Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

quaꝫ ſibbi ſacerdos iniūgit. on̄dendo magnitudinēveccatorū ⁊ magnitudinem pene quam in vita aliaq̄ ſtmnebit. Terciū ē. ꝙ ſacerdos nō debꝫ taleꝫ a ſecepellere. Ita dicit hoſtien̄. Nullatenꝰ debꝫ peccacorē ſacerdos a ſe dimitte̓ recede deſperatū. Nā ſacerdos qui pn̄iam denegat reus eſt animarū. Vn̄potius inponat ſibi vnū pater noſter vel aliqͥd ſimile. vel ſi bona aliqua faciet ei iniūgat pro pn̄iant ſint in remiſſioneꝫ peccatorū ſuorū. Et glo. hicaddit dicens. Aliud cōſulo. ꝙ ad vitandū tranſgreſſionem ⁊ inobedientiaꝫ. talibꝰ ſub p̄cepto autnulla aut pua ſatiſfactō iniungatur. Hec in ſūmaconfeſ: libro. iij. titulo. xxxiiij. q. cxxxv. Secūdo ſūt quidā alij peccatores quidolent de pc̄tis cōmiſſis ⁊ ea confitent̓ ſacerdoti ⁊ faciūt pnīam eismniūctam a ſacerdote miorem tn̄ condigno. Nampeccata cōmiſſa fuerūt magna ⁊ penitētia eis miūcta pua. Et qͣntum ad hoc dico. ꝙ penitētia ꝑactaadhuc peccator penitens ⁊ confitens alicuiꝰ penetemꝑalis maioris qͣꝫſibi iniūcta fuerat debitor re.manet. ⁊ ſi eam hic nō explet ab eo inpurgatorioexizetur. Sed forte ex hoc argues ⁊ dicēs. ꝙſacerdos leuem pn̄iam inuigens peccat. quod tali ratōne oſtendo. Ile qui nocet alicui peccat. ſꝫ ſacerdos iniūgens leuem penitentiā nocet penitenti.eo ꝙ adhuc penitens manet obligatus ad penampurgatorij que eſt grauiſſima reſpectu omīs penetempalis. ad qͣm obligatꝰ nō eſſet ſi ſacerdos maiorem ei iniungeret. Reſpōdeo ⁊ dico. ꝙ ſacerdosnon peccat penitentiam minorem condigno iniūgens propt̓ duas cauſas. Prima eſt. quia ſacerdos nō pt̄ determinatiue cognoſcere quātitate pone culpe debite. Secūda eſt. qꝛ qn̄qꝫ ex induſtriamiorem penam condigno imponens plus ꝓdeſt penitenti qm̄ noceat. eo ꝙ penitēs forte magnitudīepene poſſet impediri a penitentia ꝑagenda propterdebilitatem v̓tutis adhuc meo de nouo recupateEt ideo negligit minꝰ damnū vt maius vitet. Etiterum paulatim confortatus in eo diuinus amorad plura penitentie oꝑa pagenda ipſum incitabitpropria ſponte qͣꝫ ſacerdos ſibi ſcd̓m quantitatempeccatorū iniūgere potuiſſet. Hec beatꝰ. tho. iiij.ſcripto ſent. diſ. xx. arti. ij. q. ij. in cor. q. ⁊ in ſoluiij. argumenti ꝑ totum. Vbi criẜ. ſic. ait. Meliuseſt ſi erramus imponendo leuem vel modicā penitētiam qꝫ impone̓do magnā vel grauem. qꝛ melius eſtpropter miſericordiā reddere ratōnem qͣꝫ proptercrudelitatē aliquā. Et probat ꝑ exemplū dicens.Obi em̄ paterfamilias eſt largus. diſpenſator tenax eſſe nō debꝫ. Si deus benignus eſt. vt quid ſacerdos eius auſterus vult apparere. Hec in ſūmacofeſ. libro. iij. titulo. xxxiiij. q. cxxxv. Vel dicaˢbreluus. ꝙ ſacerdos vel confeſſor mīorem ꝯdignopemtentiā iiūgendo nō ſemꝑ peccat. propt̓ trescauſas. Prima eſt. qꝛ quātitas contritōnis a ſa.terdote ignorat̉. Secunda eſt. qꝛ pn̄ie leuitaspententi vtiliori effcit̉. facilius em̄ portatur onꝰbemtenaleue qͣꝫ graue. ercia