei. ſed recompenſatō diuine offenſe fit ſuſtinendo penā. Ita dicit grego. Iuſtū eſt vtpeccator tanto maiorā ſibi inferat lamenta ꝑ penitentiam. qͣꝫto maiora ſibi itulit damna ꝑ culpam.Hec bea. tho. qͣrto. ſcrip. ſen. diſt. xv. arti. iiij. q.j. argū. contra. j. Vbi nota ꝙ recōpenſatō offenſe p̄terite per penā poteſt fieri vel ab alio qui nonoffendit: vel ab eo qui offendit. Primo gͦ qn̄ ſatiſ.factio vel recompenſatō fit ab alio qui non offen.dit. ſcꝫ a iudice. tunc talis recompenſatō offenſe ppenam magis habꝫ ratōnem vindicatōnis qͣꝫ ſatiſfactōnis. Secūdo qn̄ talis recōpenſatō fit ab ipſoqui offendit. tunc ratōnem ſatiſfactōnis habet.Vnde ſi flagella que ꝓ peccatis a deo infligunturacceptant̉ a peccatore vtens eis patient̓ ad purgatōnem pc̄torum ſiorū. tunc flagella talia ratōnem ſatiſfactōnis pct̄orum accipiūt. Si vero talibꝰ flagellis a deo inflictis ꝑ impatientia peccatordiſſentiat et contradicat. tunc non hn̄t ratōneꝫ ſatiſfactōnis ſed vindicatōnis. Ibidem. q. ij. in cor.q. ꝑ totum. Secūdo oportꝫ ꝙ ſatiſfactō fiat ꝑoꝑa penalia ratōne curatōnis. et formo ſic ratōnēPer ſatiſfactōneꝫ oportet vulnus peccati recte ſanari. ſed pene ſūt pc̄torū medicine. vt dicit ph̓usin. ij. ethi. gͦ ⁊cͣ. Ibideꝫ. q. ij. argū. contra. Re. ſi¬tpra. penitentia in fine. ſcꝫ quot modis pena que īſatiſfactōe aſſumitur eſt medicina pct̄orum de varietate medicinarū. Tercio oportet ꝙ ſatiſfactōꝑ opera penalia fiat ratōe ſubtractōis. Et formoſic ratōnem. Sicut em̄ iuſticia humana exigit vt īrecompenſatōne offenſe ſubtrahat̉ ei qui plus iuſto accepit. et detur vel reſtituat̉ ei cui eſt iniuſte ſb̓tractū. ita iuſticia diuina exigit vt reſtituat̉ id qd̓eſt deo a peccatore inuuſte ſubtractū. et ſubtrahatur a peccatorē ex recōpenſatōne offenſe illud bonū cuius ſubtractō eſt ſibi penoſa. Qmͣuis autēdeo ex parte ſua nihil ſubtrahi poſſit. tn̄ peccatorqͣꝫtum in ipſo eſt peccando aliquid ſubtrahit deo.ſcꝫ honorem debituꝫ deo. ⁊ ideo ad hoc ꝙ peccatorſatiſfaciat deo oportet ꝙ ei .ſ. pct̄ori aliqͥd ſb̓tͣ hat̉