Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

dxcrciliuipropriā mercedem accipiet ẜm laborē ſuū. Sedconͣ. meritū omne cōſiſtit in caritate. ita dicit Auguſ. Nondiuturnitas tempoꝝ: nō immēſitas operum. ſed ſolum caritas meritū facit. Rn̄deo tribus modis Primo ꝙ qͣmuis meritū ſit in caritate ſicut in radice. non tamē merent̉ ſola caritate ſed etiā alijs virtutibꝰ. ut patientia et fortitudīeinqͣntum eaꝝ actus a caritate ſūt imꝑati. ut exponit bt̄s tho. iij. ſcri. ſen. di. xviij. arti. v. Vtꝝ chriſtus p̄ paſſione merue̓it. in ſolū. v. argū. Vbi nōta. ꝙ meritū quātū ad radice vel virtutem conſiſtit in caritate. qͣntū vero ad effectū vel actum ſiue ſit interiꝰ elicitꝰ a volūtate ſicut velle. ſiue ſitimꝑatus a volūtate ut agere et pati cōſiſtit in oꝑeimꝑato a caritate. ita ꝙ radix vel virtus merendiꝯſiſtit penes caritatē. non tamē totꝰ effectꝰ. verbi gr̄a. Iota vis vel virtus ꝯburēdi ꝯſiſtit peneˢignem: non tn̄ effectꝰ cōbuſtionis. imo effectuscōbuſtionis ꝯſiſtit in igne et materia lignoꝝ. Sic⁊ ſimili tota virtꝰ merendiin caritate ꝯſiſtit. effectus vero penes caritatē et oꝑa caritate informata. ut dicit Alex. iij. parte ſūme. q. vij. arti. xiiij.Vtꝝ chriſtꝰ merue̓it ꝑ paſſionē. in cor. ſolū. et inſolū. ij. argū. Scd̓o modo rn̄deo et dico. ꝙ Auguſ. loqͥtur de pͥmio eſſentiali qd̓ mēſurat̉ ẜm mofuira caritatis. apoſ. vero loqͥtur de pͥmio accidētali qd̓ mēfurat̉ ẜm laborē exteriorē: qui em̄ pluslaborat ꝓ chriſto plus habebit de pͥmio accidētali Tercio modo rn̄deo et dico. ꝙ eſt meritū pͥncipaliter ex caritatē et ꝯſequēter ex ope informatocaritatē. Primo eſt meritū ex caritate et tūc vbieſt maior caritas ibi eſt maius p̄miū qd̓ ei rn̄det. Scd̓o eſt meritū ex opere informato caritate. ettunc vbi eſt maius opus ibi eſt maiꝰ meritū: et ꝑcōſequēs maius pͥmiū. ita ꝙ ille qui ex maiori caritate aliquid facit excedit in quantitate principalis premij. ſcꝫ ſubſtantialis qd̓ conſiſtit in viſionedei. Ille aūt qui facit maius opus. equalicaritateexcedit in qͣntitate premij accidētalis. Sed forte queres de aliquo qͥ habuit volūtatē pleriā et defecit ei facultas. ⁊ de alio qͥ habuit volūtatē plenāet exeunte̓ in actū. vtꝝ ad paria iudicētur in merito et demerito Rn̄deo et dico. ꝙ ille qui vult bonū et non facit: qͥa non pt̄. et ille qͥ vult bonū et facit: ⁊ vterqꝫ ex caritate facit vel vterqꝫ in equali caritate exiſtit. vterqꝫ meret̉ equale premiū eſſentialeqd̓ cōſiſtit indei viſione. ſed non equale pͥmiū accidentalē qd̓ ꝯſiſtit in gaudio de aliquo p̄cedentebono a ſe ꝓpetrato Hec Alexāder. ſcd̓a parte ſūmie. q. xxiiij. arti. Vtrum meritum attendaturperies intētōnē. in ſolū. vltī argū. Et ibidē. arti.xiiij. Vtꝝ quātitas operis addat in merito vel demerito ſuꝑ bonitatem intētionis. Sed forte argues in oppoſitum. ſcꝫ ꝙ homo non meret̉ a