nde augꝰ in libro de operibꝰ monachoꝝ ſic dicitnos ſanctiores eſſe dicimꝰ qui a cōſpectu hominūceparti. nulli ad ſe p̄bent acceſſum. viuentes inmagna intentōne oratōnū. Tercio ꝓbo idem ratōne muneris ſic. Licet em in ſolitudine viuere ſit p̄ter naturā hominis qui eſt animalſociale. non tamen eſt p̄ter naturā diuine gr̄e. Ex quo talem ra.tōnem formo. Qui plus ꝑticipat de diuina gratiaIle eſt ꝑfectior. ſed homo viuens in ſolitudine nonex crudelitatē vt beſtie ſed ex diuino munere plusparticipat de diuina gr̄a. qd̓ patꝫ de iohāne baptiſta. qui repletus ſpū ſācto ex vtero matris ſue puer in deſerto erat. gͦ ⁊cͣ. ¶ Sed forte videt̉ ꝙ religio in ſocietate viuens ꝑfectior eſt religione viuētem ſolitudine triplici ratōe. ¶ Prima ē qꝛ ſic̄ dicitur ec̄ci. iiij. meluis eſt duos ſimuleſſe qmͣ vnū.reddit cauſam dicens. habent em̄ emolumenta ſocietatis ſue. Rn̄deo et dico. ꝙͣ qui ad ꝑfectōneꝫ tēdit indiget auxilio alioꝝ: et ideo melius eſt eſſe duos qͣꝫ vnū. eo ꝙ vnꝰ habꝫ ab alio auxiliū vel ſubleuatōnis. vel nutritōnis. vel ſpūalis calefactōis. qͦauxilio non indiget qui eſt ꝑfectus ſolitariā vitamducens. ¶ Secūda ratōne arguit̉ ſic. Nichil poteſt eſſe melius qͣꝫ ſocietas xp̄i. ſed xp̄us non videtur habitare cū ſolo ſed cū aſſociato. ita dr̄ math̓xviij. vbi fuerint duo vel tres congregati ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ ſicut deus habitat in corde eoꝝ quiex caritate deū et ſe inuicem diligūt. vt dicit̉ pͥmaioh̓. iiij. Quimanet in caritate ⁊cͣ. ita habitat ī corde contemplatōni diuiue vacantis. cui inſiſtit religioſus viuens in ſolitudine. ¶ Tercia ratōne ar.gues ſic. Inter omnia vota votū obedientie eſt magis acceptū. ſed iſtud non in ſolitudine ſed in ſocietate ẜuatur. Vnde iero. ad ruſticū monachū ſicdicit. Monachu in ſolitudine cito ſubripit ſuꝑbiadormit qn̄ vult. facit quod vult. Ecōtrario loq̄nsde co qui in ſocietate viuit dicit. non facies quodvis. comedes quod iuberis. bibeas quod acceperis. ſb̓ijciaris cui non vis. ſeruias fratribꝰ. p̄p̄oſitū monaſterij vt dn̄m timeas. diligas vt patromIx quo videt̉ ꝙ religioſiis in ſocietatē viuens ꝓpter obedientiam qua ſeruat ſit ꝑfectior religioſo qͥviuit in ſolitudine. Rn̄deo et dico. ꝙ obedientia eſtneceſſaria ei qui vult ꝓficere. qui aūt iam ꝑfectuˢeſt non indiget actu alijs obedire. habꝫ tn̄ obedientiam in pp̄aratōe animi. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxviij. arti. viij. in cor. q. et in ſolū. argumentoꝝ ¶ Nlotatn̄ ad euidentia p̄dictoꝝ ꝙ religioſus aut eſt exercitatus in ſocietate. et tunc bene facit ſi ad ſolitudinem tranſit. ſi autem non eſt exercitatus ī ſocieta.te. tunc niſi hoc ex diuina gr̄a habeat. vt iohānesbaptiſta. anthomꝰ et bn̄dictꝰ habuerūt ē ꝑiculoſiſſima vita. Vndegreg̓. iij. mora. ſic dicit. Quidpoeſt ſolitudo corꝑis ſi ſolitudo mentis defuerit. qͣſi diceret. nichil. ibidē in cor. q. in fine. ¶ De ꝑfectōne religionis que attenditur penes quatuorCapitulū terciū.LdicpErcio pͥncipalit̓ ꝯſiderāda