Varto ⁊ vltimo boeciuˢ in qͥnto libro deconſolatōne ex p̄miſſis concludit cū preſcientia dei eſſe ſimul arbitrij libertatem.Teo em̄ ꝙ p̄ſcientia dei non imponit rebus euegiēdi neceſſitatē. vt patꝫ ſupͣ. manꝫ arbitrij lib̓tasintemerata. Circa qd̓ facit duo. ſcꝫ ponit huiꝰ ꝓbatōnē. ⁊ cōcludit qͣndam exhortatōnem vtilem.¶ Primo em̄ ꝙ cum p̄ſcientia dei in nobis maneatlib̓tas arbitrij ꝓbat ꝑ duo. ſcꝫ ꝑ leges. ⁊ p̄ces.Primo ꝓbat ꝑ leges. Vn̄ dicit. Nec inique legesp̄mia penaſqꝫ proponūt homībo. dum ſcꝫ in homībus manet libertas bonū faciendi ⁊ malū vitandi.¶ Secundo hoc idem probat ꝑ preces. Vn̄ ſubditNec fruſtra poſite ſūt ſpēs p̄ceſqꝫ in deo que cū recte ſint inefficaces eſſe non pr̄t. quod non eſſet ſiom̄ia neceſſitatis vinculo tenerent̉. ¶ Secūdo infine concludit qͣndam vtilē exhortatōne dicēs. Aduerſamī igit̉ vicia. colite. v̓tutes ad rectas ſpesanimum ſubleuate. hūiles p̄ces in excelſū porrigite. qͣſi diceret. Ex quo ſic eſt ꝙ non eſtis neceſſitate coacti ad faciendū bonū ⁊ declinandū malū. ſedmanet in vobis libera volūtas. ne icurratis penas⁊ aſſequamī pͥmia. Exercete v̓tutes propter quasmerito premia aſſeqͣmī. Subleuate aīm ad rectasſpes q̄ in verā bt̄itudinē tendūt. Porrigite p̄ces inexcelſū ſcꝫ ad deū qui om̄ia uxta merita diſpenſatEt concludit huitiſmodi duplicē rōnem. ſcꝫ punitōnis ⁊ vltōnis. ⁊ cognitōis. Primo on̄dit hͦ ratione vltōnis vel punitōnis dicens. Ideo debetis ceſare a vicijs ⁊ exercere actus v̓tutum. qꝛ ſi nō vultis hec face̓ ſcꝫ ceſſare a vicijs ⁊ agere oꝑa v̓tutūcum ſitis liberi arbitrij. ne incurratis penas ⁊ aſſequami premia. magna vobis indicta eſt neceſſitasꝓbitatis. Secūdo on̄dit hoc rōne diuine cognitōnis dicens. Quia id qd̓ agimus non pt̄ latere illūqui eſt iudex actuū noſtroꝝ. Vn cōcludit in fine.dicens. Cū agitis an̄ oculos iudicis cūcta cernētis. id eſt cum actōnes nr̄e ſint in conſpectu vel inproſpectu iudicis cūcta cernentis. Qui eſt deꝰ nr̄ieſiis chriſtus. cuiſit honor et gloria in ſecula ſeculorū amen. Hec boecius in li. v. de conſolatōnein fine. Et magiſter nicolaus trenet ordinis p̄dicatoꝝ de anglia in ſcripto quod fecit ſuꝑ dicto libro.¶ Ꝙ p̄ſumpto opponitur deſperatōni etquō ſe habeat adinuicem. Capi. pͥmūReſumptio. Circa p̄ſūptōnem conſiderare debemꝰ qͣtuorſcꝫ oppoſitū. exceſſum. et cōtēptum. miciū vel progreſſum.Primo em̄ cōſiderare debemꝰeius oppoſitū. Nam p̄ſumptōopponit̉ deſperatōni. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ſicut deſpeatō imꝑtat defectū ſpei auertētis a deo. ita p̄ſūptō imptat exceſſum ſpei mordinate cōuertētis in deam. et ſic deſperatō innitit̉ falſo. et per hoc fallit̉iitum deſperās nō credit nec ſperat de deo duoximū eſt. ꝙ deus penitētibꝰ non indulgeat. ſcd̓meſt. ꝙ peccantes ad pn̄iami non cōuertat. Ita p̄ſū.ptō innitit̉ falſo. ita ꝙ p̄ſumens fallit̉ non ex hocꝙ nimis ſperet de deo. ſed quia illud ſperat de deoquod non cōuenit deo. Et hoc duobo modis. Primo ꝙ p̄ſumēs ſperat ꝙ in peccato ꝑſeueratibꝰ deꝰveniam cōcedat. ſecundo qꝛ a bono ope ceſſantibꝰgloriā infundat vel largiat̉. ſcd̓a. ſcd̓e. q. xxi. artiij. in cor. q. ¶ Secūdo pͥncipalit̓ conſiderare debenius exceſſum. Nā deſperato excedit in grauitatep̄ſumptōnē. vel peccatū deſperatōnis eſt grauiuspeccato p̄ſumptōnis. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ magis peccat qui offendit vel cōtemnit illud quod conueniſdeo propt̓ ſe. qͣꝫ ille qui offendit illud qd̓ conuenitdeo ꝓpt̓ aliud. ſꝫ deſperās offendit illud qd̓ cōuenitdeo ſiue infinite bonitati diuine propt̓ ſe ſcꝫ miſereri ⁊ ꝑcere. quia propriū eſt miſereri deo et ꝑce̓ ꝓpt̓bonitatem eius infinitā. Preſumens aūt cōtemnitet offendit diuinā tuſticiam que eſt propt̓ peccatanoſtra. gͦ ⁊cͣ. vbi ſupra arti. ij. in cor. q. infine.Tercio pͥncipalit̓ conſiderare debemus eius viciūvel cōtemptū. Vlam p̄ſimens qͣtuor modis peccatinqͣntum offendit dei iuſticia. miſericordiā. gratiā.gloriam. ¶ Primo em̄ p̄ſumēs peccat. qꝛ credit ꝙde peccatoribus iuſticiā non faciat et eos nō puniat. Cuiꝰ contͣriū dicit̉. eccleſiaſtici. v. Miſericordia em̄ ⁊ ira ab illo cito proximat. q. d. Si propo.ſitum in ꝓpoſito ⁊ oppoſituꝫ in oppoſito. ita ꝙ ſiq̄miſericordia dei venit ſuꝑ penitentes. ita ira dei ſcꝫvltōnis diuine ſuꝑ impenitentes. Vn̄ ſicut eſt ꝯtdiuinā iuſticiam ꝙ in peccato pſeuerantibꝰ ⁊ impenitentibꝰ cōcedat veniaꝫ ſeu miſericordiā. ita contdiuinā miſericordiā ꝙ penitentibꝰ non indulgeat.Subdit aūt ⁊ dicit. cito. ſcꝫ ꝙ ita ꝓximat a deo cito id eſt ſubito. Et hoc ꝓpt̓ tres cauſas. Primacauſa eſt propt̓ inopinabilitatē. Cū em̄ p̄ſumptūoſis dixerit pax ⁊ ſecuritas. tunc repentinus ſūpueniet interitus. vt dicit̉ pͥme ad thimo. v. ¶ Secunda cauſa quare dicit cito eſt. ꝓpt̓ breuitateꝫ. qomne tempꝰ eſt breue reſpectu eternitatis. ¶ Tercia cauſa eſt propt̓ celeritateꝫ. qꝛ dies iudicij ⁊ iravltōnis nimis cito veniet malis. ¶ Secundo p̄ſūptuoſus peccat contͣ diuinā miſericordiā. qꝛ preſtmit ꝙ peccatoribꝰ pmanentibꝰ in peccato et in finonon penitentibꝰ deus concedat veniā. Cuiꝰ contrium dicit̉ ioh̓. ix. Scimꝰ ꝙ peccatores deus nō exaudit. ¶ Vbi nota. ꝙ aliquis dupliciter peccat.Ano modo peccat aliquis ſub ſpe venie qn̄cumqꝫp̄cipiende cum propoſito abſtinēdi a peccato ⁊ p̄nitendo ab ip̄o. ſed hoc non eſt p̄ſumptō ſꝫ temeritas ⁊ peccatū diminuit. inqͣntum volūtatē ad peccandum firmatā et obſtinataꝫ non videtur habereAlio modo peccat aliquis cū propoſito ꝑſeuerādiin peccato ſub ſpē venie. et hoc eſt peccatū p̄ſūptōnis ⁊ auget ip̄m. vbi ſupͣ arti. ij. in ſolū. iij. argū.¶ Tercio p̄ſumens peccat contra diuinā gratiamſperans ꝙ ſe non diſponēti et a bono ope ceſſantideus impendat gr̄am. Cuiꝰ oppoſitū dicit. auguſ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten