Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

gͦ ſatiſfactō in peccato mortalifacta cū careat dei gͣtia aliud curare non poteſt. Hec bea. tho. qͣr. ſcripſent̉. diſt. xv. arti. iij. q. j. argu. contra. ij. SSecūda ratō ē. qꝛ ſatiſfactō de vno peccato ſine aliofacta non tollit offenſam. Et formatur ſic. Per ſatiſfactōnem tollit̉ offenſa dei. ſed impoſſibile eſt ꝙhomo peccator tollat offenſam dei ſi ſatiſfaciat dev̓no peccato retento alio. ſic nec homini ſatiſface̓tqͥ ꝓ alapa ei data ſe ei proſternet et aliā ſimul daret. gͦ ⁊cͣ. Ibideꝫ arti. iij. q. j. ī cor. q. in fine Tercia ratō eſt. qꝛ talis ſatiſfactio ſcꝫ de vno peccatoſine alio facta excludit vel impedit amiciciam. Nōſolum em̄ apud deū ſed etiam apud homines hoc ēcertum ꝙ nunqͣꝫ poteſt fieri de offenſa commiſſa ſatiſfactio ſi aliquid ſit quod amicicie reſtitutōnē impediat. ſed quodlibet peccatū mortale impedit amiciciaꝫ caritatis hominis ad deum. gͦ. ⁊cͣ. Ibidem incor. q. in medio. Ad cuiꝰ euidentiam nota tria Primū eſt. ꝙ aliter ſe habet in obligatōne debitiad hominem et aliter in obligatōne vel ſatiſfactōepeccati apud deum. Nam in obligatōe debiti corporalis. ſcꝫ pecunie vel huiuſmodi non exigit̉ niſiꝙ equalitas iuſticie obſeruetur. que eſt ꝙ debitumexoluat̉. quod quidem debitū de vno ſine alio poteſt ſolui. Sꝫ in obligatōne qua homo obligaturdeo ratōne peccati. oportet ꝙ nō ſolū pena ſuſtineatur in recompenſatōne culpe ſed etiaꝫ ꝙ amiciciareſtituat̉. quod non poteſt facere ille qͥ de vno peccato ſatiſfacit et nō de alio. Ita ꝙ in ſatiſfactōne oportet ꝙ ſint hec duo. ſcꝫ equalitas pene et equalitas amicicie. Ibidem in ſolū. ij. argū. ꝑ totū Secūdum eſt. ꝙ aliter ſe habet in commiſſione peccati et aliter in remiſſione peccati. Nam in commiſſione pct̄i ita ſe habꝫ ꝙ vnū ſine alio pt̄ cōmitti Cuius ratō eſt. qꝛ peccata ad inuicem non ſūt cōnexaet ideo v̓nus peccator poteſt peccare in vno peccato ⁊ non in alio. Sꝫ in remiſſione peccati ita eſt ꝙremiſſiōes diuerſorū peccatorū ad inūicem ſūt cōnexe. Vnde vnū peccatū ſine alio remitti non poteſt. Et qꝛ ſatiſfactio fit vel ordinat̉ ad peccatorumremiſſiōꝫ. ideo optꝫ ꝙ de pct̄is oībꝰ ſatiſfaciat. vn̄ſatiſfactō de vno ſine alio nihil prodeſt. Ibidem inſolū .j. argū. Terciū eſt. ꝙ ille qui vnū peccatū retinet et ſic de alijs penitentiā facit non ſatiſfacit deo. tūqꝛ peccatū non excludit quod ſuo pondead aliud trahit ẜm grego. tū qꝛ cauſas peccatoruꝫnon abſcindit. que duo ad ſatiſfactōnem p̄fectamrequirūtur. ſcꝫ peccata vitare et cauſas peccatoꝝabſcindere. vt patet ex diffinitōne ſatiſfactōnis pͥmo capi. p̄cedenti. Ibidem in ſolū. iij. argu. Ꝙ ſatiſfactio non debet eſſe interrupta per peccatu.Ca. iiij.fieri nec eſt deo accepta quando eſt interEcundo dico ꝙ ſatiſfactō nō poteſt recterupta. Vnde non poteſt homo digne ſatiſfacere deo de peccatis prius per contritōnem et cōfeſſionem ſibi dimiſſis poſtqmͣ cecidit in peccatumGaſiſfacoHoc aūt probo triplici ratōne. Prima eſt. quia ta.lis ſatiſfactō caret diuina dilectōne. Secūda ē. qꝫcaret integra recompenſatōe. Tercia eſt. qꝛ caretſincera intentōne. Primo dico. ꝙ ſatiſfactō ingratia facta et per ſequens peccatū mortificata nōvalet nec eſt deo accepta. eo ꝙ talis ſatiſfactō carꝫdiuina dilectōne. Et formo ſic ratōnem. Virtꝰ ſatiffactōnis eſt delere peccata quod fit per caritatēque vniuerſa delicta operit. vt dicit̉ ꝓuer. x. ſedſatiſfactio de peccatis prius ꝑ contritōnem et cōfeſſionem dimiſſis per ſequens peccatū mortale nonfit in caritate. gͦ ſuam virtutem non habꝫ. Hec betho. qͣrto ſcripto ſent̉. diſt. xv. arti. iij. q. ij. argucontͣ. j. Et confirmat̉ predicta ratō hoc exemploNam precipuū et principale opus in ſatiſfactōneeſt elemoſina. ſed elemoſina extra caritatem factanon valet. ſicut patet pͥme ad coꝝ. xiij. Si diſtribuero in vſus pauperū ⁊cͣ. gͦ et ſatiſfactio. Ibidēargū. contra. ij. Secūdo ſatiſfactio in gratia facta et ꝑ peccatuꝫ mortale ſequens mortificata nonvalet. nec eſt deo accepta. quia caret integra recōpenſatōne. Et formo ſic ratōnem. In ſatiſfactōneſunt tria bona. Eſt em̄ ſatiſfactio recompenſatō iniurie. remiſſio offenſe. reſtitutio amicicie. ſed hectria in tali ſatiſfactōe nō fiūt. gͦ ⁊cͣ. ibidem in cor. ꝙ Tercio ſatiſfactō non valet nec eſt deo acceptaqꝛ caret ſincera intentōne. Nam ex intentōne penitentis actus efficaciam habet. Vnde ſicut actꝰ penitentis et ſatiſfacientis in principio quando eratin caritate anteqͣꝫ caderet inſequens peccatum excaritate efficaciam habebat. ita ꝑ ſequens peccatūilla intentō interrupta eſt et corupta. et ideo nondat virtutem aliquam operibus poſt peccatum factis. Ibidem in ſolū. iij. argumenti. Ꝙ ſatiſfactio non eſt meritoria quando finit̉ inCa. v.peccato mortali.Ercio dico ꝙ ſatiſfactio debita non poteſtfieri de peccatis nec eſt meritoria alicuiꝰboni eternalis vel etiā temꝑalis qn̄ eſt infecta crimine. ſcꝫ quando fit ī peccato mortali. Hocaūt probo quatuor ratōibus. ſcꝫ qꝛ talis ſatiſfactōcaret vita. eſſentia. amicicia. complacentia. Prima ratō quare ſatiſfactio in peccato mortali factanulliꝰ boni eſt meritoria ē. qꝛ caret vita. Et formoeā ſic. Sicut em̄ res mortua ſe habꝫ ad actū ita ſatiſfactō in pc̄tō mortali facta ſe habꝫ ad meritū. ſꝫres mortua qͣꝫtum eſt ex ſe nil oꝑat̉. gͦ ſatiſfactō inpct̄o mortali facta nullū bonū meret̉. Vec b. t. qͣrſcri. ſē. di. xv. art̉. iij q. iiij. arg̓. ꝯtͣ. j. Secūdaratō qͣre ſatiſfactō facta m pct̄o mortali nulliꝰ boīeſt meritoria eſt. qꝛ caret eſſentia. qd̓ ſic ꝓbo. Quinihil eſt non poteſt mereri. ſꝫ pc̄tor non habens caritatem nihil eſt ẜm eſſe ſpūale. vt patet ꝑ apoſto.lū. pͥma ad coꝝ. xiij. gͦ non poteſt aliquid mereri.Ibideꝫ. q. iiij. argū. contra. ij. Tercia ratō qͣreſatiſfactio facta in peccato mortali nullius boni eſtmeritoria eſt. quia caret amicicia. quod ſic probo.