ē religionis ꝑfectō Vbi nota duo. Frimū ꝙ ꝑfectō viri attendit̉ ex caritatē lſꝫ ꝑfecto religioſiattēdit̉ ex obligatōe. Re ſupͣ. prclatō iiij. ca. in pͥncipio. Secūdū eſt. ꝙ gͣdus ꝑfectōnis religionisex quatuor attenditur ſcꝫ ex imitatōne. cōtemplatōne. oꝑatōne et conſtitutōnē. ¶ Primo ex imitatōne ſic. Illa religio eſt ꝑfectior que magis imitat̉religione apoſtoloꝝ et diſcipuloꝝ xp̄i. ſed talis eſtreligio noſtra gͦ. ⁊cͣ. Ꝙ aūt noſtra religio magisimitet̉ religionē apoſtoloꝝ et diſcipuloꝝ xp̄i ꝓboex modis viuendi. Sunt em̄ quatuor modi viuodi in pauptate. Primꝰ modus eſt vt poſſeſſioneˢinguloꝝ vendant̉ et de p̄cio omnes communitorviuat. qui modꝰ fuit ab apoſtolis tempore aliquoobſeruatꝰ ſed non ꝑ longū tempus. Secūdꝰ modus vtuiendi eſt. vt pō ſeſſiones cōmunes habeātex quibꝰ ſingulis ꝓuideatur prout vnicuiqꝫ opꝰ fuerit ſicut inmonaſterijs plurimis obẜuatur. Ter.cius modus eſt vt de manuū ſiiarū laboribꝰ viuatqui voluntariam pauꝑtatem ſectant̉. quem modūapoſtoli ſequebant̉. Quartꝰ modus viuendi ſtvt ſcꝫ volūtariam pauptatem ſectantes viuant dehis que ab alijs inferūtur. et hunc modū videturdn̄s cū ſuis diſcipulis obẜuaſſe. Legit̉ eī luce viijꝙ mulieres quedā ſeqͥbantur xp̄m et miniſtrabantilli de facultatibꝰ ſuis. Hec bea. tho. contͣ genti.libro iij. capitu. cxxxj. Cum ergo hic modus viuendi in paupertate ſit perfectior alijs. vt patꝫ exſufficienti diuiſione. et religio noſtra imitet̉ huncmodū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūdo grādus ꝑfectōnis attenditur ex contemplatōne. Vnde ſic. Illa religio eſtꝑfectior que vacat vite contemplatiue qͣꝫ illa q̄ vacat vite actiue. Vndedn̄s dixit marthe de maria.optimā partem elegit. Re ſipͣ. contemplato. niſiforte in caſu neceſſitatis. vbi vita actiua p̄fert̉ vite cōtemplatiue. ſicut doctrina p̄fertur ſilencio etlabor quieti et ſolicitudo contēplatōi in his que adſalutem anime ordinant̉. Hec bea. tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. clxxxviij. arti. iij. ꝑ totū. ¶ Tercio gͣdus ꝑfectōnis ex oꝑatōne attenditur et hoc modo ſummūꝑfectōnis tenet illa religio que ordinat̉ ad docendū et p̄dicandū. Guiꝰ rato eſt: qꝛ ſicut ꝑfectiꝰ eſtilluminare et lucere qͣꝫ lucere ſolū et non illumina.re. ita miius vel ꝑ̄fectius eſt contemplata alijs tradere qͣꝫ ſolum contemplari. ¶ Quarto gͣdus perfectōnis ex conſtitutōnis diſcretōne attendit̉. Nāꝑfectio religionis attendit̉ ex diſcretōne conſtitutōnū non ex artitudine earū. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ artitdo conſtitutōnū vel obſeruantiarū nō eſt id qd̓p̄cipue in religione commendat̉: ſed potius ip̄a diſcreto. vt dicit beatꝰ anthomiꝰ. et iſaie. lviij. Nū.quid hoc eſt ieiuniū quod elegi. per diem affligereanimnam ſuam qͣſi dicet non. gͦ ex hoc formo tā em̄ratōnem. Religio illa eſt ꝑfectior que habꝫ conſtitōnes diſcretores que ſūt iagis ꝓporcionate ſeu ꝯuenientes ad finem intentū conſequēdū ſcꝫ ad fine
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten