Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

In quo verbo tangunt̉ tria. ſcꝫ culpa. pn̄ia. indulgētia vel venia. Si pn̄iaꝫ egerit ges illa mala a maloſtie culpe. ſcꝫ deteſtando ⁊ cauedo. ſicut em̄ medicina infirmo ſoli eſt neceſſaria. ita pn̄ia peccatoriEt ait. a malo id eſt a peccato ſuo quod locutꝰ eſtaduerſus eam ſcꝫ pc̄tm improꝑando. qꝛ deus nihilimproꝑat vel vituꝑat niſi culpa. Subiūgit. agā etego pn̄īam ſuꝑ malo quod cogitaui vt facerem eiq. d. quaſi penitentem me on̄dam. Et de quo ſubdit dicens. Et de malo quod locutus fueram ei ſcꝫcōminādo. non em̄ in deo eſt afflictō anime propͥoneqꝫ mutatō conſilij. ſꝫ mutatō ſentencie in effectuVn ozee. xj. Cōuerſū eſt in me cor meū. parit̓ cōturbata eſt penitudo mea. nō faciaꝫ furorē ire meeIn quo verbo tangunt̉ duo. ſcꝫ mutatō ſentēcie.⁊ on̄ſio miſericordie. Primo tangit̉ mutatō ſētencie. ibi. Cōuerſum eſt in me. vbi hieronimꝰ ſicait. Cum duram imo crudelem ſententiam protuliſſet. rurſumparentis affectu miſericordia vincit̉et auſteritatem iudicis mitigat pietas ꝓlis. viſcera miſericordie non pnͥt pati. vt ita deleat̉ populꝰVn̄dicit. Cōuerſū eſt ī me cor meū. id eſt ex meapietate ⁊ non ex aliquo eoꝝ merito nō exequar ſētenciam iuſticie prolatā. Vn̄ gilbertus. Cor dei inſe querit̉. cum ex ſeip̄o in pietatē reflectit̉. Et ſubdit. Parit̓ cōturbata eſt penitudo mea. q. d. Sic̄penitens faciam illud quod vobis facere propoſui Vn̄ ſecūdo tangit̉ exhibitō miſericordie et mitigato iuſticie. ibi. Non faciā furorem ire mee id eſtid quod propoſui facere tuxta furorem meū. et hoceſt qd̓ poſtulat̉. ieremīe. x. iuxta fineꝫ. Gorripe medn̄e verūtn̄ ī iudicio ⁊ n̄ ī furore tuo. ne forte ad nihilum redigas me. In quo tria petit vel facit. Primo petit pn̄tem emendatōnem. ibi. Corripe me domine. q. d. flagellare. punire. emendare pͥncipalit̓eſt in te. et ideo corripe me domnne. Secundo potit decentē moderatōnem. ibi. Verūtamen in iudicio ⁊ non in furore tuo. Nā iudicium eſt cum quodam moderamīē. ſuror vero cū exceſſu. Terciooſtendit euidentē rōnem. ibi. Ne forte ad nihilū redigas me. relinq̄ndo ſine om̄i ſpē. glo. colla. q. dQue ꝑant̉ magna ſunt ⁊ maiora merem̉. ſꝫ corripe mie̓ vt pat̓ filium. non affligas me vt hoſtis inmnicū. caſtigas em̄ omnē filiū quem recipis et om̄idolore et flagello emendas. vt in pſal. vj. On̄e nein furore tuo arguas me neqꝫ in ira tua corripiasme. Vbi augꝰ inglo. ponit drām int̓ corripi ⁊ argiū dicens. Ꝙ argui eſt puniri ad damnatōnemcorripi v̓o eſt puniri ad emendatōnem. Ira auteꝫvel furor eſt motus animi prouocatꝰ ad penā inferendam. petit gͦ dicens. Dn̄e ne ī furore tuo arguas me. hͦ eſt ne in pena et̓na me punias. neqꝫ in iratua corripias me. hoc eſt ne penā purgatorij mihiinfligas. Ubi on̄dit ex p̄dictis ꝙ argui gͣuius eſtt peius qͣꝫ corripi. Et ſciēs horrendū eſſe incid̓e inmanꝰ domini orat. dn̄e hic ſeca. hic vre me. id eſtin pn̄ti me punias vt in eternū ꝑcas. ergo dn̄e nin furore tuo arguas me ⁊cͣ. Hec augꝰ ī glo. ibidē De prophetia promiſſionis. Capi. xxix.V Ecūda eſt prophetia promiſſionis. de qͣimimediate poſt prophetiā cōmīatōis ſb̓ditur. Ieremie. xviij. ibi. Et ſubito loqͣide gente et regno vt edificem et plātem illud. Sifecerit malū in oculis meis vt nō audiat voce̓ meāpenitētiā agam ſuꝑ bono quod locutus ſū vt facerem ei. In quibꝰ v̓bis tangunt̉ tria. ſcꝫ ꝓmiſſioalliciens. conditō impediens. reuocatō vel mutatōcōueniens. Primo tangit̉ promiſſio alliciens.Sic̄ em̄ mali comīatōne et timore pene retrahunt̉a malo. ita bn̄diſpoſiti ꝓmiſſione ⁊ amore iuſticiealliciunt̉ ⁊ prouocant̉ ad bonū. et hoc eſt quod dicit. ibi. Et ſubito loquar de gente ⁊ regno. vt edificem ſcꝫ cōuertendo a malo. et planteꝫ ſcꝫ confirmādo in bono. Vn̄ apl̓us. j. ad choꝝ. iij. dei agricultura eſtis. dei edificatō eſtis. Qd̓ v̓ba augꝰ inglo. duobꝰ mod̓ exponit. Prio. ſic. Dei agricultu̓aeſtis dum extirpant̉ vicia. et deiedificatō in poſitōne v̓tutum. Secūdo. ſic. Nos ſumus dei agricuſtura. qꝛ collit nos ad fructū. ⁊ edificiū. quia quinos collit habitat in nobis. et ita idē eſt ager ⁊ edificium quod nō eſt ī rebꝰ viſibilibꝰ. Hec augꝰ vbiſipͣ. Secundo tangit̉ conditō impediens. ibi.Si fecerit in oculis me̓is malū vt non audiat vocēmeā. In quo tangit̉ duplex peccatū. ſcꝫ tranſgreſſionis. ⁊ omiſſionis Primo tranſgreſſionis. ibi.Si fecerit malum ſcꝫ culpe. Nam ſcd̓m auguſtinūduplex eſt malū. vnuꝫ quod patim̉ et hoc eſt malūpene. et aliud qd̓ facimꝰ. et hoc eſt malū culpe. Require ſupͣ peccatum capitulo. Et ſubdit. In oculis meis. glo. int̓li. quia omnia video. Secundotangit̉ peccatū omiſſionis. ibi. Vt nō audiat vocem meā. gloſa int̓li. id eſt p̄cepta mea. Terciotangit̉ mutatō vel reuocato cōueniēs. ibi. Et egoagam pn̄iami ſuꝑ bono ꝙ locutus ſū vt facerem eiglo. int̓li. Penitētiam ago. id eſt non dabo illis ſcꝫmalis et impenitentibꝰ bonū quod locutus ſū vt facerem vel vt darem. qꝛ talibꝰ non promiſi ſꝫ ſolū bonis ⁊ penitentibꝰ. Sed forte arguēs ꝙ pnīa nōſit in deo. quia pͥmi regū. xv. dicit̉. Porro triū;phator in iſrael nō parcet ⁊ penitudine non flectet̉Et ꝓbat dicens. Neqꝫ em̄ homo eſt vt agat pn̄i aꝫgloſa int̓li. Neqꝫ homo eſt qͥa immutabilis eſt. etẜm iuſticiam ⁊ veritatem omia iudicat. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ pr̄iia proprie accepta nō cōuenit d̓oquod probo duplici ratōne. Prima eſt. qꝛ pn̄ia q̓ſpecies triſticie. que cū ſit de malo aliquo imminētivel pn̄ti. deo nō cōuenit quūi eſt bonū ſūmum. Secunda ratō eſt. qꝛ penitentia mutatōnē affectꝰ velvoluntatis imꝑtat que deo repugnat. Hec beatustho. contͣ gentiles libro. j. c. lxxxix. ꝙ in deo nonſūt paſſiones affectuū iuxta mediū capili. Sꝫ imnproprie vel methaphorice propt̓ ſimilitudinē alicuius effectus quem facit vel deſtruit penitens dicitapud nos. vt patebit capi. ſequenti. ſic et int̓dum