Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

k. legiointentū cōſequendū. ſcꝫ ad finem religionis ⁊ nonque habꝫ conſtitutōnes vel obſeruantias artiorosſicut verbigr̄a. ad continentiam obſeruandā efficacius ordinatur inaceratō carnis per abſtinentiaꝫcibi et potu? que ad famoni et ſiti in ſpectant. qͣꝫ perſubtractōnem veſtiū que pertinent ad frigus et nuditatem. vel qͣꝫ per laborem aliquem. ſcd̓a. ſcd̓e. q.clxxxviij. arti. vj. in cor. ſoluū. et in ſolū. iij. argū. Ad cuuius euidentiam nota duo. Primū eſt ꝙſimmmūgrādū ꝑ̄fectōnis leret illa religio que ordinatur ad docendū vel p̄dicandū. Guius ratō eſt.qꝛ ſicut perfectiꝰ eſt illi minare et lucere. qͣꝫ lucereſolum et non illum inare. itamauuis eſt et ꝑfectius alijs contemplata tradere qͣꝫ contemplari ſolū. Secundū gͣdum p̄fectōnis tenet religio ordinata advitam contemplaliuā reſpectu religionis ordinate ad vitam actiua. Terciū et vltimū gradum perfectōnis tonet illa religio que occupatur circa actiones exteriores. Secundū eſt ꝙ vna ⁊ eadem religio eſt perfectior reſpectu vnus operis qmͣ reſpectū alterius. ſicut in religione ordinata ad vita actiuam potius eſt captiuos redimere qmͣ ho ſpitesrecipere. et in religione vite contemplaliuē potiꝰeſt oratō qmͣ lectio. vbi ſi pra arti. vj. in cor. q. De mutatōne r̄cligionis quoniēdo ſit tranſitusde vna ad aliam. Capi. iiij.Varto et vltimo principaliter circa religi¶Vbi nota talem diſtinctōnem de tranſituonem conſideranda eſt mutatō ordinis.clericorū ſeu religioſorum. Nam aliqn̄ eſt tranſitꝰde eccleſia ſeculari ad ſecularem. aliqn̄ de ſecularieccleſia ad regularem. alqn̄ de regulari ad ſecularem. aliquando de regulari eccleſia ad regularem:Primū eſt tranſitus de eccleſia ſeculari ad ſecularem. Et talis tranſitus ſeu mutatōnis poſſunt eſſequinqꝫ cauſe. ſcꝫ neceſſitas. vtilitas humilitas. cūpiditas. leuitas. Primo cm trāſit aliquis de eccleſia ſeculari ad ſeculare cauſa neceſſitatis. puta hoſtilitatis vel capliuitatis. et tunc neceſſitate ceſſante clericus pͥmam eccleſiam debet recupare. Se.cundo clericus traſit cauſa vtilitatis. eo ꝙ magispoteſt eſſe vtilis in ſecunda eccleſia qmͣ in prima. ettunc autoritate ſuperioris poteſt tranſire. Terciotranſit aliquis de eccleſia ſeculari cauſa humilitatis. puta cū de eccleſia ſeculari trāſit ad religionēet tunc non poteſt repetore pͥmam eccleſiaꝫ. nec debet redire ad ſeculū. Quarto tranſit cauſa cupiditatis ſiue ambitōnis. et tunc vtraqꝫ eccleſia careneſeū priuari debet. ſcꝫ habita. qꝛ eam ſiꝑbe contempſit. acquiſita ſeu habenda. quia eam auare cōcūpiuit. Sed tn̄ eccleſia poteſt eum repetere. non tn̄ad petitōnem cogetur redire. Quinto tranſit cauſa leuitatis. et tunc ideꝫ fieri debet quod in quartocaſii. Secūdo tranſit clericus de eccleſia ſecūlari ad regularem. et tunc ſi eſt ep̄us nō poteſt niſidn̄i pape pctita licentia et obtenta. Si aufē non ſitepiſcopus ſed ſub epiſcopo. tunc pt̄ petita licentiaetiam ſi non obtenta. vt dr̄ in decre. xix. q. ij. dueſūt leges Ꝙ licentia tranſeundi ad artiorem religionem negari non poteſt. etiam ſi priuilegiū habetlocus ille. ꝙ inde nullus tranſeat poſt profeſſioneꝫibi factam. ſcd̓a ſcd̓e. queſtione vltima arti. vij.Iercio eſt tranſitus de eccleſia regulari ad ſecula.rem. et tunc non poteſt tranſire. niſi ſit electus adAliquam prelaturam cui predicatōnis officium ſitannexum. Vbi nota ꝙ ec leſia ſecularis vel eſt epiſcopi vel eſt monaſterij. Si eſt epiſcopi. tunc monachꝰ poteſt ab epiſcopo preficiin eccleſia ſua cūconſenſi abbatis. vt dicit hūgu. bernardus et gāFredus. Si aūt eccleſia ſit monaſterij pleno iure.tunc poteſt monachus prefici auctoritate abbatiset conuentus. Vlunquā tamen abbas ad regendūeccleſias debet mittere monachos ſolitarios. Hecin ſūmima confeſſorū libro iij. de tranſitū clericorūtitulo. xxviij. q. ij. per totum. Quarto eſt tranſitus de eccleſia regulari ad regularem. puta quādo religioſiis tranſit de vna reuigione ad aliaꝫ. Ettunc dico ꝙ religioſus aūt tranſit ſine neceſſitatevel vtilitate. aut cum magna neceſſitatē. Si auteꝫtranſit abſqꝫ neceſſitate tunc dico. ꝙ hoc non eſtlaudabile propter duas cauſas. Prima eſt propt̓ſcandalum. Nam de tranſitū illius ad religionemaliam vt plurimū ſcandaliſantur illi quiin monaſterio relinquūtur. Secunda eſt propter profectūquia ceteris paribus plus proficit aliquis in religione inqua eſt conuerſatus. qmͣ in illa in qua noneſt aſſuetus. Si autem aliquis tranſit cauſa nece.ſſitatis. hoc laudabiliter poteſt facere. et precipuepropter tres cauſas. Prima eſt propter perfectō.nem. Secunda propter declinatōnem. Tercia ꝓpter paſſioneꝫ. Primo poteſt aliquis tranſire devna religione ad aliam ratōne perfectōnis. Namzelo excellentioris et perfectioris religionis poteſtreligioſis tranſire de vna religione ad aliā. Vbinota duo. Irimum eſt ꝙ perfectior religio vel perfectio religionis non attenditur ex artitudinē. ſedex diſcretōne. puta quia eſt conuenientior ad illunifinem aſſoquendum ad quem religio ordinatur.Require ſupra ex quibus attenditur grādus perfectōnis religionis. Secundū eſt ꝙ religioſus quivult tranſire de miniori ad maiorem religionem debet petere licentiam tranſeundi a ſuperiori quē ei negari non poteſt. dum tamen conſtat religionem illam eſſe perfectiorem. Secundo poteſt quis tranſire ratōne declinatōnis religionis. Cum enim religioſis videt ꝙ in religione perfectiori religioſi incipiunt remiſſius viuere. tunc laudabiliter tranſ.it religioſis a maiori religione ad innorem. ſi me.lius obſeruat̉. Sicut in collatōnibus patrū dicitabbas iohannes de ſeipſoꝙ a vitā ſolitaria in quaperfectus fuerat tranſit ad minorem. ſcilicet ad rereligionem eorum qui viunnt in ſocietate. eo ꝙ vita heremitica ceperat declinare et remiſſius obſeruari. hoc tamen caſu eſt diſpenſatio neceſſaria.