deotali ratione. Ille a quo qͥs meretur ſibi debitor efficitur. ſed deus non poteſt nobis effici debitor.ut dicit apoſ. ad roma. xj. Quis pr̄ior dedit ei ⁊retribuet̉ ei. Vbigloſa ſic ait. Quis prior deditilli fidem et bona oꝑa priuſqͣꝫ ab ip̄iꝰ preuenireturgratia: et retribuetur ei merces a deo ex hoc ꝙ fidem ſuam dedit illi? certe nullus. ergo nullus pimereri a deo. Hn̄deo et dico ꝙ deus non efficit̉ſimpliciter et abſolute nobis debitor. ſed ſibijp̄i inquatū debitum eſt ut ſua ordinatio et ꝓmiſſio impleatur. Vn̄ ex tribus deus nobis efficitur debitor. ſcꝫ ex ſtippoſitione. promiſſione. ordinatione Primo ex ſipppoſitione. licꝫ em̄ gratia nō cadatſub merito ut patebit infra. tam̄ ſuppoſito ꝙ gratiam cōferat ex debito dat gloriā. quia eā ex ꝯdignō meremur. Scd̓o deus efficit̉ nobis debitorex ꝓmiſſiones Nam debitum eſt ꝙ ſua promiſſioimpleatur. Sed ip̄e bona oꝑantibꝰ premiū repromiſit. ergo ex ſue ꝓmiſſionis debito poteſt qͥs mereri a deo. Sicut em̄ res naturales proprios motus et oꝑationes ꝯſequūtur ad hoc ꝙ a deo ſuntordinate. Ita creatura rationalis ꝑ ſuā oꝑationēnon propria virtute. ſed ꝑ auxiliū gratie qͣi mercedem habet vitam eterna. Hec bt̄s tho. iij. ſcri.ſen. di. xviij. arti. ij. Vtꝝ chriſtꝰ merue̓it. in cor.ſolū. Et iteꝝ pͥma ſcd̓e. q. cxiiij. arti. pͥmo. Vtrūaliqͥs poſſit mereri a deo. in cor. ſolū. Quid eſt mereri. Capitulū. SecundūOſtqͣm oſtenſum eſt ſipͣ quid eſt meritum et quid premiū id eſt merces. Nūcdicedum eſt quid eſt mereri. Vbinota. ꝙ mereri eſt facere ſibi debitū. hoc aūt tribusmodis cōtingit. Primo modo quādo quis facitde nō debito debitū. ſicut aliquis primo motu caritatis meretur vitam eternam faciens ſibi debitāque prius ei non erat debita. Secundo modoqd̓ erat minꝰ debitū faciendo ſibi maius debitū.qd̓ contingit in eo in quo caritas augetur. Tercio modo quādo aliquis id qd̓ eſt ſibi vno mododebitum facit ſibi alio modo debitum. ſicut puerbaptiſatus cui debetur vitā eterna ex habitugratie in baptiſmo infuſo quādo vſum liberi arbitrihabere incipit facit eam ſibi debitam ex actu. Hecbeatus tho. iij. ſcri. ſenten. diſtin. xviij. arti. v.Vtꝝ chriſtꝰ merue̓it ꝑ paſſiōeꝫ in cor. q. in pͥnci. Ꝙ differentia eſt inter retributionē boni et adeptionē alicuiꝰ boni.Ca. .iij.Ecūdo pͥncipaliter circa meritū conſideranda eſt dignitatis emimētia. Vbinota. ꝙ aliter ſe habet in retributione alicuiꝰ boni et aliter in adeptōe Primo emi in retributione alicuius boni ita ſe habet ꝙ prius ſūtreſtituenda debita qͣm impendenda beneficia gr̄tuita. Cuius ratio eſt. quia illud qd̓ eſt de neceſſitate debet prius fieri eo qd̓ eſt de bene eē. neceſarium enim eſt et debitum ꝙ aliquis rependat deneficium ei a quo accepit. Tamen illud quod gratias datur libentius datur. qͣm illud quod daturex debito. Vnde ſuper illo verbo Mathei. xx.