eſt. qꝛ ſpes ⁊ fiducia penitētis ex hoc ad plura oꝑa penitentie ꝑagēda cōfortatur ⁊ roborat̉. Hec bea. tho. iiij. ſcrip. ſent. diſ.xx. arti. ij. q. ij. in ſolutōne. iij. argumēti. Tercio ſūt quidam alij qui pn̄iam peccati equalem velcondignā a ſacerdote eis iniūctā libent̓ ſuſcipiūt ⁊iitegralit̓ cōplent. ⁊ tales penitentia eis iniūcta ꝑacta ſi decedūt non remanent debitores alicuiꝰ pene. ſꝫ immediate euolant ad celum. Quarto ſūtquidā alij qui pn̄iami maioreꝫ cōdigno eis iniūctāa ſacerdote libenter ⁊ integralit̓ cōplent ex ſacerdotis iniūctōne. Vn̄ poſt hanc vitā non exigitur abeis tota. ſꝫ ſolum qͣntum ſufficit ad debitū ꝑſoluē.dum. Reliquū aūt ad pͥmiū accidentale cedet eis.Hec bea. tho. vbi ſupͣ. arti. ij. q. ij. in ſolū. ij. ar.gumenti. Nlota tn̄ hic quatuor. Primū eſt. ꝙquātitas pene inforo pn̄īe taxanda eſt ſeu determināda qͣntū ad duo. Primo qͣntū ad debitū ꝑſoluendum. inqͣntū pn̄īa ſatiſfactoria inducit̉ propt̓emendā culpe p̄terite. Et ſic quātitas pene taxanda eſt ſcd̓m quātitate culpe. ita ſicut culpe ꝓprie debetur pena. ita quātitati culpe qͣntitas pene. Secundo qͣntitas pene inducit̉ qͣntum ad remediū p̄bendū. vel propt̓ cautelā culpe future vel illius quipeccauit vel aliorū. et ſic alicui pro mīori peccatoaliqn̄ iniūgit̉ maior pena. Et hoc triplici ratōne. Prima eſt propt̓ reſiſtendi difficultateꝫ. ſcꝫ. quiapeccato vniꝰ difficilius pt̄ reſiſti. ſicut iuuenis qͣꝫuis minus peccet qͣꝫ ſenex. ei tn̄ imponit̉ penitētiamaior. Secunda propt̓ ꝑſone dignitatē. ſic̄ peccatum fornicatōnis grauius punit ī ſacerdote. qꝛtale peccatum in eo eſt ꝑiculoſius. Tercia ratioeſt propt̓ peccandi labilitateꝫ vel ꝓnitatē. ſcꝫ. qꝛ illud peccatuꝫ eſt cōmuniꝰ. ſicut qn multitudo magis prona eſt ad illud peccatuꝫ. Et ideo ꝑ penamvnius alij ſunt ext̓rendi. vbi ſupͣ immediate. arti.ij. q. pͥma in cor. q. Secundū eſt. ꝙ alit̓ ſe habet in hoc mūdo ⁊ alit̓ in purgatorio. Naꝫ in hocmūdo ſcꝫ in foro pn̄ie taxat̉ quātitas penitētie qͣntum ad duo. vt patet ſupͣ. ſed pena purgatorij eſtſolū ad ſoluendū debitum. qꝛ iam vlterius non remanet locus peccandi. et ideo pena taxatur ſoluꝫſcd̓m quātitateꝫ peccati. cōſiderata tn̄ cōtritōnisquātitate ⁊ confeſſione ⁊ abſolutōne. qꝛ per om̄iahec aliquid de pena dimittit̉. vbi ſupͣ. arti. ij. q. pͥin cor. q. in fine. Terciū eſt. qꝛ deus plus queritemēdā qͣꝫ penā. ideo plꝰ pōderat in pn̄ia qͣntitateꝫv̓tutis quaꝫ accipit ex bona volūtate ſuſtinctis. qͣꝫquātitatē molis quā accipit a ſua acerbitate. Vn̄in diuino iudicio plus ponderat in valore vna modica pena pn̄s voluntaria. qͣꝫ multa in futuro q̄ nōeſt ita volūtaria. Sic̄ plus valet modicum auri qͣꝫmultū plūbi. Hec pe. de tarentaſia. iiij. ſcrip. ſen.diſ. xx. circa ſcd̓m probleū. arti. ij. q. pͥ. in cor. q. Quartū eſt. ꝙ pene pn̄ti q̄ eſt minor in acerbitate cum nō eſt peccato cōdigna ſuccedit pena purgatorij que mīor eſt in valore ⁊ maior ī acerbitatē